Άνοιγμα κυρίου μενού
Η επαρχία της Σεβίλλης στην Ισπανία

Η Επαρχία της Σεβίλλης (στα ισπανικά: Provincia de Sevilla) είναι μία από τις οκτώ επαρχίες της Αυτοδιοίκητης Περιφέρειας της Ανδαλουσίας στην Ισπανία. Βρίσκεται στα δυτικά της Περιφέρειας και συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Μπαδαχόθ στην Εξτρεμαδούρα, ανατολικά με την επαρχία της Κόρδοβας, νότια με τις επαρχίες του Κάδιθ και της Μάλαγας και δυτικά με την επαρχία της Ουέλβας μη έχοντας έξοδο στη θάλασσα. Έχει εμβαδόν 14,036 χμ² και συνολικό πληθυσμό 1.941.355 κατοίκους (2014), όντας η τέταρτη πιο πολυπληθής της Ισπανίας και η πρώτη της Ανδαλουσίας. Πρωτεύουσά της είναι η ομώνυμη πόλη. Είναι η δεύτερη πιο οικονομικά δραστήρια επαρχία της Ανδαλουσίας μετά την αντίστοιχη της Μάλαγας.[1]

Φυσική γεωγραφίαΕπεξεργασία

ΟρογραφίαΕπεξεργασία

Στα βόρεια τη διασχίζει η οροσειρά Σιέρρα Μορένα.

ΥδρογραφίαΕπεξεργασία

Η επικράτειά της κυριαρχείται από τον μεγαλύτερο ποταμό της Ανδαλουσίας, Γουαδαλκιβίρ και τους παραποτάμους του. Από τη δεξιά του όχθη ρέουν οι Γουαδιαμάρ, Ριβέρα ντε Ουέλβα, Μπιάρ και Ριβέρα ντε Ουέσνα ενώ από την αριστερή του όχθη οι Σαλάδο ντε Μορόν, Γουαδαΐρα και Κορβόνες.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Ιστορικά ο σημαντικότερος πολιτισμός που άνθησε στην δυτική κοιλάδα του Γουαδαλκιβίρ ήταν οι Ταρτήσσσιοι που εξαφανίστηκαν από την ιστορία μετά από τις διαμάχες τους με τους Φοίνικες που ήλεγχαν τις εμπορικές αποικίες της ατλαντικής ακτής της Ανδαλουσίας. Μετά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο η περιοχή πέρασε στον έλεγχο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και εντάχθηκε στην επαρχία της Εκείθεν Ιβηρίας. Επί αυτοκρατορίας ιδρύθηκε η επαρχία της Βαιτικής που πήρε το όνομά της από τον ποταμό Γουαδαλκιβίρ (στα λατινικά Baetis). Κυρίαρχο ρόλο στην επαρχία έπαιζε η ρωμαϊκή αποικία της Ίσπαλις και η γειτονική της Ιτάλικα, λίκνο των αυτοκρατόρων Τραϊανού και Αδριανού. Έτερες σημαντικές αποικίες ήταν η Astigi (σημ. Έθιχα), η Carmo (σημ. Καρμόνα) και η Salpensa (σημ. Ουτρέρα). Η Ίσπαλις ήταν έδρα του ομώνυμου conventus.

Το Βησιγοτθικό βασίλειο δεν άλλαξε ιδιαίτερα την διοικητική οργάνωση της ρωμαϊκής επικράτειας, διατηρώντας την επαρχία της Βαιτικής και τις υποδιαιρέσεις της, όπου προστέθηκαν και η χριστιανικές επισκοπές. Η Μουσουλμανική κατάκτηση της Ιβηρικής είδε την Ίσπαλι (στα αραβικά πλέον Isbiliya) να συνεχίζει να είναι η μητρόπολη της Αλ-Άνταλους. Με τους Αλμοάδες η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε από την Κόρδοβα στη Σεβίλλη. Η κατάκτηση της Σεβίλλης εντάχθηκε στα πλαίσια της καστιλιανικής κατάκτησης της κοιλάδας του Γουαδαλκιβίρ από τον Φερδινάνδο Γ΄ στα μέσα του 13ου αιώνα. Έκτοτε και μέχρι τη σύγχρονη εποχή η περιοχή της Σεβίλλης αποτέλεσε το ομώνυμο Βασίλειο, που έζησε ιδιαίτερη άνθηση με αφορμή το εμπόριο με την Αμερική από τον 16ο μέχρι τον 18ο αιώνα, όταν και το βάρος μεταφέρθηκε στο Κάδιθ.

Η επαρχία της Σεβίλλης με τα σημερινά της όρια προέκυψε από την διοικητική διαίρεση του Χαβιέρ ντε Μπούργος το 1833.

ΑνθρωπογεωγραφίαΕπεξεργασία

Οι κύριες πόλεις βάσει πληθυσμού της επαρχίας είναι οι εξής:

Πόλη Πληθυσμός χαρακτήρας
Σεβίλλη 696.676 πρωτεύουσα-κύριο αστικό κέντρο
Ντος Ερμάνας 130.369 πόλη-κοιτώνας της Σεβίλλης
Αλκαλά δε Γουαδαΐρα 74.404 πόλη-κοιτώνας της Σεβίλλης
Ουτρέρα 52.437 κέντρο αγροτικής περιοχής[2]
Μαϊρένα δε Αλχαράφε 42.784 πόλη-κοιτώνας της Σεβίλλης
Έθιχα 40.683 κέντρο αγροτικής περιοχής[2]
Λος Παλάθιος ι Μπιγιαφράνκα 37.741 πόλη-κοιτώνας της Σεβίλλης
Ρινκονάδα 37.580 πόλη-κοιτώνας της Σεβίλλης
Κόρια δελ Ρίο 30.208 πόλη-κοιτώνας της Σεβίλλης
Καρμόνα 28.679 πόλη-κοιτώνας της Σεβίλλης

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. La Caixa, Anuario Económico de España 2013.
  2. 2,0 2,1 La Caixa, La economía de Andalucía, diagnóstico estratégico. Βαρκελώνη, 2008. σελ. 23.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία