Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου

καλλιτεχνικό θέμα
Το δεξιό τμήμα του Ρετάμπλ του Ίζενχαϊμ του Ματίας Γκρύνεβαλντ όπου απεικονίζεται ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου, 1512-1516 (ελαιογραφία)

Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου είναι συχνά επαναλαμβανόμενο θέμα στην τέχνη και στη λογοτεχνία, που αναφέρεται στον υπερφυσικό πειρασμό που σύμφωνα με αναφορές αντιμετώπισε ο Αντώνιος ο Μέγας κατά την διάρκεια της προσωρινής διαμονής του στην έρημο της Αιγύπτου. Ο πειρασμός του Αντωνίου αναφέρθηκε αρχικά από τον Αθανάσιο της Αλεξανδρείας, σύγχρονο του Αντωνίου, και έκτοτε έγινε δημοφιλές θέμα στον Δυτικό πολιτισμό.[1]

Τα πρώτα έργα στα οποία εμφανίζεται η σκηνή είναι Ιταλικές τοιχογραφίες του 10ου αιώνα.[2] Αργότερα, κατά τον Ευρωπαϊκό Μεσαίωνα, υπήρξε συχνή εμφάνιση του θέματος σε εικονογραφήσεις βιβλίων και μεταγενέστερα σε Γερμανικές ξυλογραφίες.[3] Περίπου το 1500 δημιουργήθηκαν οι γνωστοί πίνακες του Μάρτιν Σόνγκαουερ (περ. 1490)[4], Ιερώνυμου Μπος (περ. 1505)[5] και Ματίας Γκρύνεβαλντ (1512-1516)[6]. Στη σύγχρονη εποχή το θέμα έγινε αντικείμενο των έργων του Ισπανού ζωγράφου Σαλβαδόρ Νταλί[7] και του Γάλλου συγγραφέα Γκυστάβ Φλωμπέρ, του οποίου το βιβλίο Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου του 1874, φέρεται να είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα του.[8]

Το 1946 η εταιρεία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών David L. Loew-Albert διεξήγαγε διαγωνισμό ζωγραφικής με θέμα τον Πειρασμό του Αγίου Αντωνίου, με το έργο του νικητή να χρησιμοποιείται στην ταινία The Private Affairs of Bel Ami. Στον διαγωνισμό συμμετείχαν πολλοί καλλιτέχνες, αλλά νικητής ήταν ο Μαξ Ερνστ, το έργο του οποίου συμπεριλήφθηκε στην ταινία.[9] Ωστόσο, η πιο γνωστή απεικόνιση του θέματος, είναι αυτή του Σαλβαδόρ Νταλί ο οποίος απέτυχε στον διαγωνισμό.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Emery, Elizabeth; Postlewate, Laurie (2004). Medieval Saints in Late Nineteenth Century French Culture: Eight Essays. North Carolina & London: McFarland. σελ. 47-48. ISBN 9780786417698. 
  2. Gearon, Eamonn (2011). The Sahara: A Cultural History. Oxford: Oxford University Press. σελ. 53. ISBN 9780199861958. 
  3. Cheetham, Francis (1984). English Medieval Alabasters: With a Catalogue of the Collection in the Victoria and Albert Museum. New York: Boydell & Brewer Ltd. σελ. 19. ISBN 9781843830092. 
  4. Hauptman, Jodi (2006). Beyond the Visible: The Art of Odilon Redon. New York: The Museum of Modern Art. σελ. 91. ISBN 9780870706011. 
  5. Falk, Kurt (2008). The Unknown Hieronymus Bosch. Berkeley, California: North Atlantic Books. σελ. 49. ISBN 9781556437595. 
  6. Emery, Elizabeth; Postlewate, Laurie (2004). Medieval Saints in Late Nineteenth Century French Culture: Eight Essays. North Carolina & London: McFarland. σελ. 59. ISBN 9780786417698. 
  7. Eimert, Dorothea (2016). Art of the 20th century. Ho Chi Minh City: Parkstone International. σελ. 110. ISBN 9781785257230. 
  8. Gray, Richard T. (2005). A Franz Kafka Encyclopedia. Westport & London: Greenwood Publishing Group. σελ. 92. ISBN 9780313303753. 
  9. Suleiman, Susan Rubin (1994). Risking who One is: Encounters with Contemporary Art and Literature. Cambridge & London: Harvard University Press. σελ. 255. ISBN 9780674773011. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία