Ο Κόκκινος Κύκλος

αστυνομική ταινία του Ζαν-Πιερ Μελβίλ (1970)

Ο Κόκκινος Κύκλος (γαλλικά: Le Circle rouge‎) είναι μια αστυνομική νεο-νουάρ ταινία γαλλοϊταλικής παραγωγής του 1970. Η σκηνοθεσία και το σενάριο ανήκουν στον Ζαν-Πιέρ Μελβίλ και πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Τζιάν Μαρία Βολοντέ, Μπουρβίλ και Υβ Μοντάν.

Ο Κόκκινος Κύκλος
Ο Κόκκινος Κύκλος.jpg
Η κινηματογραφική αφίσα της ταινίας
ΣκηνοθεσίαΖαν-Πιερ Μελβίλ[1][2]
ΠαραγωγήΡομπέρ Ντόρφμανν
ΣενάριοΖαν-Πιερ Μελβίλ
ΠρωταγωνιστέςΑλέν Ντελόν[2][3], Τζιάν Μαρία Βολοντέ, Υβ Μοντάν[3], Μπουρβίλ[2][3], Πωλ Κροσέ[2][3], Φρανσουά Περιέ[3], Pierre Collet[3], André Ekyan[3], Édouard Francomme[3], Jacques Galland[3], Ζαν Σαμπιόν[3], Jean Franval[3], Jean Pignol[3], Jean-Pierre Castaldi, Μαρσέλ Μπερνιέ, Paul Amiot[3], René Berthier[3], Ρομπέρ Φαβάρ[3], Roger Fradet[3], Yvan Chiffre[3] και Yves Arcanel[3]
ΜουσικήÉric Demarsan
ΦωτογραφίαHenri Decaë
Πρώτη προβολή20  Οκτωβρίου 1970[4]
Διάρκεια140 λεπτό
ΠροέλευσηΓαλλία και Ιταλία
ΓλώσσαΓαλλικά
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η ταινία ξεκινάει με ένα απόσπασμα του Ράμα Κρίσνα:

«Ο Βούδας πήρε μια κόκκινη κιμωλία, έσυρε έναν κύκλο και είπε: Όταν οι άνθρωποι πρέπει να ξανασυναντηθούν κάποτε, ότι κι αν τύχει στον καθένα απ’ αυτούς, όσο διαφορετικούς δρόμους κι αν ακολουθούν, την ημέρα που πρέπει αναπόφευκτα θα ξανασμίξουν μέσα στον κόκκινο κύκλο».[σημ 1]

ΠλοκήΕπεξεργασία

Στη Μασσαλία, ένας κρατούμενος ονόματι Κορέ αποφυλακίζεται πρόωρα λόγω καλής διαγωγής. Νωρίτερα θα δεχθεί επίσκεψη στο κελί του από έναν δεσμοφύλακα ο οποίος του λέει ότι σε ένα διάσημο κοσμηματοπωλείο του Παρισιού δουλεύει ο γαμπρός και αν τον ενδιαφέρει να το ληστέψει μπορει να του δώσει πληροφοριες. Βγαίνοντας από την φυλακή ο Κορέ πηγαίνει στο σπίτι του Ρίκο, πρώην συνεταίρου του με τον οποίο ζει τώρα η πρώην φίλη του, όπου ζητά απυο τον Ρίκο χρήματα και το όπλο του. Στη συνέχεια πηγαίνει σε μια αίθουσα μπιλιάρδου, όπου δύο από τους άνδρες του Ρίκο τον εντοπίζουν. Αφού σκοτώνει τον έναν από αυτούς και παίρνει το όπλο του, ο Κορέ κατευθύνεται σε μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων όπου και αγοράζει ένα. Έπειτα κρύβει τα όπλα στο πορτ μπαγκαζ μέσα σε μια βαλίτσα και ξεκινά για το Παρίσι. Κατά την διαδρομή θα κάνει μια στάση σε ένα καφέ-εστιατόριο για να φάει.

Το ίδιο πρωί ένας άλλος κρατούμενος, ο Βόγκελ, ο οποίος ταξιδεύει από τη Μασσαλία στο Παρίσι με τρένο συνοδεία του Επιθεωρητή Ματέι, καταφέρνει βγάζει τις χειροπεδες και πηδά από το παράθυρο του τρένου τρέχοντας μέσα στο δάσος. Ο Επιθεωρητής σταματά το τρένο και κατευθύνεται στο πλησιέστερο μαγαζί και αναφέρει την απόδραση του Βόγκελ, δίνοντας σαφείς οδηγίες για την δημιουργία μπλόκων και την αποστολή στη περιοχή αστυνομικών δυνάμεων προκειμένου να ξεκινήσουν άμεσα οι έρευνες για τον εντοπισμό και την σύλληψη του Βόγκελ.

