Άνοιγμα κυρίου μενού

Στρόπωνες Εύβοιας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 38°37′5″N 23°53′24″E / 38.61806°N 23.89000°E / 38.61806; 23.89000

Στρόπωνες
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Στρόπωνες
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΔήμοςΔιρφύων - Μεσσαπίων
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότητανομός Εύβοιας
Υψόμετρο335
Πληθυσμός498 (2011)

Οι Στρόπωνες, με πληθυσμό 498 κατοίκους το 2011, είναι από τα μεγαλύτερα χωριά του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων της Εύβοιας. Είναι χτισμένο ανάμεσα στο υψηλότερο βουνό της Ευβοίας, τη Δίρφυ με υψόμετρο 1743μ., το Ξεροβούνι και άλλα. Απέχει 13 χλμ. από την παραλία της Χιλιαδούς, στην Εύβοια, και 48 περίπου χλμ. από την πρωτεύουσα του Νομού, Χαλκίδα.

Με τους οικισμούς Αγία Ειρήνη, Λάμαρη και Παραλία Χιλιαδούς συγκροτούν την Τοπική Κοινότητα Στροπώνων, με συνολικό πληθυσμό 650 κατοίκους.[1]

Η εμπορική δραστηριότητα του χωριού επικεντρώνεται σε κρέατα, κάστανα και κηπευτικά: καλλιεργούνται κερασιές, καρυδιές, μηλιές, ενώ παράγονται και λαχανικά, φασόλια,ντοματες, ρίγανη και κτηνοτροφικά προϊόντα. Υδρεύεται από πηγαία νερά με υδραγωγείο. Το 1836 εμφανίζεται για πρώτη φορά στη διοικητική διαίρεση της Εύβοιας, ως έδρα του Δήμου Διρφύων.

ΟικισμοίΕπεξεργασία

Η Λάμαρη είναι ένα χωριό με παλιά παραδοσιακά σπίτια, όπου λειτουργεί και Λαογραφικό Μουσείο.

Η Χιλιαδού αποτελεί ραγδαία αναπτυσσόμενο τουριστικός οικισμό, λόγω της παραλίας της, ενώ η Παναγία Χιλιαδού είναι βυζαντινός σταυρεπίστεγος ναός ιστορικής σημασίας.

ΧωριόΕπεξεργασία

Το καθολικό του χωριού είναι η Αγία Τριάδα, στην περιοχή του οποίου άκμαζε η βυζαντινή ομώνυμη μονή που καταστράφηκε από πειρατές κατά τον 14ο αιώνα. Ο σημερινός ναός βρίσκεται πάνω στα θεμέλια του παλιού και διαθέτει ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1847.

Γύρω από τον οικισμό βρίσκονται δάση με έλατα, ενώ τη χαράδρα διασχίζει ο Στροπωνιάτης, ο αρχαίος Διρφωσσός[2]. Το όνομα είναι προελληνικό και σημαίνει ποτάμι που πηγάζει από τη Δίρφη.

ΠρόσωπαΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2011» (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016. 
  2. [...]και πάντα Διρφωσσοίο και Διακρίων γωλέα και Φόρκυνος οικητήριον[...] Λυκόφρων ο Χαλκιδεύς, Αλεξάνδρα ή Κασσάνδρα, 375

ΠηγέςΕπεξεργασία