Αλέν Ντελόν

Γάλλος ηθοποιός και παραγωγός

Ο Αλέν Φαμπιάν Μορίς Μαρσέλ Ντελόν (γαλλικά: Alain Fabien Maurice Marcel Delon‎, γεν. 8 Νοεμβρίου 1935) είναι Γάλλος ηθοποιός. Είναι γνωστός ως ένας από τους πιο εξέχοντες ηθοποιούς και σύμβολα του σεξ της Ευρώπης από τις δεκαετίες του 1960 και του 1970.

Αλέν Ντελόν
Alain Delon Cannes 2019.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Alain Delon (Γαλλικά)
Γέννηση8  Νοεμβρίου 1935[1][2][3]
Σω[4][5]
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[6]
Ελβετία (από 1999)
Θρησκείααγνωστικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[7]
ΣπουδέςÉcole Jeannine Manuel
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταηθοποιός
σεναριογράφος
σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων[8]
στρατιωτικός
ηθοποιός θεάτρου
ηθοποιός ταινιών
παραγωγός ταινιών
ηθοποιός τηλεόρασης
Αξιοσημείωτο έργοΓυμνοί στον Ήλιο
Ο Ρόκο και τ' Αδέλφια του
Ο Γατόπαρδος
Ο Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο
Μπορσαλίνο
Η Πισίνα (ταινία)
Κύριος Κλάιν (ταινία)
Επηρεάστηκε απόΜπριζίτ Μπαρντό
Περίοδος ακμής1957 - 2012[9]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΝαταλί Ντελόν (1964–1969)
ΣύντροφοςΡόμι Σνάιντερ (1959–1963)
Ναταλί Ντελόν (1962–1964)
Μιρέιγ Νταρκ
Αν Παριγιό
Ροζαλί βαν Μπρέμεν (1987–2001)
ΤέκναΆντονι Ντελόν
Ανούσκα Ντελόν
Αλέν-Φαμπιάν Ντελόν
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΑξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής
Διοικητής του Τάγματος του Ουισάμ Αλαούιτ
Διοικητής του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Indochina Campaign commemorative medal
βραβείο Σεζάρ καλύτερου άνδρα ηθοποιού (1985)[10]
Τιμητική Χρυσή Άρκτος (1995)
Ταξιάρχης του Εθνικού Τάγματος της Τιμής
Αξιωματούχος του Εθνικού Τάγματος της Αξίας (10  Μαΐου 1995)[11]
Ιστότοπος
www.alaindelon.ch
Υπογραφή
Signature d'Alain Delon - Archives nationales (France).png
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Κέρδισε την κριτική έπαινο για τους ρόλους του σε ταινίες όπως: Γυμνοί στον Ήλιο (1960), Ο Ρόκο και τ' αδέλφια του (1960), Η έκλειψη (1962), Ο γατόπαρδος (1963), Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο (1967), Η πισίνα (1969), Ο κόκκινος κύκλος (1970), Ο μπάτσος (1972) και ο Κύριος Κλάιν (1976). Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ντελόν συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένων των Λουκίνο Βισκόντι, Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Ζαν-Πιέρ Μελβίλ, Μικελάντζελο Αντονιόνι και Λουί Μαλ.

Το 1985 κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο Η ιστορία μας (1984). Το 1991, έλαβε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλίας. Στο 45ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου του απονεμήθηκε η τιμητική Χρυσή Άρκτος. Επίσης το 2019 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, έλαβε τον τιμητικό Χρυσό Φοίνικα για την συνολική προσφορά του στην έβδομη τέχνη.

Το 1997 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ηθοποιία, σε ηλικία 62 ετών.

