Άνοιγμα κυρίου μενού

Βαρκελώνη

πόλη της Καταλωνίας, Ισπανία

Συντεταγμένες: 41°24′00″N 2°10′00″E / 41.4°N 2.1667°E / 41.4; 2.1667

Βαρκελώνη
BCN01.JPG
Flag of Barcelona.svg
Σημαία
Escut de Barcelona.svg
Έμβλημα
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
41°22′57″N 2°10′37″E / 41.3825°N 2.1769444444444°E / 41.3825; 2.1769444444444
ΧώραΙσπανία
Αυτόνομη κοινότηταΚαταλονία
ΕπαρχίαΒαρκελώνη
ΚομάρκαΜπαρσελονές
ΔήμαρχοςΆδα Κολάου
Yψόμετρο9
Πληθυσμός1 620 343[1][2]
Τηλ. κωδικός93
Ταχ. κώδικας08001–08042
Πιν. κυκλοφορίαςB
Επίσημος ιστότοπος
Localització de Barcelona.png
Commons page Πολυμέσα σχετικά με την πόλη

Η Βαρκελώνη (στα καταλανικά και τα ισπανικά Barcelona, - Μπαρσελόνα και Μπαρθελόνα αντίστοιχα) είναι πόλη της Ισπανίας, πρωτεύουσα της Αυτοδιοικούμενης Περιφέρειας της Καταλωνίας. Σήμερα αποτελεί τη δεύτερη σημαντικότερη πόλη του ισπανικού κράτους όσον αφορά τον πληθυσμό και την οικονομία μετά την Μαδρίτη. Η μητροπολιτική της περιοχή έχει έναν πληθυσμό της τάξης των 5 εκατομμυρίων κατοίκων, από τα οποία τα 4,5 εκατομμύρια ζούνε ειδικότερα στους 36 δήμους της αστικής της περιοχής, κάτι που την κάνει τη μεγαλύτερη μητρόπολη του ευρύτερου μεσογειακού χώρου.

Σήμερα η Βαρκελώνη είναι μια από τις πιο επιθυμητές πόλεις για τουρισμό του Σαββατοκύριακου στην Ευρώπη και διαθέτει καλή ποιότητα ζωής. Πλούσια πολιτιστική ζωή (παιδιά της πόλης είναι ο Σαλβαδόρ Νταλί, ο Χουάν Μιρό, ο Αντόνι Γκαουντί και για ένα διάστημα και ο Πάμπλο Πικάσσο), μεσογειακό κλίμα, πολύ καλές ευκαιρίες διασκέδασης (πολλά μπαρ, καλά κλαμπ) και ψυχαγωγίας (μερικά πολύ καλά μουσεία όπως το MNAC και MACBA) και καλές θέσεις εργασίας. Το 1992, η καταλανική πρωτεύουσα διοργάνωσε την 25η θερινή Ολυμπιάδα.

ΙστορίαΕπεξεργασία

ΑρχαιότηταΕπεξεργασία

Η εποχή που κατοικήθηκε για πρώτη φορά η περιοχή της σημερινής Βαρκελώνης είναι ασαφής, τα ερείπια με πολλούς τάφους και στρώματα χρονολογούνται από το 5.000 π.χ.[3][4][5] Υπάρχουν πολλοί θρύλοι σχετικά με την ίδρυση της πόλης, ο παλιότερος αναφέρει σαν ιδρυτή τον μυθικό Ρωμαίο ήρωα Ηρακλή. Στον νεώτερο αναφέρεται σαν ιδρυτής της πόλης ο στρατηγός από την Καρχηδόνα Αμίλκας Βάρκας πατέρας του διάσημου Αννίβα τον 3ο αιώνα π.χ., η πόλη ονομάστηκε προς τιμή του "Μπάρτσινο" από εκεί προήλθε το σημερινό της όνομα.[6] Δεν υπάρχουν όμως ιστορικές αποδείξεις για να το επιβεβαιώσουν.[7][8]

Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αναμόρφωσε την πόλη σε κάστρο (15 π.χ.) με κέντρο το "Όρος Τάμπερ" έναν μικρό λόφο δίπλα από το σημερινό κέντρο της πόλεις. Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν για την αποικία τους Βαρκελώνη το όνομα "Φαβεντία", το πλήρες όνομα ήταν "Κολόνια Φαβεντία Τζούλια Αουγκούστα Πία Μπαρτσίνο".[9][10] Ο Πομπόνιους Μέλα καταγράφει πολλούς διάσπαρτους οικισμούς από κατοίκους με προέλευση από την γειτονική Ταρράγο, την σημερινή Ταρραγόνα που τότε ερημώθηκε.[11] Σύντομα συγκεντρώθηκαν πολλοί κάτοικοι χάρη στον μεγάλο πλούτο και στην πλεονεκτική θέση της περιοχής στην δυτική Μεσόγειο.[12][13] Οι Ρωμαίοι την είχαν απαλλάξει από τα αυτοκρατορικά βάρη, η πόλη έκοψε τα δικά της νομίσματα, μερικά από αυτά κομμένα την εποχή του Γάλβα υπάρχουν μέχρι σήμερα. Σημαντικά Ρωμαϊκά ερείπια εμφανίζονται στην υπόγεια πλατεία ντει Ρει που ανήκει στο Ιστορικό Μουσείο της Βαρκελώνης, το τυπικό Ρωμαϊκό σχέδιο υπάρχει και σήμερα στο ιστορικό κέντρο την "Γοτθική Συνοικία". Μερικά από τα ερείπια των Ρωμαϊκών τειχών ενσωμάτωσε ο Καθεδρικός Ναός της Βαρκελώνης που ακούγεται ότι ιδρύθηκε το 343.[14]

Η Κομητεία της ΒαρκελώνηςΕπεξεργασία

 
Ο Βιλφρέδος ο Δασύτριχος, Μονή Πομπλέτ, 1400

Στις αρχές του 5ου αιώνα οι Βησιγότθοι κατέκτησαν την Βαρκελώνη και την έκαναν πρωτεύουσα σε ολόκληρη την Ισπανία, τον 8ο αιώνα κατακτήθηκε από τους Άραβες. Την Βαρκελώνη κατέκτησε κατόπιν ο γιος του Καρλομάγνου Λουδοβίκος ο Ευσεβής, την έκανε πρωτεύουσα στην Ισπανική Μαρκιωνία μια ουδέτερη ζώνη ανάμεσα στην Ισπανία και την Γαλλία που κυβερνήθηκε από την Κομητεία της Βαρκελώνης. Οι διοικητές ήταν οι Κόμητες της Βαρκελώνης που τα πρώτα χρόνια ήταν διορισμένοι από την Δυναστεία των Καρολιδών αλλά σταδιακά η εξουσία τους εξασθένησε στην περιοχή με αποτέλεσμα να γίνει η κομητεία κληρονομική. Ο Γότθος Βιλφρέδος Α΄ της Βαρκελώνης μέλος του Οίκου των Μπελλονιδών και ιδρυτής του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν ο πρώτος ανεξάρτητος κόμης, καθιέρωσε την κομητεία κληρονομική για τον ίδιο και τους απογόνους του.

Ο εγγονός του Βιλφρέδου του Δασύτριχου Μπορέλ Β΄ της Βαρκελώνης θεωρείται ο πρώτος ανεξάρτητος κόμης, στην εποχή του η Βαρκελώνη δέχτηκε σκληρή επίθεση από τους Μαυριτανούς του Αλμανζόρ (6 Ιουλίου 985).[15] Η λεηλασία των Μαυριτανών ήταν τόσο μεγάλη που οι περισσότεροι κάτοικοι δολοφονήθηκαν ή πουλήθηκαν σκλάβοι.[16] Ο δισέγγονος του Μπορέλ Β΄ Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Α΄ της Βαρκελώνης έκανε την πρώτη γραπτή κωδικοποίηση των Καταλανικών νόμων στις "Συνήθειες της Βαρκελώνης", ήταν η πρώτη γραπτή κωδικοποίηση νόμων στην Δυτική Ευρώπη. Ο εγγονός του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Α΄ Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Γ΄ της Βαρκελώνης παντρεύτηκε την Ντους Α΄ της Προβηγκίας και έγινε Κόμης της Προβηγκίας, η Προβηγκία πέρασε σε νεώτερους κλάδους του Οίκου της Βαρκελώνης.

Το Βασίλειο της ΑραγωνίαςΕπεξεργασία

 
Τα σύμβολα των βασιλέων της Αραγωνίας

Ο γιος του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Γ΄ Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Δ΄ της Βαρκελώνης παντρεύτηκε την Πετρονίλα της Αραγωνίας και ένωσε την κομητεία της Βαρκελώνης και το Βασίλειο της Αραγωνίας στο Στέμμα της Αραγωνίας (1137).[17][18] Ο γιος τους Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας ήταν το πρώτο μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης που πήρε τον τίτλο του βασιλιά της Αραγωνίας (1162). Το Στέμμα της Αραγωνίας σταδιακά κυριάρχησε σε ολόκληρη την δυτική Μεσόγειο, κατέκτησε το Βασίλειο της Νεαπόλεως, το Βασίλειο της Σικελίας. Ο δισέγγονος του Αλφόνσου Β΄ Πέτρος Γ΄ της Αραγωνίας κατέκτησε το Βασίλειο της Σικελίας προκαλώντας τον Σικελικό Εσπερινό (1282) που είχε σαν αποτέλεσμα την σφαγή των Γάλλων στην Σικελία και την ανατροπή του Καρόλου του Ανδεγαυού. Ο δεύτερος γιος του Πέτρου Γ΄ Ιάκωβος Β΄ της Αραγωνίας έγινε ο πρώτος Βασιλιάς της Σαρδηνίας και της Κορσικής (1297) με εντολή του πάπα που του έδωσε δώρο την Σαρδηνία και την Κορσική.

Ο εγγονός του Ιακώβου Β΄ Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας έφτασε τις κατακτήσεις του μέχρι την Ελλάδα, κατέκτησε το Δουκάτο των Αθηνών (1379) και το Δουκάτο Νέων Πατρών (1381). Ο γιος του Πέτρου Δ΄ Μαρτίνος της Αραγωνίας πέθανε χωρίς απογόνους και το Στέμμα της Αραγωνίας πέρασε στον Οίκο της Τραστάμαρα (1412). Η Τράπεζα της Βαρκελώνης η παλαιότερη τράπεζα στην Ευρώπη ιδρύθηκε από τους μεγιστάνες της πόλης για τις ανάγκες του βασιλείου (1401), ακολούθησαν η Τράπεζα της Βενετίας (1402) και η Τράπεζα της Γένοβας (1407).[19] Ο γάμος του Φερδινάνδου του Καθολικού με την Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης (1469) ένωσε ολόκληρη την Ισπανία σε ένα βασίλειο, η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Μαδρίτη.

Ναπολεόντειοι ΠόλεμοιΕπεξεργασία

 
Αεροφωτογραφία του Εσάμπλε.

Η Βαρκελώνη έγινε το επίκεντρο του Καταλανικού εθνικισμού με πολλές επαναστάσεις όπως αυτή που ξέσπασε την περίοδο 1640 - 1652 εναντίον του Φιλίππου Δ΄ της Ισπανίας. Η μεγάλη πανώλη που ξέσπασε την περίοδο 1650 - 1654 θέρισε τον πληθυσμό της πόλης.[20] Τον 18ο αιώνα οικοδομήθηκε ένα κάστρο στο Μοντζουίκ με στόχο να επιβλέπει το λιμάνι, το οποίο χρησιμοποίησε ο διάσημος Γάλλος αστρονόμος Πιερ Μεσαίν για να μετρήσει το νότιο τμήμα ενός τόξου Μεσημβρινού της Γης ανάμεσα στη Δουνκέρκη και τη Βαρκελώνη (1791). Η μέτρηση αυτή έγινε η βάση της μονάδας μήκους του Μέτρου στο Διεθνές σύστημα μονάδων.[21] Η ράβδος μέτρησης κατασκευάστηκε από πλατίνα(λευκόχρυσο) και παρουσιάστηκε στην Γαλλική Νομοθετική Συνέλευση (22 Ιουνίου 1799). Το μεγαλύτερο τμήμα της Βαρκελώνης υπέστη σοβαρό πλήγμα από τους Ναπολεόντειους Πολέμους αλλά η βιομηχανική επανάσταση έφερε ξανά μεγάλη πρόοδο στην πόλη. Ο πολεοδόμος Ιλντεφόνς Σερντά ι Σινιέρ (1815-1876) σχεδίασε την δεκαετία του 1850 το προάστιο Εσάμπλε και τα μεσαιωνικά τείχη γύρω από την παλιά πόλη της Βαρκελώνης κατεδαφίστηκαν.[22]

Ισπανικός εμφύλιος πόλεμοςΕπεξεργασία

Όταν ξέσπασε ο Ισπανικός εμφύλιος πόλεμος η Βαρκελώνη και γενικά ολόκληρη η Καταλονία ήταν με φανατισμό δημοκρατική, πολλές επιχειρήσεις και δημόσιες υπηρεσίες πέρασαν σε έλεγχο Συνδικάτων όπως η Εθνική Συνομοσπονδία Εργατών. Την περίοδο που είχε την εξουσία η Δημοκρατική κυβέρνηση η πόλη βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο των αναρχικών αλλά έχασαν τον έλεγχο τον Μάιο του 1938 με την είσοδο στην πόλη των κυβερνητικών στρατευμάτων. Η Βαρκελώνη έπεσε τελικά (26 Ιανουαρίου 1939) και ακολούθησε μεγάλη έξοδος των κατοίκων που δραπέτευσαν στα Γαλλικά σύνορα. Η μεγάλη αντίσταση των κατοίκων της Βαρκελώνης στο Πραξικόπημα του Φρανθίσκο Φράνκο είχε οδυνηρές επιπτώσεις στους ίδιους μετά την πτώση της δημοκρατικής κυβέρνησης. Τα συνδικάτα της Καταλονίας διαλύθηκαν και η Καταλανική γλώσσα σχεδόν απαγορεύτηκε.[23] Η Βαρκελώνη παρέμεινε ωστόσο η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην Ισπανία και εξακολουθούσε να βρίσκεται σε μεγάλη ευημερία παρά τις καταστροφές που υπέστη στον εμφύλιο. Το αποτέλεσμα ήταν μια εκτεταμένη μετανάστευση από όλες τις φτωχότερες περιοχές γύρω από την Καταλονία όπως η Ανδαλουσία, η Μούρθια και η Γαλικία στην Βαρκελώνη που αστικοποιήθηκε ταχύτατα.

Σύγχρονα χρόνιαΕπεξεργασία

 
Τα σύμβολα της Ολυμπιάδας της Βαρκελώνης (1992)

Στην Βαρκελώνη φιλοξενήθηκαν οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1992, το αποτέλεσμα ήταν να υποστεί η πόλη μεγάλες αλλαγές που άλλαξαν τον βιομηχανικό της χαρακτήρα, πολλές παλιές βιομηχανίες κατεδαφίστηκαν και στην θέση τους δημιουργήθηκαν δύο μίλια παραλίας. Οι νέες κατασκευές αύξησαν την χωρητικότητα της πόλης κατά 17%, την χωρητικότητα επεξεργασίας λυμάτων κατά 27% και τον ελεύθερο χώρο πρασίνου κατά 78%, ο αριθμός των ξενοδοχείων διπλασιάστηκε την περίοδο 1990 - 2004. Η δημοτικότητα της πόλης αυξήθηκε σημαντικά, το 2012 ήταν ο 12ος περισσότερο δημοφιλής προορισμός στον κόσμο και ο 5ος στην Ευρώπη.[24][25][26][27][28] Ο θάνατος του Φράκο έφερε ένα κύμα εκδημοκρατισμού σε ολόκληρη την Ισπανία, οι κάτοικοι της Βαρκελώνης ιδιαίτερα θεωρούσαν τους εαυτούς τους αδικημένους επειδή τιμωρήθηκαν 40 χρόνια περισσότερο από όλους για την στήριξη τους στην δημοκρατία.[29] Ακολούθησαν μαζικές ειρηνικές διαδηλώσεις, περισσότερο από 1.000.000 κόσμος βγήκαν στους δρόμους με αίτημα την ανεξαρτησία της Καταλονίας από την Ισπανία (11 Σεπτεμβρίου 1977) που παραχωρήθηκε τελικά σε λιγότερο από έναν μήνα.[30]

