Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Πιέτρο Ταρέλλα (ιταλικά : Pietro Tarella, Τορίνο 1781 - Πέτα Άρτας, 4 - 18 Ιουλίου 1822) ήταν Ιταλός στρατιωτικός και φιλέλληνας[1].

Πιέτρο Ταρέλλα
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1781
Θάνατος 1822
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
Κομμάτι από τη σημαία του τακτικού τάγματος

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Πιέτρο Ταρέλλα γεννήθηκε το 1781 στο Τορίνο, αλλά η οικογένεια του καταγόταν από το Cannero. Νέος ο Ταρέλλα εντάχθηκε εθελοντικά το 1805 στον στρατό του Ναπολέοντα, έλαβε μέρος και διακρίθηκε σε πολλές μάχες. Μετά από αυτό εντάχθηκε στο στρατό του Βασίλειου της Σαρδηνίας, με τον βαθμό του ταγματάρχη, στο σύνταγμα του Κουνέο. Είχε εμπλακεί σε επαναστατικές δραστηριότητες και βρέθηκε το 1821 στην εξορία. Το ίδιο έτος ξέσπασε η Ελληνική επανάσταση. Ο Ταρέλλα ήταν ανάμεσα σε δεκάδες Ιταλούς επαναστάτες και φιλέλληνες που έφυγαν για την Ελλάδα[2].

Το πρώτο τακτικό τάγμαΕπεξεργασία

 
Το φύλλο Τιμής των Φιλελλήνων .

Σαν πρώτη τακτική μονάδα του Ελληνικού στρατού θεωρείται ο Ιερός Λόχος [3], που δημιουργήθηκε από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη τον Φεβρουάριο του 1821 στη Μολδαβία και τη Βλαχία. Η πρωτοβουλία για την καθιέρωση τακτικής μονάδας στην Ελλάδα ανήκει στον αδελφό του, τον Δημήτριο. Το πρώτο τακτικό τάγμα ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1821 στην πόλη της Καλαμάτας και πρώτος διοικητής της ο Κορσικανός Ιωσήφ Βαλέστ [4].

Οι ιστορικοί του ελληνικού Γενικού Επιτελείου θεωρούν σαν ημερομηνία της δημιουργίας του τακτικού στρατού την 1 Απριλίου 1822, με την απόφαση της Εθνοσυνέλευσης της Επιδαύρου για τη δημιουργία τακτικού στρατού. Το τάγμα μετονομάστηκε σε σύνταγμα. Το τάγμα - σύνταγμα αποτελούνταν κυρίως από Έλληνες του εξωτερικού και περίπου εκατό φιλέλληνες. Πρώτος διοικητής της νέας μονάδας διορίστηκε ο συνταγματάρχης Ταρέλλα.[5].

Μάχη του ΠέταΕπεξεργασία

Κύριο λήμμα: Μάχη του Πέτα

Η εκστρατεία του Α. Μαυροκορδάτου στην Ήπειρο είχε ένα πραγματικό στόχο – το Σούλι. Αλλά η εκστρατεία είχε καί πολιτικά κίνητρα. Ο Μαυροκορδάτος ήθελε να εδραιωθεί ως στρατιωτικός στην πολιτική αντιπαράθεσή του με τον Δημήτρη Υψηλάντη. Ωστόσο, στη μάχη του Πέτα (4 - 18 Ιουλίου), ο Μαυροκορδάτος βρέθηκε μακριά από το πεδίο της μάχης [6]. Ο συνολικός αριθμός των τακτικών και ατάκτων Ελλήνων ήταν περίπου 1.500. Ο Ταρέλλα απέρριψε την συμβουλή του Γώγου για κατασκευή ταμπουριών, λέγοντας, «Τα στήθη μας – τα ταμπούρια μας» Στις 4 - 18 Ιουλίου 8 χιλ. Οθωμανοί, ως επί το πλείστον Αλβανοί, επιτέθηκαν στις ελληνικές θέσεις. Ο Ταρέλλα έδωσε μάχη σε ανοικτό χώρο. Σχηματίζοντας τετράγωνο, το τάγμα "πολέμησε γενναία, αλλά αναγκάστηκε να υποχωρήσει βήμα-βήμα", αφού έχει χάσει τα τρία τέταρτα των μελών του. Από τους 93 φιλέλληνες σώθηκαν μόνο 21. Μεταξύ των νεκρών ήταν και ο Ταρέλλα[7][8]. Από φύλλο Τιμής των φιλελλήνων που δημοσιεύθηκε μετά το τέλος του Αγώνα το όνομα του Ταρέλλα γράφτηκε δεύτερο, μετά το όνομα του Βαλέστρα.

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Pietro Tarella, 1789-1822, a spese degli editori, 1853, google Books
  2. Tarella, Pietro Βιογραφία του
  3. [Τριαντάφυλλος Γεροζήσης, Το Σώμα των αξιωματικών και η θέση του στην σύγχρονη Ελληνική κοινωνία, 1821—1975,σελ.19,ISBN 960-248-794-1]
  4. [Δημήτρης Φωτιάδης,Η Επανάσταση τού 21 ,ΜΕΛΙΣΣΑ, 1971,τ.Β,σ.134]
  5. Γενικό Επιτελείο Στρατού, Η ιστορία του Ελληνικού Στρατού, Οι πρώτες προσπάθειες οργάνωσης τακτικού Στρατού (1821-1831)
  6. [Δημήτρης Φωτιάδης,Η Επανάσταση τού 21 ,ΜΕΛΙΣΣΑ, 1971,τ.Β,σ.211-212]
  7. [Δημήτρης Φωτιάδης,Η Επανάσταση τού 21 ,ΜΕΛΙΣΣΑ, 1971,τ.Β,σ.214]
  8. Tony Jaques, Dictionary of Battles and Sieges: P-Z, από τα Google Books