Πρώτα χρόνιαΕπεξεργασία

Ο Ντελόν γεννήθηκε στο Σω (σημερινό Ω-ντε-Σεν), του Ιλ-ντε-Φρανς, ένα πλούσιο προάστιο του Παρισιού. Οι γονείς του, Έντιθ (το γένος Άρνολντ, 1911–1995) και Φαμπιέν Ντελόν (1904–1977), χώρισαν όταν ο Ντελόν ήταν τεσσάρων ετών.[12] Και οι δύο ξαναπαντρεύτηκαν και, ως αποτέλεσμα, ο Ντελόν έχει μια ετεροθαλή αδερφή και δύο ετεροθαλείς αδελφούς. Η γιαγιά του από τον πατέρα του ήταν Κορσικανή, από το Προυνέλι-ντι-Φιουμόρμπο.[13] Όταν οι γονείς του χώρισαν, ο Ντελόν στάλθηκε να ζήσει με ανάδοχους γονείς. Μετά τον θάνατο των ανάδοχων γονέων, οι γονείς του Ντελόν ανέλαβαν από κοινού την επιμέλειά του, αλλά η συμφωνία δεν αποδείχθηκε ικανοποιητική. Φοίτησε σε καθολικό[14] οικοτροφείο, το πρώτο από τα πολλά σχολεία από τα οποία αποβλήθηκε λόγω απείθαρχης συμπεριφοράς. Ο Ντελόν άφησε το σχολείο στα 14 του και εργάστηκε για λίγο στο κρεοπωλείο του πατριού του. Κατατάχθηκε στο Γαλλικό Ναυτικό τρία χρόνια αργότερα, σε ηλικία 17 ετών, και κατά τη διάρκεια του 1953-1954 υπηρέτησε ως πεζοναύτης στον Πρώτο Πόλεμο της Ινδοκίνας.

Πρώιμη καριέραΕπεξεργασία

Το 1956, μετά τη ναυτική του θητεία, ο Ντελόν επέστρεψε στη Γαλλία [15] και ξεκίνησε να εργάζεται ως σερβιτόρος, αχθοφόρος, γραμματέας και βοηθός πωλήσεων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγινε φίλος με την ηθοποιό Μπριζίτ Όμπερ, και ενώθηκε μαζί της σε ένα ταξίδι στο Φεστιβάλ των Καννών, απ' όπου θα ξεκινούσε η κινηματογραφική του καριέρα.

Πρώτοι κινηματογραφικοί ρόλοιΕπεξεργασία

Στις Κάννες, ο Ντελόν εθεάθη από έναν ανιχνευτή ταλέντων του Αμερικανού παραγωγού Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ. Μετά από μια οντισιόν, ο Σέλζνικ του πρόσφερε συμβόλαιο, υπό την προϋπόθεση ότι θα μάθει αγγλικά. Ο Ντελόν επέστρεψε στο Παρίσι για να μάθει την γλώσσα, αλλά εκεί γνώρισε τον Γάλλο σκηνοθέτη Υβ Αλεγκρέ, ο οποίος ήταν πεπεισμένος ότι έπρεπε να μείνει στη Γαλλία για να ξεκινήσει την καριέρα του. Ο Σέλζνικ επέτρεψε στον Ντελόν να ακυρώσει το συμβόλαιό του και ο Αλεγκρέ του έδωσε τον πρώτο κινηματογραφικό του ρόλο στην ταινία "Send a Woman When the Devil Fails" (γαλλ. Quand la femme s'en mêle, 1957). Ο Μαρκ Αλεγκρέ (αδελφός του Ιβ) έδωσε στον Ντελόν τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία "Beautiful But Shut Up" (1958), στην οποία συμμετείχε και ο νεαρός ηθοποιός Ζαν Πολ Μπελμοντό. Στη συνέχεια, ο Ντελόν έπαιξε στην ρομαντική ταινία "Κριστίν" (1958), βασισμένο σε ένα μυθιστόρημα του Άρθουρ Σνίτσλερ, δίπλα στη Ρόμι Σνάιντερ. Ο Ντελόν και η Σνάιντερ ξεκίνησαν μια ρομαντική σχέση, η οποία έλαβε μεγάλη δημοσιότητα εκείνη την εποχή.[16] Η ταινία ήταν η 17η πιο δημοφιλής ταινία στο γαλλικό box office εκείνη τη χρονιά.[17]

Άνοδος προς την επιτυχίαΕπεξεργασία

 
Ο Ντελόν σε σκηνή της ταινίας του Λουκίνο Βισκόντι Ο Ρόκο και τ' αδέλφια του (1960)

Ο Ντελόν πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμωδία "Οι γυναίκες είναι αδύναμες" (Women Are Weak, 1959), η οποία υπήρξε μια μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία [18] και ήταν η πρώτη από τις ταινίες του Ντελόν που προβλήθηκε στην Αμερική. Ο Ντελόν έκανε κάποιες προσωπικές εμφανίσεις στη Νέα Υόρκη για την προώθηση της ταινίας.

Διεθνής αναγνώρισηΕπεξεργασία

Στη συνέχεια ο Ντελόν έπαιξε σε δύο ταινίες που του εξασφάλισαν τη διεθνή φήμη. Το 1960, εμφανίστηκε στην ταινία "Γυμνοί στον Ήλιο" (Plein Soleil) δίπλα στον Μορίς Ρονέ σε σκηνοθεσία Ρενέ Κλεμάν, που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, το οποίο βασίστηκε στο μυθιστόρημα "Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ" της Πατρίσια Χάισμιθ. Ο Ντελόν υποδύθηκε τον Τομ Ρίπλεϊ, λαμβάνοντας την κριτική έπαινο για την ερμηνεία του. Η Χάισμιθ δήλωσε θαυμάστρια της ερμηνείας του Ντελόν.[19] Η ταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία και στο κύκλωμα του art house στις αγγλόφωνες χώρες. Στη συνέχεια έπαιξε τον ομώνυμο ρόλο στην ταινία του Λουκίνο Βισκόντι, Ο Ρόκο και τ' αδέλφια του (1960). Ο κριτικός κινηματογράφου Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times έγραψε ότι η ερμηνεία του Ντελόν ήταν «συγκινητικά εύκαμπτη και εκφραστική».[20]

Ο Ντελόν έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1961 με το έργο του Τζον Φορντ "Tis Pity She's a Whore" μαζί με τη Ρόμι Σνάιντερ στο Παρίσι. Ο Βισκόντι σκηνοθέτησε την παραγωγή που έσπασε ρεκόρ εισιτηρίων.[21] Συναντήθηκε ξανά με τον Ρενέ Κλεμάν στην ιταλική κωμωδία για τον φασισμό, "The Joy of Living" (1961). Ήταν μια μικρή επιτυχία. Πιο δημοφιλής ήταν μια ταινία ανθολογίας με πολλούς αστέρες το "Famous Love Affairs" (1961), όπου ο Ντελόν υποδύθηκε τον Αλβέρτο Γ', Δούκα της Βαυαρίας, απέναντι από την Μπριζίτ Μπαρντό. Περίπου αυτή την εποχή ο Ντελόν αναφέρθηκε ως πιθανότητα να πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον Λόρενς της Αραβίας.[22] Ο Πίτερ Ο'Τουλ τελικά επιλέχτηκε, αλλά στη συνέχεια ο Ντελόν υπέγραψε με την Seven Arts μια συμφωνία τεσσάρων ταινιών, συμπεριλαμβανομένης μιας διεθνούς ταινίας μεγάλου προϋπολογισμού της ιστορίας του Μάρκο Πόλο και του Βασιλιά του Παρισιού, που σχετίζονταν με τον Αλέξανδρο Δουμά.[23] Καμία από τις δύο ταινίες δεν ολοκληρώθηκε. Αντίθετα, έλαβε την συμμετοχή στην ταινία του Μικελάντζελο Αντονιόνι "Η Έκλειψη" (1962),[24] μια σημαντική κριτική επιτυχία, αν και το κοινό ήταν μικρό.

Συνεργασία με την MGMΕπεξεργασία

 
Από σκηνή της ταινίας Ο γατόπαρδος (1963) του Λουκίνο Βισκόντι

Το 1963 ο παραγωγός Ζακ Μπαρ έκανε την ταινία "Η μεγάλη ληστεία του καζίνο" με πρωταγωνιστή τον Ζαν Γκαμπέν και με την υποστήριξη της MGM. Ο συμπρωταγωνιστής του Γκαμπέν επρόκειτο να είναι ο Ζαν-Λουί Τρεντινιάν μέχρι που ο Ντελόν άσκησε πίεση στον Μπαρ για τον ρόλο. Ο Ντελόν πήρε τα δικαιώματα διανομής της ταινίας σε ορισμένες χώρες αντί για έναν απλό μισθό. Επειδή αυτό δεν είχε γίνει ποτέ πριν στη Γαλλία, έγινε γνωστό ως «μέθοδος του Ντελόν». Το στοίχημα απέδωσε καλά, με τον Γκαμπέν να ισχυρίζεται αργότερα ότι ο Ντελόν κέρδισε 10 φορές περισσότερα χρήματα από ό,τι είχε ως αμοιβή. Ωστόσο, το 1965, ο Ντελόν ισχυρίστηκε ότι "κανείς άλλος δεν το έχει δοκιμάσει από τότε και έχει βγάλει χρήματα".[25] Ωστόσο, η εμπειρία έδωσε στον Ντελόν μια γεύση για την παραγωγή ταινιών. Υπέγραψε επίσης μια συμφωνία πέντε ταινιών με την MGM, από την οποία η μεγάλη ληστεία του καζίνο ήταν η πρώτη.