Η ταχύτατη ανάπτυξη της Βαρκελώνης στα τέλη του 20ου αιώνα οφείλεται σε δύο σημαντικά γεγονότα : την είσοδο της Ισπανίας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (1986) και η φιλοξενία των Ολυμπιακών Αγώνων (1992).[31][32] Η μεγάλη αστικοποίηση της πόλης είχε σαν αποτέλεσμα να διαδοθεί έντονα η φήμη σαν τουριστικός προορισμός αλλά η μεγάλη αύξηση των ενοικίων στα τέλη του 20ου αιώνα είχε σαν αποτέλεσμα να μετακινηθεί μεγάλο τμήμα του πληθυσμού στα προάστεια. Η τάση αυτή σταμάτησε μετά το 2001 επειδή ήρθε ένα νέο μεγάλο κύμα μεταναστών από την Λατινική Αμερική και το Μαρόκο.[33]

Η επίθεση του 2017Επεξεργασία

Στην Βαρκελώνη παρατηρήθηκε ένα τραγικό περιστατικό όταν ένα Βάν ποδοπάτησε κατοίκους στο προάστειο Λα Ράμπλα (17 Αυγούστου 2017), σκότωσε 14 ανθρώπους και τραυμάτισε 100 από τους οποίους ο ένας πέθανε λίγο αργότερα. Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι απέδωσε το δυστύχημα σε επίθεση Τζιχαντιστών. Το Ειδησεογραφικό πρακτορείο Άμακ απέδωσε επίσης την επίθεση στο Ισλαμικό Κράτος.[34][35][36]

Γεωγραφία και κλίμαΕπεξεργασία

Η Βαρκελώνη βρίσκεται στις βορειοανατολικές ακτές της Ιβηρικής Χερσονήσου, στη Μεσόγειο, σε μια μικρή πεδιάδα πλάτους περίπου 5 χιλιομέτρων, η οποία περιβάλλεται από την οροσειρά Κολσερόλα, τον ποταμό Λιοβρεγάτ στα νοτιοδυτικά και τον ποταμό Μπεζός στα βόρεια.[37] Η πεδιάδα έχει έκταση 170 τετραγωνικά χιλιόμετρα,[37] από τα οποία τα 101 τα καταλαμβάνει η πόλη.[38] Ο λόφος Τριβιδάβο, ύψους 512 μέτρων, είναι το ψηλότερο σημείο της οροσειράς Κολσερόλα. Στην κορυφή του βρίσκεται ο τηλεπικοινωνιακός πύργος δε Κολσερόλα, ύψους 288,4 μέτρων. Στην πόλη βρίσκονται και άλλοι λόφοι, όπως ο Μονζουίκ, ύψους 173 μέτρων.

Η Βαρκελώνη έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (ταξινόμηση κατά Κέπεν Cfa),[39] το οποίο μοιάζει με ωκεάνιο μεσογειακό κλίμα, ήπιους χειμώνες και ζεστά υγρά καλοκαίρια,[40] ενώ οι βροχοπτώσεις είναι περισσότερες την άνοιξη και το φθινόπωρο.

Κλιματικά δεδομένα Αεροδρόμιο Βαρκελώνης (1981-2010)
Μήνας Ιαν Φεβ Μαρ Απρ Μαι Ιουν Ιουλ Αυγ Σεπ Οκτ Νοε Δεκ Έτος
Μέγιστη Μηνιαία° C (°F) 13.6 14.3 16.1 18.0 21.1 24.9 28.0 28.5 26.0 22.1 17.3 14.3 20,3
Μέση Μηνιαία °C (°F) 9.2 9.9 11.8 13.7 16.9 20.9 23.9 24.4 21.7 17.8 13.0 10.0 16,1
Ελάχιστη Μηνιαία °C (°F) 4.7 5.4 7.4 9.4 12.8 16.8 19.8 20.2 17.4 13.5 8.6 5.7 11,8
Κατακρημνίσεις mm (ίντσες) 37 35 36 40 47 30 21 62 81 91 59 40 588
Μέσες ημέρες κατακρημνίσεων (≥ 1 mm) 4 4 5 5 5 4 2 5 5 6 5 4 53
Μέσες μηνιαίες ώρες ηλιοφάνειας 158 171 206 239 258 287 293 264 229 196 153 137 2.591
Πηγή: Κρατική Υπηρεσία Μετεωρολογίας της Ισπανίας[41]


ΥποδομέςΕπεξεργασία

Όντας από τις σημαντικότερες πόλεις της Ισπανίας, η Βαρκελώνη εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο Βαρκελώνης - Ελ Πρατ το δεύτερο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Ισπανίας, και το μεγαλύτερο από κάθε παραθαλάσσια πόλη της Μεσογείου, με πάνω από 50 εκατομμύρια επισκέπτες για το 2018.[1]

To Μετρό της Βαρκελώνης, αποτελείται από 12 γραμμές και 180 σταθμούς, κατά το 2019. Η γραμμή 9 του μετρό είναι η μακρύτερη πλήρως αυτοματοποιημένη γραμμή μετρό της Ευρώπης.

