Ο Νεολόγος ήταν ημερήσια πολιτική εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης.

Νεολόγος
Τύποςεφημερίδα
ΕκδότηςΣταύρος Βουτυράς
ΓλώσσαΕλληνικά
ΈδραΚωνσταντινούπολη

Ιστορική αναδρομήΕπεξεργασία

Ξεκίνησε την εκδοτική της πορεία το 1867 από τον Σταύρο Βουτυρά και τους Βρεττό και Βαφειάδη. Η έκδοση του Νεολόγου προέκυψε μετά τη συνένωση (21 Ιανουαρίου 1867) δύο διαφορετικών εντύπων της Κωνσταντινούπολης, της Ομόνοιας του Δημήτριου Κατσελίδη και του Νεολόγου της Ανατολής του Σταύρου Βουτυρά, του Γεωργίου Βαφειάδη και του Ιωάννη Βρεττού. Ο τίτλος μετατράπηκε σε «Νεολόγος» από τις 9 Μαρτίου 1867. Η εφημερίδα Νεολόγος έγραψε μια μακρά περίοδο λαμπρής παρουσίας για περισσότερες από τρεις δεκαετίες (1867-1897, 1916-1917 και 1925-1927). Ακολουθώντας τα ευρωπαϊκά πρότυπα, έθεσε ως στόχο να μην παρεκκλίνει από τους αρχικούς της στόχους, να συμβάλει στη διανοητική και ηθική ανάπλαση της ελληνικής κοινωνίας και να φροντίσει «περί της εις το δημόσιον πνεύμα εμφυτεύσεως αρχών ηθικοπολιτικών και περί της απολογίας του ημετέρου έθνους προς τας αδιαλείπτους κατηγορίας και διαβολάς». Την ευημερή πορεία της εφημερίδας ανέλαβε ο ίδιος ο Σταύρος Βουτυράς, ίσως η σπουδαιότερη δημοσιογραφική φυσιογνωμία της Πόλης. Η περίπτωση του Βουτυρά είναι ιδιαιτέρως σημαντική, καθώς ως διευθυντής του Νεολόγου και ως συντάκτης έλαβε θέση πάνω σε όλα τα επίμαχα ζητήματα που καθόρισαν εν πολλοίς, τη φυσιογνωμία των Βαλκανίων ως τις αρχές του 20ού αιώνα. Η εφημερίδα ακολούθησε φιλελληνική γραμμή, τόσο στο βουλγαρικό ζήτημα, όσο και στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Ως αποτέλεσμα της στάσης που τηρούσε, κατ' επανάληψη διεκόπη η κυκλοφορία της από τις τουρκικές αρχές. Για σύντομα διαστήματα ο Νεολόγος κυκλοφόρησε με άλλους τίτλους, όπως «Αστραπή» και «Καιροί». Άρθρα της αναδημοσιεύονταν από ευρωπαϊκές εφημερίδες, και χρησιμοποιήθηκαν κατά τη σύνταξη της αγγλικής «Κυανής Βίβλου». Μετά την απέλαση του Βουτυρά κυκλοφόρησε για ένα διάστημα και από την Αθήνα. Το οριστικό τέλος της κυκλοφορίας συντελέστηκε το 1923. Το 1925 ο Αλ. Σ. Βουτυράς εξέδιδε στη Θεσσαλονίκη την εφημερίδα «Νεολόγος της Κωνσταντινουπόλεως» ως συνέχεια του Νεολόγου.


ΠηγήΕπεξεργασία

  • Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Πυρσός», τόμος 18, σελ. 192
  • Εγκυκλοπαίδεια του ελληνικού Τύπου 1784-1974
  • Ελευθερουδάκη - Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν
  • Ανδρέας Αθ. Αντωνόπουλος: «Οι Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και το ανατολικό ζήτημα, 1866-1881» (Η μαρτυρία του Νεολόγου Κωνσταντινούπολης).