Η φήμη του ενισχύθηκε περαιτέρω όταν δούλεψε ξανά με τον Βισκόντι για τον "Γατόπαρδο" (Il Gattopardo) με τον Μπαρτ Λάνκαστερ και την Κλαούντια Καρντινάλε. Αυτή ήταν η έβδομη μεγαλύτερη επιτυχία της χρονιάς στη Γαλλία και η μεγάλη ληστεία του καζίνο ήταν η έκτη.[26] Ο Γατόπαρδος προβλήθηκε επίσης ευρέως στις ΗΠΑ από τη 20th Century Fox. Ο Ντελόν ήταν πλέον ένας από τους πιο δημοφιλείς σταρ στη Γαλλία. Πρωταγωνίστησε στην "Μαύρη Τουλίπα" (The Black Tulip, 1964), μια άλλη επιτυχία.[27]

Το Les Félins (1964), που τον ένωσε ξανά με τον Ρενέ Κλεμάν και συμπρωταγωνίστησε με την Τζέιν Φόντα, γυρίστηκε σε γαλλική και αγγλική έκδοση. Η ταινία διανεμήθηκε από την MGM, αλλά δεν είχε επιτυχία.[28] Το 1964, ο Ντελόν ίδρυσε μια εταιρεία παραγωγής, την Delbeau Production, με τον Ζορζ Μπομέ. Παρήγαγαν την ταινία "Ο επαναστάτης του Αλγερίου" (L'insoumis) (1964), όπου ο Ντελόν υποδύθηκε έναν δολοφόνο του OAS. Έπρεπε να επανεξεταστεί λόγω νομικών ζητημάτων. Παρά το γεγονός ότι διανεμήθηκε από την MGM, το κοινό ήταν μικρό.[29]


