Η σουρικάτα[1] (Suricata suricatta, αφρικάανς Meerkat, στα ελληνικά αναφέρεται επίσης μίρκατ[2] ή μέρκατ[3], από τα αγγλικά και τα αφρικάανς αντίστοιχα) είναι μικρό θηλαστικό που ανήκει στην οικογένεια της μαγκούστας. Οι σουρικάτες εμφανίζονται στην έρημο Καλαχάρι της Μποτσουάνας, της Ναμίμπια και της Νοτίου Αφρικής σε ομάδες των 20 ή περισσοτέρων μελών και ζούνε 12-14 χρόνια. Το κυριότερο χαρακτηριστικό τους είναι ότι σε τακτά χρονικά διαστήματα στέκονται όρθια για αρκετή ώρα πατώντας στα πίσω πόδια τους και χρησιμοποιώντας την ουρά τους ως στήριγμα. Το βράδυ μένουν σε υπόγειες φωλιές, ενώ βγαίνουν έξω μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας. [4][5]

Σουρικάτα
Meerkat feb 09.jpg
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Χορδωτά (Chordata)
Ομοταξία: Θηλαστικά (Mammalia)
Τάξη: Σαρκοφάγα (Carnivora)
Υποτάξη: Αιλουροειδή (Feliformia)
Οικογένεια: Ερπηστίδες Herpestidae
Γένος: Suricata
Desmarest, 1804
Είδος: S. suricatta
Διώνυμο
Suricata suricatta
(Schreber, 1776)
Meerkat Area.svg
Τόποι διαβίωσης της σουρικάτας

ΣυμπεριφοράΕπεξεργασία

Οι σουρικάτες είναι κοινωνικά θηλαστικά. Σχηματίζουν αγέλες των 2 έως 30 ατόμων, με θηλυκά και αρσενικά μέλη, συνήθως σε σχεδόν ίδιους αριθμούς. Οι αγέλες περιλαμβάνουν πολλές οικογένειες ζευγαριών και των μικρών τους. Τα μέλη της αγέλης αναλαμβάνουν διάφορα καθήκοντα εκ περιτροπής, όπως τη φροντίδα των μικρών ή την περιφρούρηση της περιοχής για αρπακτικά. Υψηλότερα στην ιεραρχία είναι τα μεγαλύτερα σε ηλικία μέλη της ομάδας. Οι αγέλες έχουν κυρίαρχα θηλυκά (συνήθως τα βαρύτερα) και κατώτερα στην ιεραρχία θηλυκά. Κατά κανόνα, τα κυρίαρχα θηλυκά ζευγαρώνουν και γεννούν μικρά και τα κατώτερα στην ιεραρχία θηλυκά προσφέρουν αλτρουιστικά τη βοήθειά τους στη φροντίδα των μικρών. Τα θηλυκά που είναι κατώτερα στην ιεραρχία δεν είναι εύκολο να αναπαραχθούν, καθώς, για παράδειγμα, κυρίαρχα θηλυκά συχνά σκοτώνουν τα μικρά τους. Έχει παρατηρηθεί, βέβαια, και το αντίστροφο: κατώτερα στην ιεραρχία θηλυκά να σκοτώνουν τα μικρά των κυρίαρχων θηλυκών, ώστε να βελτιωθεί η κοινωνική θέση των δικών τους μικρών στην αγέλη.

Οι διαπληκτισμοί μεταξύ μελών διαφορετικών αγελών είναι ιδιαίτερα επιθετικοί και συχνά έχουν ως αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς και θάνατο.

ΔιατροφήΕπεξεργασία

Οι σουρικάτες είναι ζώα παμφάγα, αλλά η διατροφή τους αποτελείται κυρίως από έντομα (σκαθάρια και λεπιδόπτερα), αυγά, αμφίβια, μικρά πουλιά, μικρά θηλαστικά, ακόμα και φίδια και σκορπιούς, αφού έχουν ανοσία στο δηλητήριό τους. Τρώνε επίσης διάφορα φυτά και σπόρους. Αφιερώνουν καθημερινά 5 με 8 ώρες στην αναζήτηση και συλλογή τροφής.

ΕχθροίΕπεξεργασία

Οι σουρικάτα έχει πολλούς φυσικούς εχθρούς, όπως σαύρες, φίδια και αετούς. Σε διάφορες περιστάσεις, όπως για παράδειγμα κατά την αναζήτηση τροφής, ορίζονται φρουροί, οι οποίοι κάθονται όρθιοι και ελέγχουν την περιοχή. Εάν δουν κάποιο αρπακτικό, βγάζουν μία κραυγή που περιέχει πληροφορίες για το είδος του θηρευτή, την απόσταση και την ταχύτητά του. Τότε όλη η ομάδα στέκεται στα δύο πόδια και ύστερα τρέχει προς το πλησιέστερο λαγούμι, όπου και περιμένει να περάσει ο κίνδυνος.

 
Οικογένεια σουρικάτων

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία