Σαρλ ντ'Αλμπέρ

Δούκας του Λουίν

Ο Σαρλ ντ'Αλμπέρ, μαρκήσιος του Αλμπέρ, δούκας του Λυν (5 Αυγούστου 1578 - 15 Δεκεμβρίου 1621) ήταν Γάλλος αυλικός και πολιτικός του 17ου αιώνα, Ομότιμος και κοντόσταυλος της Γαλλίας, ευνοούμενος του Λουδοβίκου ΙΓ΄. Πέθανε από οστρακιά στα τέλη του 1621, στο αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας του.[9]

Σαρλ ντ'Αλμπέρ
Frans Pourbus the Younger - Portrait of a man - Google Art Project.jpg
Πορτρέτο του δούκα ντε Λυν, έργο τουΦρανς Πάουρμπους του νεότερου
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Charles d'Albert (Γαλλικά)
Γέννηση5  Αυγούστου 1578[1][2][3]
Παρίσι[1]
Θάνατος15  Δεκεμβρίου 1621[1][2][3][4][5][6][7]
Παρίσι[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακυβερνητικός υπάλληλος
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαρί ντε Ροάν[1]
ΤέκναΛουί Σαρλ ντ'Αλμπέρ[8]
ΓονείςΟνορέ ντ'Αλμπέρ[1] και Ann of Rodulf[1]
ΑδέλφιαΟνορέ ντ'Αλμπέρ
ΟικογένειαΟίκος ντ'Αλμπέρ ντε Λουίν[1]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΣύμβουλος της Επικρατείας
Κυβερνήτης της Βαστίλης
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ
Θυρεός
Blason Charles d'Albert (1578-1621) alt.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο Σαρλ ντ'Αλμπέρ κατάγονταν από ισχυρή οικογένεια, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ονορέ ντ'Αλμπέρ (1540–1592), κυρίου του Λυν (στον σημερινό νομό Μπους-ντυ-Ρον στην Προβηγκία), ο οποίος ήταν στενά συνδεδεμένος με το βασιλικό περιβάλλον, διετέλεσε στην υπηρεσία των τριών τελευταίων βασιλιάδων Βαλουά και του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας. Ο αδελφός του Ονορέ ντ 'Αλμπέρ, 1ος δούκας του Σολάν, ήταν κυβερνήτης της Πικαρδίας και στρατάρχης της Γαλλίας (1619) και υπερασπίστηκε την επαρχία του με επιτυχία το 1625 και το 1635. Η αδελφή του Αντουανέτα ντ'Αλμπέρ ντε Λυν ήταν κυρία επί των τιμών της βασίλισσας.[10]

Μεγάλωσε στη βασιλική αυλή και ήταν σύντροφος και φίλος του δελφίνου, αργότερα Λουδοβίκος ΙΓ΄. Ο βασιλιάς μοιράζονταν μαζί του την αγάπη του για το κυνήγι και σύντομα απέκτησε την εύνοιά του.[11]

ΣταδιοδρομίαΕπεξεργασία

 
Ο Σαρλ ντ'Αλμπέρ

Το 1615, διορίστηκε διοικητής του παλατιού του Λούβρου και σύμβουλος, απέκτησε και άλλα αξιώματα μεταξύ των οποίων το 1616 τον τίτλο του Μεγάλου Γερακάρη. Χρησιμοποίησε την επιρροή του στον βασιλιά στις ίντριγκες της αυλής εναντίον της βασιλομήτορος Μαρίας των Μεδίκων και του προστατευόμενού της Κοντσίνο Κοντσίνι. Το 1617, μαζί με τον Νικολά ντε Λ'Οπιτάλ, αρχηγό της φρουράς, οργάνωσε τη δολοφονία του Κοντσίνι. Μετά από αυτή τη δολοφονία, η οποία σηματοδότησε την έναρξη της προσωπικής βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΓ΄, στον Λυν παραχωρήθηκε μέρος της περιουσίας του Κοντσίνι και της συζύγου του Λεονόρας Γκαλιγάι στην Ιταλία και τη Γαλλία.