Ενδεικτική φιλμογραφίαΕπεξεργασία

Έτος Τίτλος Πρωτότυπος Τίτλος Ρόλος Σημειώσεις Παρ.
1957 Quand la femme s'en mêle Τζο Κινηματογραφικό ντεμπούτο [30]
1958 Κριστίν Christine Φραντζ Λόμπχαϊμερ μαζί με την Ρόμι Σνάιντερ [31]
Sois belle et tais-toi Λουλού μαζί με τον Ζαν Πολ Μπελμοντό [32]
1959 Le chemin des écoliers Αντουάν Μισόν μαζί με τους Μπουρβίλ και Λίνο Βεντούρα [33]
1960 Ο Ρόκο και τ' αδέλφια του Rocco e i suoi fratelli Ρόκκο Παρόντι μαζί με τις Κατίνα Παξινού και Ανί Ζιραρντό [34]
Γυμνοί στον Ήλιο Plein Soleil Τομ Ρίπλεϊ μαζί με τους Μορίς Ρονέ και Μαρί Λαφορέ [35]
1961 Les Amours célèbres Πρίγκιπας Αλβέρτος μαζί με την Μπριζίτ Μπαρντό [36]
1962 Η έκλειψη L'Eclisse Πιέρο μαζί με την Μόνικα Βίτι [37]
1963 Η μεγάλη ληστεία του καζίνο Melodie En Sous Sol Φρανσίς Βερλό μαζί με τον Ζαν Γκαμπέν [38]
Ο Γατόπαρδος Il Gattopardo Τανκρέντι ντι Φαλκονέρι μαζί με τους Μπαρτ Λάνκαστερ και Κλάουντια Καρντινάλε [39]
1964 Ο επαναστάτης του Αλγερίου L'Insoumis Τόμας Βλασενρό μαζί με την Λέα Μασάρι [40]
1965 Les Tueurs de San Francisco Έντι Πέντακ μαζί με τους Αν Μάργκρετ και Βαν Χέφλιν [41]
1967 Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο Le Samouraï Τζεφ Κοστέλο μαζί με τους Φρανσουά Περιέ και Ναταλί Ντελόν [42]
1968 Αντίο φίλε Adieu l'ami Ντίνο Μπαράν μαζί με τους Τσαρλς Μπρόνσον και Ολγκά Ζωρζ-Πικό [43]
1969 Η πισίνα La Piscine Ζαν-Πολ μαζί με τους Μορίς Ρονέ και Ρόμι Σνάιντερ [44]
Η συμμορία των Σικελών Le Clan di Sicillien Ροζέ Σαρτέ μαζί με τους Ζαν Γκαμπέν και Λίνο Βεντούρα [45]
1970 Μπορσαλίνο Borsalino Ροκ Σιφρεντί μαζί τους Ζαν Πολ Μπελμοντό και Κατρίν Ροβέλ [46]
Ο Κόκκινος Κύκλος Le Cercle Rouge Κορρέ μαζί με τους Μπουρβίλ, Τζιάν Μαρία Βολοντέ και Ιβ Μοντάν [47]
1971 Η Δολοφονία του Τρότσκι "The assassination of Trotsky" Φρανκ Τζάκσον μαζί με τον Ρίτσαρντ Μπάρτον [48]
Η κίτρινη ταυτότητα La Veuve Couderc Ζαν Λαβίν μαζί με την Σιμόν Σινιορέ [49]
Μονομαχία στον Κόκκινο Ήλιο Soleil Rouge Γκοτς μαζί με τους Τσαρλς Μπρόνσον, Τοσίρο Μιφούνε και Ουρσούλα Άντρες [50]
Ο Μπάτσος Un flic Εντουάρ Κόλμαν μαζί με τους Ρίτσαρντ Κρένα και Κατρίν Ντενέβ [51]
1972 La prima notte di quiete Ντανιέλ Ντομινίτσι μαζί με τους Τζιανκάρλο Τζιανίνι και Λέα Μασάρι [52]
1973 Αίμα στο Χιόνι Les Granges brûlées Ανακριτής Λαρσέρ μαζί με τους Σιμόν Σινιορέ και Μιού-Μιού [53]
Δύο ξένοι στην ίδια πόλη Deux hommes dans la ville Τζίνο Στραμπλιζί μαζί με τους Ζαν Γκαμπέν και Μισέλ Μπουκέ [54]
Σκορπιός "Scorpio" Ζαν Λοριέ μαζί με τον Μπαρτ Λάνκαστερ [55]
Τόνι Αρζέντα Tony Arzenta Τόνι Αρτζέντα μαζί με τον Ρίτσαρντ Κόντε [56]
1974 Μπορσαλίνο και Σία "Borsalino & Co" Ροκ Σιφρεντί μαζί με τον Ρικάρντο Κουτσιόλα [57]
Les Seins de glace Μαρκ Ριλσόν μαζί με τους Κλοντ Μπρασέ και Μιρέιγ Νταρκ [58]
1975 Ζορρό "Zorro" Ντον Ντιέγκο/Ζορρό μαζί με τους Στάνλεϊ Μπέικερ και Οτάβια Πίκολο [59]
Η ιστορία ενός μπάτσου "Flic Story" Ροζέ Μπορνίς μαζί με τους Ζαν-Λουί Τρεντινιάν και Κλοντίν Οζέρ [60]
Ο Τσιγγάνος Le Gitan Χιούγκο Σενάρ μαζί με τους Ρενάτο Σαλβατόρι και Πολ Μορίς [61]
1976 Ο κύριος Κλάιν Mr Klein Ρομπέρ Κλάιν μαζί με την Ζαν Μορό [62]
1977 Η συμμορία "Le Gang" Ρομπέρ μαζί με την Νικόλ Καλφάν [63]
Ο θάνατος ενός διαφθαρμένου Mort d'un pourri Χαβιέ Μαρεσάλ μαζί με τις Ορνέλλα Μούτι και Στεφάν Οντράν [64]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: «Alain Delon». (Γερμανικά, Αγγλικά) Gemeinsame Normdatei. 118679406. Ανακτήθηκε στις 18  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 (Ολλανδικά) RKDartists. 449131. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 (Αγγλικά) SNAC. w6cn80g3. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Andrew Bell: «Encyclopædia Britannica» (Βρετανικά αγγλικά) Encyclopædia Britannica Inc.. 1768. biography/Alain-Delon. Ανακτήθηκε στις 1  Νοεμβρίου 2022.
  5. (Γαλλικά) Encyclopædia Universalis. Encyclopædia Britannica Inc.. alain-delon. Ανακτήθηκε στις 1  Νοεμβρίου 2022.
  6. www.nytimes.com/movies/person/87436/Alain-Delon.
  7. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13893132f. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  8. www.nytimes.com/movies/person/87436/Alain-Delon/filmography.
  9. 9,0 9,1 (Ολλανδικά) RKDartists. rkd.nl/explore/artists/449131. Ανακτήθηκε στις 17  Σεπτεμβρίου 2022.
  10. www.academie-cinema.org/personnes/alain-delon/.
  11. PREX9511324D.
  12. «Alain Delon Biography». filmreference.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2018. 
  13. «BESTOFCINE, le meilleur du cinéma – ALAIN DELON». bestofcine.free (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2018. 
  14. AG, Cinergy. «Cineman – Movie guide». cineman.ch. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2018. 
  15. Violet, Bernard (2000). Les mystères Delon. Paris: Flammarion. ISBN 2080681052. OCLC 47797567. 
