Άνοιγμα κυρίου μενού

O Ούγος του Βερμαντουά (Hugues Ier de Vermandois, 105718 Οκτωβρίου 1102) από τον Οίκο των Καπετιδών ήταν δεύτερος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκου Α΄ και της Άννας του Κιέβου, νεότερος αδελφός του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Α΄.

Ούγος των Βερμαντουά
Hugh I of Vermandois.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Hugues Ier de Vermandois (Γαλλικά)
Γέννηση1057[1]
Θάνατος18  Οκτωβρίου 1101
Ταρσός
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΣταυροφόρος
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑδελαΐδα, κόμισσα του Βερμαντουά
ΤέκναΕλισάβετ του Βερμαντουά
Ραούλ Α΄ του Βερμαντουά
Simon of Vermandois
Mathilde de Vermandois
ΓονείςΕρρίκος Α΄ της Γαλλίας[1] και Άννα του Κιέβου[2][3]
ΑδέλφιαΦίλιππος Α΄ της Γαλλίας
ΟικογένειαΟίκος των Καπετιδών
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Γουλιέλμος της Τύρου τον αποκαλεί «Μέγα Ούγο», γιατί ήταν άξιος αρχηγός και ικανός μαχητής όσο ελάχιστοι. Το 1096 συζήτησε με τον αδελφό του το ενδεχόμενο πραγματοποίησης μιας μεγάλης Σταυροφορίας. Τότε έφθασαν νέα σχετικά με τον αφορισμό του αδελφού του από τον πάπα και απαγόρευσης της συμμετοχής του σε Σταυροφορία. Ο Ούγος όμως αποφάσισε να έχει συμμετοχή. Το ίδιο καλοκαίρι ο στρατός του Ούγου κατευθύνθηκε στην Ιταλία, θέλοντας μέσω της Αδριατικής να περάσουν στη Ρωμανία (Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία). Στον δρόμο τους ενώθηκαν με τον Σταυροφόρο Εμίκο, που ηττήθηκε στην συνέχεια από τους Ούγγρους, οι οποίοι λεηλάτησαν την γη του. Ο Ούγος από το Μπάρι διέσχισε την Αδριατική, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του στόλου του καταστράφηκε σε τρικυμία στο Δυρράχιο.

Προκλήσεις ενάντια στο Βυζάντιο και συμμετοχή του στην ΣταυροφορίαΕπεξεργασία

Το μέρος του στρατού του που διασώθηκε, κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έστειλε ένα προσβλητικότατο γράμμα στον Αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό, στο οποίο, σύμφωνα με τα γραφόμενα από την κόρη και βιογράφο τού αυτοκράτορα Άννα Κομνηνή στην Αλεξιάδα, έγραφε:

Σαν βασιλιάς των βασιλέων και κυρίαρχος όλων που είμαι, σου επιτρέπω να δεχθείς την τεράστια μεγαλειότητα μου.

Ο Αλέξιος τον έθεσε υπό κράτηση, αφού συνελήφθη από το εξοργισμένο πλήθος και παραδόθηκε στον Πέτρο τον Ερημίτη. Ελευθερώθηκε, αφού πρώτα ορκίστηκε υποταγή στον Αλέξιο Α΄. Μετά από μερικές επιτυχίες των Σταυροφόρων κατά των Σελτζούκων, συμμετείχε στην κατάληψη της Αντιόχειας (1098). Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη για να ζητήσει ενισχύσεις από τον Αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄. Ο Αλέξιος Α΄ στάθηκε αδιάφορος και ο Ούγος επέστρεψε στην Αντιόχεια. Αν και σχεδίαζε στην Αντιόχεια την ανακατάληψη των Ιεροσολύμων, επέστρεψε αιφνίδια στη Γαλλία.

Ο πάπας Πασχάλης Β΄ τον απείλησε με αφορισμό, αφού επέστρεψε στη Γαλλία χωρίς να εκπληρώσει την κατάληψη των Ιεροσολύμων. Τότε αναχώρησε ξανά (1101) και σε μάχη κατά των Σελτζούκων στην Ταρσό τραυματίστηκε βαριά και απεβίωσε σε λίγο καιρό λόγω των τραυμάτων του.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Με τον γάμο του με την Αδελαΐδα των Καρολιδών, κόρη και κληρονόμο τού Ερβέρτου Δ΄ κόμη τού Βερμαντουά, παιδιά του ήταν:

  • Ραούλ Α΄ απεβ. 1142, κόμης τού Βερμαντουά.
  • Ερρίκος, κύριος τού Σωμόν αν Βεξάν.
  • Σίμων απεβ. 1148, επίσκοπος του Νογιόν.
  • Ελισάβετ, παντρεύτηκε πρώτα το Ροβέρτο Α΄ του Λέστερ και έπειτα τον Γουλιέλμο Β΄ του Σάρεϊ
  • Ματθίλδη, παντρεύτηκε τον Ραούλ Α΄ τού Μπωζενσύ.
  • Κωνσταντία, παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο ντε λα Φερτέ-Γκωσέρ.
  • Αγνή, παντρεύτηκε τον Βονιφάτιο ντελ Βάστο μάργραβο της Δυτικής Λιγουρίας.
  • Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ τού Γκουρναί.
  • Γουλιέλμος απεβ. π. 1096.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Hugh I, Count of Vermandois της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).