Το 1617, διορίστηκε διοικητής της Βαστίλης και γενικός διοικητής της Νορμανδίας. Εφάρμοσε ακραία μέτρα εναντίον των δυσφημιστικών φυλλαδίων της εποχής και επεδίωξε την ειρήνη στην Ιταλία και με τους Προτεστάντες.

Το 1617, παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Μαρί Αιμέ ντε Ροάν (1600–1679), κόρη του Ερκύλ ντε Ροάν, δούκα του Μονμπαζόν, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά.[12]

Τον Αύγουστο του 1619, διαπραγματεύτηκε τη Συνθήκη της Ανγκουλέμ με την οποία συμφιλιώθηκαν ο Λουδοβίκος ΙΓ΄ και η μητέρα του Μαρία των Μεδίκων, στην οποία δόθηκε πλήρης ελευθερία. Τον ίδιο μήνα έγινε κυβερνήτης της Πικαρδίας και δούκας του Λυν. Τον Νοέμβριο 1619, έγινε επίσημα δεκτός ως δούκας και Ομότιμος της Γαλλίας σε μια τελετή στη μεγάλη αίθουσα του Παρλαμέντου του Παρισιού. [13] Η γρήγορη άνοδός του στην εξουσία δημιούργησε μια σειρά από εχθρούς, οι οποίοι τον έβλεπαν σαν έναν δεύτερο Κοντσίνι. Το 1620, κατέστειλε μια εξέγερση ευγενών.[14]

ΘάνατοςΕπεξεργασία

Το 1621, κατόπιν αιτήματος του βασιλιά, ο Λυν συμφώνησε να ηγηθεί μιας εκστρατείας εναντίον των Προτεσταντών στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας, παρόλο που ο Λυν ήταν από καιρό αντίθετος στην εκστρατεία. Ως μέρος της συμφωνίας, έλαβε το αξίωμα του κοντόσταυλου της Γαλλίας, αν και είχε μικρή στρατιωτική ικανότητα ή επιτεύγματα. Συμμετείχε στην αποτυχημένη πολιορκία του Μοντωμπάν (17 Αυγούστου - 2 Νοεμβρίου 1621), για την οποία δέχτηκε πολλές επικρίσεις, αν και δεν ήταν διοικητής πεδίου. Τον Δεκέμβριο του 1621, προσβλήθηκε από οστρακιά και πέθανε σε ηλικία 43 ετών στο κάστρο της Λονγκβίλ κατά τη διάρκεια της εκστρατείας.[15]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 genealogy.euweb.cz/french/albert1.html. Ανακτήθηκε στις 16  Ιανουαρίου 2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) SNAC. w6hh87ch. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Charles-dAlbert-duc-de-Luynes. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. luynes-charles.
  5. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 12226012n.
  6. Roglo. p=charles;n=d+albert+de+luynes;oc=2.
  7. Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00012965.
  8. genealogy.euweb.cz/french/albert2.html. Ανακτήθηκε στις 16  Ιανουαρίου 2016.
  9. . «wikisource.org/wiki/1911_Encyclopedia_Britannica/Luynes». 
  10. . «larousse.fr/encyclopedie/groupe-personnage/maison_d_Albert_de_Luynes/». 
  11. . «unofficialroyalty.com/charles-dalbert-duke-of-luynes-favorite-of-king-louis-xiii-of-france-2/». 
  12. . «cambridge.org/core/books/cambridge-descartes-lexicon/luynes-duc-de-louischarles-dalbert». 
  13. Kettering, Sharon (2008). Power and Reputation at the Court of Louis XIII: The Career of Charles d'Albert, duc de Luynes (1578–1621), σελ. 100–101
  14. . «zims/en.kiwix.campusafrica.gos.orange.com/Charles d'Albert, duc de Luynes». 
  15. . «jstor.org/Power and reputation at the court of Louis XIII: The career of Charles D'Albert, duc de Luynes (1578–1621)».