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

Με την περιοχή της Καταλονίας να υποδέχεται πάνω από 50 εκατομμύρια επισκέπτες το έτος 2017[42], η Βαρκελώνη αποτελεί πολύ δημοφιλη τουριστικό προορισμό. Σημαντικά αξιοθέατα της πόλης είναι:

Περιοχές με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους επισκέπτες της πόλης αποτελούν η Γοτθική Συνοικία, με έντονo αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, ο λόφος Μoύντζουικ φιλοξενεί το ιστορικό κάστρο της πόλης, πάρκα και τον βοτανικό κήπο, η περιοχή Λα Μπαρσελονέτα, όπου εστιάζεται σημαντικό μέρος της νυχτερινής ζωής της πόλης και η συνοικία Ελ Ραβάλ.

ΜουσείαΕπεξεργασία

Στην πόλη βρίσκονται επίσης πολλά μουσεία. Το μεγαλύτερο μουσείο της πόλης είναι το Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Καταλονίας, που βρίσκεται στο λόφο Montjuic. Σημαντικά μουσεία τέχνης είναι επίσης το Μουσείο Πικάσο, το Μουσείο Άντονι Ταπιές, το Μουσείο της Πόλης της Βαρκελώνης , το Ίδρυμα Χοάν Μιρό και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Βαρκελώνης.

Στην πόλη βρίσκεται και το Μουσείο της Μπαρτσελόνα, το οποίο αποτελεί το δημοφιλέστερο μουσείο της, με πάνω από 1.000.000 επισκέπτες ανά έτος.

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

  • Μπαρτσελόνα, η πολύ γνωστή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Βαρκελώνη.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: Municipal Register of Spain 2018. www.ine.es/dynt3/inebase/index.htm?padre=525.
  2. «Cifras oficiales de población resultantes de la revisión del Padrón municipal a 1 de enero». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας. Ανακτήθηκε στις 2019.
  3. https://web.archive.org/web/20160303224118/http://cartaarqueologica.bcn.cat/989
  4. Servei d'Arqueologia of Institut de Cultura de Barcelona. «Caserna de Sant Pau del Camp». CartaArqueologica (στα Spanish). Ajuntament de Barcelona. σελ. Description and Historical Notes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2016. 
  5. MM Montaña; OV Campos; R Farré (2008). «Study of the Neolithic Excavation Site of the Sant Pau del Camp Barracks». Quarhis II (4): 3. https://www.bcn.cat/.../04_QUARHIS_01_jaciment.. Ανακτήθηκε στις 2 May 2016. [νεκρός σύνδεσμος]
  6. Oros. vii. 143; Minano, Diccion. vol. i. p. 391; Auson. Epist. xxiv. 68, 69, Punica Barcino.
  7. P.F. Collier & Son Corporation (1957). Collier's Encyclopedia
  8. Oros. vii. 143; Miñano, Diccion. vol. i. p. 391; Auson. Epist. xxiv. 68, 69, Punica Barcino.
  9. Plin. iii. 3. s. 4
  10. Inscr. ap. Gruter, p. 426, nos. 5, 6.
  11. ii. 6
  12. Avien. Ora Maritima. 520: "Et Barcilonum amoena sedes ditium."
  13. Paul. Dig. 1. tit. 15, de Cens.
  14. https://web.archive.org/web/20130723083724/http://www.bluffton.edu/~sullivanm/spain/barcelona/walls/walls.html
  15. The Usatges of Barcelona: The Fundamental Law of Catalonia, ed. Donald J. Kagay, (University of Pennsylvania Press, 1994), 7.
  16. Roger Collins, Caliphs and Kings, 796–1031, (Blackwell Publishing, 2012), 191.
  17. T.N. Bisson (1986). "II. The age of the Early Count-Kings (1137–1213) (The Principate of Ramon Berenguer IV 1137–1162)". In Clarendon Press – Oxford. The medieval Crown of Aragon. A short story. σ. 31.
  18. https://wayback.archive-it.org/all/20081003182453/http://libro.uca.edu/aarhms/newsletters/aahrmsfall07text.pdf
  19. The Bankers magazine, Τόμος 11, σ. 595, J. Smith Homans Jr., New York 1857.
  20. https://libro.uca.edu/payne1/payne15.htm
  21. Adler, Ken (2002). The Measure of All Things: The Seven-Year Odyssey that Transformed the World. Abacus.
  22. https://geoffboeing.com/publications/honolulu-rail-transit-barcelona/
  23. Decree of 5 April 1938.
  24. https://www.britannica.com/place/Barcelona
  25. https://www.businessinsider.com/how-the-olympic-games-changed-barcelona-forever-2012-7?IR=T
  26. https://www.independent.co.uk/sport/olympics/after-the-party-what-happens-when-the-olympics-leave-town-901629.html
  27. https://www.webcitation.org/5iRr55PoO?url=http://olympicstudies.uab.es/pdf/wp084_eng.pdf
  28. https://books.google.gr/books?id=Xb-9J4KoT6EC&pg=PA274&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false
  29. https://books.google.gr/books?id=Xb-9J4KoT6EC&pg=PA274&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false
  30. https://books.google.gr/books?id=-SF4-ip95MoC&pg=PA97&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false
  31. James Parkin; D. Sharma (1 January 1999). Infrastructure Planning
  32. Ngiste Abebe; Mary Trina Bolton; Maggie Pavelka; Morgan Pierstorff (19 November 2013). Bidding for Development: How the Olympic Bid Process Can Accelerate Transportation Development
  33. https://web.archive.org/web/20120220062823/http://www.bcn.es/estadistica/catala/dades/inf/guies/bcn.pdf
  34. https://www.reuters.com/article/us-spain-barcelona-victims-idUSKCN1AX24P
  35. https://www.telegraph.co.uk/news/2017/08/19/barcelona-attack-huge-manhunt-underway-amid-fears-terror-suspect/
  36. https://www.bbc.com/news/world-europe-40975552
  37. 37,0 37,1 «Barcelona». Gran Enciclopèdia Catalana. 3. Barcelona: Edicions 62. July 1971, σσ. 193–229. 
  38. «11 Barcelona.indd» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 20 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2010. 
  39. Bachman, Leonard R. (2003). Integrated Buildings: The System Basis of Architecture. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 978-0471388272. 
  40. Ahrens, C. Donald (2012). Meteorology Today: An Introduction to Weather, Climate, and the Environment, 10th Edition. Cengage Learning. ISBN 978-0840054999. 
  41. «Guía resumida del clima en España (1981-2010)». 
  42. «Eurostat - Tables, Graphs and Maps Interface (TGM) table». ec.europa.eu. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2019. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • "Barcelona". Gran Enciclopèdia Catalana. Barcelona: Ed. Enciclopèdia Catalana S.A.
  • Busquets, Joan. Barcelona: The Urban Evolution of a Compact City (Harvard UP, 2006)
  • Ferran Brunet i Cid (2002). "The economic impact of the Barcelona Olympic Games"
  • James Parkin; D. Sharma (1 January 1999). Infrastructure Planning
  • Julius W. Friend (19 June 2012). Stateless Nations: Western European Regional Nationalisms and the Old Nations
  • McDonogh, G. W. (January 2011). "Review Essay: Barcelona: Forms, Images, and Conflicts: Joan Busquets (2005)". Journal of Urban History. 37 (1): 117–123.
  • Marshall, Tim, ed. Transforming Barcelona (Routledge, 2004), 267 pp.
  • Ngiste Abebe; Mary Trina Bolton; Maggie Pavelka; Morgan Pierstorff (19 November 2013)
  • Ramon Resina, Joan. Barcelona's Vocation of Modernity: Rise and Decline of an Urban Image (Stanford UP, 2008)
  • Taylor, Adam (26 July 2012). "How The Olympic Games Changed Barcelona Forever"

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία