Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Γάιος Πλίνιος Καικίλιος (Gaio Plinio Cecilio Secondo, 61 - 113), γνωστότερος ως Πλίνιος ο Νεότερος, ήταν δικηγόρος, συγγραφέας και δικαστής της αρχαίας Ρώμης. Ήταν ανιψιός του Πλίνιου του Πρεσβύτερου, ο οποίος συμμετείχε στην ανατροφή του.

Πλίνιος ο Νεότερος
Plinio il Giovane.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 61 (περίπου)
Κόμο
Θάνατος 113 (περίπου)
Βιθυνία
Κατοικία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Λιέρνα
Υπηκοότητα Αρχαία Ρώμη
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες λατινική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας
πολιτικός
ποιητής
δικηγόρος
ιστορικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
Σύζυγος υιοθετημένη κόρη του Βέκιου Πρόκουλου
κόρη της Πομπηίας Κελερίνας (έως 97)
Καλπουρνία (από 103)
Γονείς Πλίνιος ο Πρεσβύτερος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Ρωμαίος συγκλητικός
Τριβώνιος των πληβείων
Ύπατος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ρωμαίος έπαρχος
Πραίτορας
quaestor

Έγραψε ποίηση, ρητορικούς λόγους και επιστολές προς δημοσίευση, ένα νέο, υποκειμενικό είδος μη μυθοπλαστικού πεζού λόγου. Μετά από μία πολύχρονη πολιτική καριέρα και ανέλιξη στα κρατικά αξιώματα, το 110 διορίστηκε "πρέσβης" του Αυτοκράτορα στη Βιθυνία. Σε επιστολή που έγραψε το 112 στον αυτοκράτορα Τραϊανό ζητούσε οδηγίες για την μεταχείριση των χριστιανών της Βιθυνίας. Ήταν η εποχή που εξαπλωνόταν η νέα θρησκεία και ο Πλίνιος διεξήγαγε ανακρίσεις και έρευνες. Ήταν αυτόπτης μάρτυρας της έκρηξης του Βεζούβιου, το 79 όταν καταστράφηκε η Πομπηία και η μαρτυρία του διασώθηκε σε δύο επιστολές του[1].

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. βλ. Pliny the Younger (μτφρ. Betty Radice), The Letters of the Younger Pliny, Penguin Classics, 1969