Ο Βόγκελ εν τώ μεταξύ καταφέρνει να γλυτώσει από τους αστυνομικούς που έχουν αρχίσει να ψάχνουν την περιοχή και φτάνει στο πάρκινγκ του καφέ-εστιατόριου και κρύβεται μέσα στο πορτ-μπαγκαζ του αυτοκινήτου του Κορ, ο οποίος τελειώνει το πρωινό του και κατευθύνεται στο αυτοκίνητο του για να συνεχίσει το ταξίδι του. Λίγο πιο κάτω πεφτόντας σε ένα αστυνομικό μπλόκο για την σύλληψη του Βόγκελ και συνειδητοποιώντας ότι κάποιος είναι στο πορτ-μπαγκαζ του αυτοκινητου του, κατά την διάρκεια ελέγχου ο Κορέ αναφέρει στον αστυνομικό ότι δεν έχει τα κλειδιά του πορτ-μπαγκαζ, όπου λόγω της μεγάλης κίνησης ο αστυνομικός τον αφήνει να φύγει πιστεύοντας τον. Στη συνέχεια ο Κορε οδηγεί το αυτοκίνητο σε ένα ανοικτό χωράφι και διατάζει τον Βόγκελ να βγει εξω. Μετά από μια έντονη αντιπαράθεση, οι δυο τους αποφασίζουν να συνεργαστούν.

Ο Κορέ και ο Βόγκελ ξεκινούν να φύγουν για το Παρίσι αλλά κατά την διάρκεια του ταξιδιού εντοπίζονται από τους άντρες του Ρίκο, οι οποίοι αναγκάζουν τον Κορε να βγει από τον κεντρικό δρόμο και να μπει μέσα σε μια δασική περιοχή. Εκεί οι άντρες του Ρίκο παίρνουν τα χρήματα του Κορέ και την στιγμή που ετοιμάζονται να τον σκοτώσουν βγαίνει ο Βόγκελ από το πορτ-μπαγκαζ τους αφοπλίζει και τους σκοτώνει.

Φτάνοντας στο Παρίσι πηγαίνουν στο άδειο διαμέρισμα του Κορέ και αρχίζουν να σχεδιάζουν την ληστεία στο κοσμηματοπωλείο. Ταυτόχρονα, ο Επιθεωρητής Ματέι εντοπίζει τα πτώματα των ανδρών του Ρίκο και υποψιάζεται ότι πιθανόν έχει ανάμιξη στις δολοφονίες ο Βόγκελ. Στη συνέχεια επισκέπτεται και ασκεί πίεση στον Σαντί, ιδιοκτήτη νυχτερινών κέντρων που ξέρει το μεγαλύτερο μέρος του υποκόσμου, για να του δώσει πληροφοριες για τον Βόγκελ, αλλά αυτός αρνείται να το κάνει λέγοντας στον Ματέι ότι δεν πρόκειται να γίνει χαφιές της αστυνομίας.

Ο Κορέ προσλαμβάνει τον Γιανσέν, έναν αλκοολικό πρώην αστυνομικό για να τους βοηθήσει στην απενεργοποιήση του συστήματος ασφαλείας του κοσμηματοπωλείου. Ο Γιανσέν πηγαίνει και κάνει ο ίδιος επιτόπου αυτοψία στο κατάστημα προκειμένου να συλλέξει τις απαραίτητες πληροφορίες, υποδυόμενος τον πελάτη. Έχοντας βρει τις πληροφορίες που ήθελε πηγαίνει στο σπίτι του και ετοιμάζει ειδικές σφαίρες για το όπλο του, που θα του χρησιμεύσουν να θέσει εκτός λειτουργίας το σύστημα ασφαλείας.

Το ίδιο βράδυ ο Κορέ και ο Βόγκελ πηγαίνουν από την πίσω πλευρά του κτιρίου και αφού καταφέρνουν να εισέλθουν μέσα στο κοσμηματοπωλείο ακινητοποιούν και φιμωνουν τον φύλακα δένοντας τον στο κρεβάτι του. Ο Γιανσέν εισέρχεται από την μπροστινή είσοδο του κτιρίου, ανεβαίνει στον πρώτο όροφο, όπου ο Κορέ του ανοίγει την πόρτα και μπαίνει μέσα. Εκεί ο Γιανσέν χρησιμοποιώντας το όπλο του βγάζει εκτός λειτουργίας το σύστημα, οι βιτρίνες των κοσμημάτων ανοίγουν και ο Κορέ με τον Βόγκελ μαζεύουν όλα τα κοσμήματα και στη συνέχεια φεύγουν.

Ο Επιθεωρητής Ματέι αποφασίζει να στρίμωξει τον Σαντί και συλλαμβάνει τον γιο του με την κατηγορία για ναρκωτικά. Ο Σαντί μετά απο αυτό πιεσμένος θέλοντας να ξεμπλέξει ο γιος του δέχεται να συνεργαστεί με τον Ματέι. Ο Κορέ με τον Γιάνσεν την άλλη μέρα πηγαίνουν και συναντούν έναν κλεπταποδοχο, ο οποίος αρνείται να πάρει τα κοσμήματα λέγοντας ότι είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί αγοραστής. Στη συνέχεια ο Κορυε πηγαίνει στον Σαντί, ο οποίος του λέει ότι γνώριζει κάποιον που μπορεί να αγοράσει τα κοσμήματα και κλείνει ένα ραντεβού μαζί του.

Στο ραντεβού με τον Κορέ εμφανίζεται ένας κύριος φορώντας μαύρα γυαλιά, ο οποίος είναι ο Επιθεωρητής Ματέι, και λέει στον Κορέ να τον επισκεφτεί στο εξοχικό του σπίτι για να του παραδώσει τα κοσμήματα και να τον πληρώσει. Ο Κορέ πηγαίνει όντως στο εξοχικό μη γνωρίζοντας ότι πρόκειται για παγίδα. Την στιγμή που βγάζει τα κοσμήματα κάνει την εμφάνιση του ο Βόγκελ όπου του λέει να εγκαταλείψει αμέσως το σπίτι επειδή είναι παγίδα για να συλληφθεί. Ο Κορέ φεύγει τρέχοντας έξω όπου τον πυροβολούν οι αστυνομικοί και τον σκοτώνουν. Στη συνέχεια ο Βόγκελ ανταλλάσσει πυρά με τον Ματέι, οπου σκοτώνεται και ο ίδιος.

Διανομή ρόλωνΕπεξεργασία

Box OfficeΕπεξεργασία

Η ταινία ήταν η πέμπτη πιο δημοφιλείς στη Γαλλία το 1970.[5]

ΥποδοχήΕπεξεργασία

Οι κριτικές ανασκόπησης στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes, δίνουν βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 95%, με βάση 59 κριτικές και μέση βαθμολογία 8,31/10.[6]

ΚριτικέςΕπεξεργασία

Ο Αμερικανός κριτικός κινηματογράφου Ρότζερ Ίμπερτ έδωσε στην ταινία 4 από 4 αστέρια του στη κριτική του το 2003, σημειώνοντας: Υπάρχει μια δροσερή, μετριοπαθής σκηνή μετά την άλλη. Σημειώστε τον τρόπο με τον οποίο ο Επιθεωρητης Ματέι μιλάει στον ιδιοκτήτη του νυχτερινού κέντρο διασκέδασης,αφού ξέρει ότι ο γιος του ιδιοκτήτη, που είχε χρησιμοποιηθεί σε μια προσπάθεια να πιέσει τον ιδιοκτήτη, έχει αυτοκτονησει. Σημειώστε τι λέει και τι δεν λέει και πώς βλέπει. Και σημειώστε επίσης πώς ο Γιανσέν, ο χαρακτήρας που υποδυεται ο Υβ Μοντάν, μπαίνει στη ληστεία και το σκέφτεται για μια στιγμή γιατί δεν θέλει το μερίδιό του στη ληστεία.

Η ίδια η ληστεία εκτελείται με την ακρίβεια που περιμένουμε από μια ληστεία ταινιών. Είμαστε λίγο έκπληκτοι να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είναι το σημείο της ταινίας. Στις περισσότερες ταινίες κλοπών, το σενάριο δεν μπορεί να σκεφτεί πέρα ​​από την ληστεία, ικανοποιείται απλώς να το παραδώσει. Στον Κόκκινο Κύκλο "Le Cercle Rouge" ο θεατής υποθέτει ότι οι απατεώνες θα είναι επιδέξιοι στην ληστεία, επειδή είναι καλοί εργάτες. Η ταινία δεν αφορά τις δουλειές τους αλλά την φύση τους.

Ο Μελβίλ πολέμησε για τη Γαλλική Αντίσταση κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η Manohla Dargis των Los Angeles Times, σε μια ανασκόπηση της ασυνήθιστης και ποιητικής αντίληψης, γράφει: «Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά αναρωτιέμαι αν η έμμονη επιστροφή του Μελβίλ στα ίδια θέματα δεν είχε κάτι να κάνει με την επιθυμία να αποκατασταθεί Η χαμένη τιμή της Γαλλίας. " Οι ήρωες των ταινιών του μπορεί να κερδίσουν ή να χάσουν, μπορεί να είναι απατεώνες ή μπάτσοι, αλλά δεν είναι αρουραίοι.[7]

ΠαραγωγήΕπεξεργασία

ΣημειώσειςΕπεξεργασία

  1. η φράση αυτή είναι μια επινόηση του σκηνοθέτη Ζαν-Πιέρ Μελβίλ όπως και στην ταινία Ο Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. www.imdb.com/title/tt0065531/. Ανακτήθηκε στις 14  Απριλίου 2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 www.allocine.fr/film/fichefilm_gen_cfilm=2358.html. Ανακτήθηκε στις 14  Απριλίου 2016.
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 3,15 3,16 3,17 www.imdb.com/title/tt0065531/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 14  Απριλίου 2016.
  4. www.imdb.com/title/tt0065531/releaseinfo.
  5. «Το Box Office της Γαλλίας του 1970». Box Office Story. 
  6. «Η υποδοχή και οι κριτικές θεατών». Rottentomatoes.com. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2020. 
  7. «Η κριτική αναλυση της ταινίας από τον Ρότζερ Ίμπερτ». rogerebert.com. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2020.  (Αγγλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία