Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Οίκος του Ικέλ ήταν η βασική δυναστεία των βασιλέων της Μερκίας κατά την διάρκεια του 7ου και του 8ου αιώνα, το όνομα της προήλθε από τον Ικέλ δισέγγονο του Όφα του Αγγέλου ενός ημιμυθικού ήρωα ο οποίος σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό καταγόταν από τον Όντιν. [1][2][3][4] Ο Οίκος του Ικέλ έφτασε στο μέγιστο της ισχύος του με τον Όφα της Μερκίας, την εποχή του κατείχε την ηγεμονία σε όλα τα Αγγλοσαξονικά κράτη και ανακηρύχτηκε "βασιλιάς των Άγγλων" αλλά η δυναστεία έχασε την ισχύ της αμέσως μετά τον θάνατο του. Ο πρώτος καταγεγραμμένος σε καταλόγους βασιλιάς της Μερκίας από τον Οίκο του Ικέλ ήταν ο Πέντα της Μερκίας ήταν ιδρυτής μιας δυναστείας που κυβέρνησε την Μερκία με 11 βασιλείς, καταγράφονται αργότερα άλλοι τέσσερις βασιλείς αλλά πιθανότατα κατάγονταν από την αδελφή του Πέντα.

Άνοδος στον θρόνο της ΜερκίαςΕπεξεργασία

Η ιστορική ύπαρξη του Ικέλ σύμφωνα με τον ιστορικό Νίκολας Μπρούκς (1941 - 2014) είναι αντικείμενο αμφισβητήσεων, οι ιστορικοί πιστεύουν ότι έζησε την περίοδο (450 - 525) και θεωρείται παραδοσιακά ο ιδρυτής της δυναστείας στην οποία έδωσε το όνομα του.[5] Παρά το γεγονός ότι η δυναστεία είχε μυθική και ηρωική καταγωγή από τον Όντιν ο πραγματικός λόγος που ανέβηκε στον θρόνο της Μερκίας ήταν ότι είχε μεγαλύτερες εκτάσεις γης από όλες τις υπόλοιπες οικογένειες μεταξύ 300 - 600 εκταρίων γης.[6] Το γενεαλογικό δέντρο του Ικέλ είναι το εξής : Ο Ικέλ ήταν γιος του Ομήρου, γιος του Αγγέλθεου, γιος του Όφα, γιος του Βερμούντ, γιος του Βέρμουντ, γιος εγγονός ή δισέγγονος του Όντιν, σύμφωνα με την παράδοση ήταν ο αρχηγός των Άγγλων που μετανάστευσαν στην Βρετανία. Το γενεαλογικό δέντρο του Ικέλ από τον ίδιο μέχρι τον πρώτο βασιλιά της Μερκίας είναι το εξής : Ο γιος του Ικέλ ήταν ο Κνέμπα, γιος του ο Κίνεβαλντ και γιος του Κρεόντα της Μερκίας ήταν ο πρώτος βασιλιάς. Ο Ματθαίος των Παρισίων για το έτος 527 αναφέρει : "παγανιστές από την Γερμανία κατέλαβαν την Ανατολική Αγγλία, μερικοί από αυτούς επιτέθηκαν στην Μερκία και πολέμησαν σε πολλές μάχες εναντίον των Γερμανών" αυτό συνέβη πιθανότατα το 515.[7] Η "Ζωή του Αγίου Γκουθλάκ" αναφέρει τον Γκουθλάκ του Κρόουλαντ αναφέρεται σαν γιος του Πενβάλ ενός Μερκιανού που τα ίχνη του φτάνουν μέχρι τον Ικέλ.[8] Διάφορες πόλεις στην Αγγλία έχουν προταθεί να σχετίζονται με το όνομα του Ικέλ όπως το Ίκλινγκχαμ, Ίκεφορντ, Ίκλετον και Ίξγουορθ.[9]

Γενεαλογικό δέντρο του Οίκου του ΙκέλΕπεξεργασία

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Κρεόντα της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
τέλη 6ου αιώνα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πίμπα της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
593-615
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πέντα της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
626-655
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Εόβα της Μερκίας
 
 
 
Κενβάλ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πεάντα της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
655-656
 
Γούλφχερ της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
658-675
 
Έθελρεντ της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
675-704
 
Μερεβάλ
 
Αλβέο
 
Όσμοντ
 
Κάντβαλ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Κοένρεντ της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
704-709
 
Κέολρεντ της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
709-716
 
Κέολβαλντ της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
716
 
Έθελμπαλντ της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
716-757
 
Έανουλφ
 
Κέντγουιν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Θίνγκφριθ
 
Κίνρεοου
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Όφα της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
757-796
 
Μπάσσα
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μπέορτρικ του Ουέσσεξ
βασιλιάς του Ουέσσεξ
786-802
 
Ίντμπουρ
 
Έγκφριθ της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
796
 
Κάθμπερτ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Κοένγουλφ της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
796-821
 
Κέολγουλφ Α΄ της Μερκίας
βασιλιάς της Μερκίας
821-823
 

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. John Nowell Linton Myres (1 April 1989). English Settlements Pb. Oxford University Press. pp. 185
  2. Kirby, Earliest English Kings, p. 15.
  3. Johanne Hoops (2003). Reallexikon der germanischen Altertumskunde: Ostgotalag-Pfalz und Pfalzen. Walter de Gruyter. pp. 552
  4. Thomas A. Bredehoft (2001). Textual Histories: Readings in the Anglo-Saxon Chronicle. University of Toronto Press. pp. 167
  5. Nicholas Brooks (2 August 2003). Anglo-Saxon Myths: State and Church, 400-1066: State and Church, 400-1066. Continuum International Publishing Group. pp. 67–68.
  6. Nicholas Brooks (2 August 2003). Anglo-Saxon Myths: State and Church, 400-1066: State and Church, 400-1066. Continuum International Publishing Group. pp. 67–68.
  7. Davies, Wendy, 'Annals and the origins of Merca' in Mercian Studies (Leicester University Press, 1977)
  8. Bertram Colgrave (12 September 1985). Felix's Life of Saint Guthlac: Texts, Translation and Notes. Cambridge University Press. pp. 176
  9. Nicholas Brooks (2 August 2003). Anglo-Saxon Myths: State and Church, 400-1066: State and Church, 400-1066. Continuum International Publishing Group. pp. 67–68.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Bertram Colgrave (12 September 1985). Felix's Life of Saint Guthlac: Texts, Translation and Notes. Cambridge University Press.
  • Davies, Wendy, 'Annals and the origins of Merca' in Mercian Studies (Leicester University Press, 1977)
  • Johanne Hoops (2003). Reallexikon der germanischen Altertumskunde: Östgötalag-Pfalz und Pfalzen
  • John Nowell Linton Myres (1 April 1989). English Settlements Pb. Oxford University Press
  • Nicholas Brooks (2 August 2003). Anglo-Saxon Myths: State and Church, 400-1066: State and Church, 400-1066
  • Peter M. Warner (1996). The Origins of Suffolk. Manchester University Press.
  • Thomas A. Bredehoft (2001). Textual Histories: Readings in the Anglo-Saxon Chronicle


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Iclingas της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).