  16. «"Αλέν Ντελόν και Ρόμι Σνάιντερ: Το πιο «καυτό» ζευγάρι του '60 [εικόνες]"». iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. "Περίπου 60 χρόνια μετά την απίστευτη ιστορία αγάπης που έζησαν δύο από τους διασημότερους Γάλλους ηθοποιούς, τα γαλλικά ΜΜΕ επιστρέφουν στο πιο καυτό ειδύλλιο του γαλλικού κινηματογράφου". 
  17. «1958 Box Office». Box Office Story. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2016. 
  18. Movie box office information at Box Office Story
  19. Peary, Gerald. Interview with Patricia Highsmith Αρχειοθετήθηκε 18 May 2011 στο Wayback Machine., geraldpeary.com; accessed 8 February 2018.
  20. Crowther, Bosley. The New York Times, film review, 28 January 1961.
  21. "POWERLESS GALLIC CRITICS: Parisian Theatregoers Flock to Play That Is Slashed And Stay Away From Another That Is Hailed" by JEAN-PIERRE LENOIR PARIS. The New York Times 4 June 1961, pg. X3.
  22. "Two Stars Signed for 'Lawrence' Film" Hopper, Hedda. Chicago Daily Tribune 22 March 1961: b5.
  23. Scheuer, Philip K. (21 December 1961). «Zanuck Pitching in as 'Day' Director: Three Units on D-Day Epic; Enemies-Below Duo Reunited». Los Angeles Times: σελ. B13. 
  24. Bradshaw, Peter (25 August 2015). «L'Eclisse review – Antonioni's strange and brilliant film rereleased». The Guardian. https://www.theguardian.com/film/2015/aug/27/leclisse-review-antonionis-strange-and-brilliant-film-rereleased. 
  25. Thomas, Kevin (18 December 1965). «New Dream for Alain Delon». Los Angeles Times: σελ. A12. 
  26. «Box office for 1963». http://www.boxofficestory.com/box-office-alain-delon-c22669761/14. 
  27. «1964 box office». http://www.boxofficestory.com/box-office-alain-delon-c22669761/15. 
  28. French Movie Actor Bears Resemblance to Jimmy Dean Tinee, Mae. Chicago Tribune 16 February 1964, pg. G15.
  29. Stafford, Jeff (10 May 2008). «L'insoumis: Vintage Alain Delon circa 1964». FilmStruck. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 November 2019. https://web.archive.org/web/20191107161124/http://streamline.filmstruck.com/2008/05/10/linsoumis-vintage-alain-delon-circa-1964/. Ανακτήθηκε στις 4 October 2019. 
  30. «Quand la femme s'en mêle» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  31. «Κριστίν» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  32. «Sois belle et tais-toi» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  33. «Le chemin des écoliers» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  34. «Rocco e i suoi fratelli» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  35. «Plein Soleil» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  36. «Les Amours célèbres» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  37. «L'Eclisse» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  38. «Η Μεγάλη Ληστεία του Καζίνο» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2022. 
  39. «Il Gattopardo» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  40. «L'Insoumis» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  41. «Les Tueurs de San Francisco» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  42. «Le Samouraï'» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  43. «Adieu l'ami» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  44. «La Piscine» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  45. «Η συμμορία των Σικελών» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2022. 
  46. «Borsalino» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  47. «Le Cercle Rouge» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  48. «the-assassination-of-trotsky» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  49. «La Veuve Couderc» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  50. «Soleil Rouge» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  51. «Un flic'» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  52. «La prima notte di quiete» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  53. «Les Granges brûlées» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  54. «Deux hommes dans la ville» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  55. «Scorpio» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  56. «Tony Arzenta» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  57. «borsalino & Co» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  58. «Les Seins de glace» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  59. «Zorro» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  60. «Flic Story» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  61. «Le Gitan» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  62. «Mr Klein» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. [νεκρός σύνδεσμος]
  63. «Le Gang» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 
  64. «Mort d'un pourri» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία