Άνοιγμα κυρίου μενού

Η ταινία Τα Πουλιά (αγγλ. The Birds) είναι θρίλερ αγωνίας παραγωγής 1963, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ, βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα που έγραψε το 1952 η Δάφνη Ντι Μωριέ. Πρωταγωνιστες της ταινίας είναι η Τίπι Χέντρεν, ο Ροντ Τέιλορ κι η Τζέσικα Τάντι. Το σενάριο έγραψε ο Έβαν Χάντερ, στον οποίο ο Χίτσκοκ ζήτησε να αναπτύξει καινούργιους χαρακτήρες και να γράψει υπόθεση, που να είναι διαφορετική από το μυθιστόρημα της Ντι Μωριέ, κρατώντας ως μοναδικό κοινό στοιχείο τις ανεξήγητες επιθέσεις των πουλιών του διηγήματος. Η ταινία δε συνοδεύεται από μουσική υπόκρουση, ο σκηνοθέτης χρησιμοποίησε ηχητικά εφέ σε εναλλαγή με περιόδους σιωπής[2].

Τα Πουλιά
The Birds original poster.jpg
ΣκηνοθεσίαΆλφρεντ Χίτσκοκ
ΠαραγωγήΆλφρεντ Χίτσκοκ
ΣενάριοΈβαν Χάντερ
Δάφνη Ντι Μωριέ (Διήγημα)
Βασισμένο σεThe Birds
ΠρωταγωνιστέςΤίπι Χέντρεν
Ροντ Τέιλορ
Τζέσικα Τάντι
ΦωτογραφίαΡόμπερτ Μπερκς[1]
ΜοντάζΤζορτζ Τομασίνι
Εταιρεία παραγωγήςUniversal Studios
Πρώτη προβολήCountry flag 28/3/1963
Κυκλοφορία1950
Διάρκεια119 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής[1]
ΓλώσσαAγγλικά
ΈπεταιThe Birds II: Land's End

Πίνακας περιεχομένων

ΥπόθεσηΕπεξεργασία

Η Μέλανι Ντάνιελς (Τίπι Χέντρεν) είναι μία γυναίκα της καλής κοινωνίας, που έχει μάθει να αποκτά ό,τι θέλει. Όταν συναντά τον δικηγόρο Μιτς Μπρένερ (Ροντ Τέιλορ) σε ένα μαγαζί με ζώα, εκείνος της σκαρώνει μια φάρσα την οποία εκείνη αποφασίζει να του ανταποδώσει. Η Μέλανι ταξιδεύει μια ώρα μακριά από το Σαν Φρανσίσκο, στην Μποντέγκα Μπέι, όπου ο Μιτς περνάει τα σαββατοκύριακά του σε μια έπαυλη που βρίσκεται στο νησάκι μέσα στον κόλπο απέναντι από την πόλη, με την μητέρα του Λίντια (Τζέσικα Τάντι) και με τη μικρή του αδελφή Κάθι (Βερόνικα Κάρτραϊτ). Η άφιξή της στην Μποντέγκα Μπέι, συνοδεύεται από μια παράξενη αλλαγή στη συμπεριφορά των πουλιών της περιοχής. Αρχικά ένας γλάρος επιτίθεται στη Μέλανι κι έπειτα η Λίντια βρίσκει έναν γείτονά της νεκρό από την επίθεση ένος σμήνους πουλιών. Σύντομα σμήνη πουλιών όλων των ειδών αρχίζουν να επιτίθονται σε όλους τους κατοίκους της περιοχής, χωρίς καμία αιτία και η επιβίωση αποτελεί τη μοναδική προτεραιότητα.

Διανομή ΡόλωνΕπεξεργασία

Ο Χίτσκοκ είχε οραματιστεί την ταινία με πρωταγωνιστές τους Γκρέις Κέλι και Κάρι Γκραντ. Η Κέλι μετά το γάμο της με τον πρίγκιπα Ρενιέ του Μονακό, είχε όμως αποσυρθεί από τα κινηματογραφικά δρώμενα κι ο Γκραντ δεν ήταν διαθέσιμος εκείνη την περίοδο. Έτσι ο σκηνοθέτης ανέθεσε τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην άσημη ακόμα τότε Τίπι Χέντρεν και στον Ροντ Τέιλορ. Κι οι δυο ηθοποιοί υπέγραψαν συμβόλαιο για μελλοντικές συνεργασίες με το σκηνοθέτη, αλλά μόνο η Χέντρεν γύρισε άλλη μια ταινία με τον Χίτσκοκ το Μάρνι (Marnie, 1963)[3].

ΠαρατηρήσειςΕπεξεργασία

Η ταινία γυρίστηκε στο Μποντέγκα Μπέι. Ένας χωρικός της περιοχής πληροφόρησε τον σκηνοθέτη πως κοράκια μπορούσαν να γίνουν ιδιαίτερα επιθετικά σε οικόσιτα ζώα. Μάλιστα μπορούσαν να τους χτυπήσουν τα μάτια. Από αυτό εμπνεύστηκε το θάνατο του αγρότη με το ξερίζωμα των ματιών του. Το σπίτι με το αγρόκτημα ήταν παλιά ρωσική φάρμα του 1849 καθώς στην περιοχή ζούσαν τον 19ο αιώνα πολλοί Ρώσοι από την εποχή που η Αλάσκα ανήκε στη Ρωσία[4]. Η ταινία αποτελεί επίτευγμα για την εποχή της στον τομέα των τεχνικών εφέ.

Οι αναγνώσεις της ταινίαςΕπεξεργασία

Η ταινία Τα πουλιά έχει γνωρίσει ποικίλες και αλληλοσυγκρουόμενες ερμηνείες. Οι κυριότερες είναι η ψυχαναλυτική και η θρησκευτική. Σύμφωνα με την πρώτη, η επιθετικότητα των πουλιών είναι η εικονογράφηση των εντάσεων άνάμεσα στα πρόσωπα του έργου. Πρόκειται για μια επιθετίκοτητα μέσα από το Οιδιπόδειο. Είναι η αντίδραση της μητέρας στην ερωτική σχέση του Μιτς και της Μέλανι που γεννά την παράλογη αντίδραση των πουλιών. Σύμφωνα με τη δεύτερη, είναι μια κοσμική παραβολή πάνω στις έννοιες του χάους και της καταστροφής. Η πιο σημαντική σκηνή της ταινίας λέει ο Pierre Lherminier, είναι εκείνη όπου επιτίθενται τα πουλιά στην πόλη. Στο εστιατόριο είναι διάφορα πρόσωπα μαζεμένα. Εκεί είναι κι ένας μεθύστακας που απαγγέλλει τη Βίβλο και συνδέει την επίθεση των πουλιών με το επικείμενο τέλος του κόσμου.[5] Το μειονέκτημα αυτών των αναγνώσεων είναι πως ερμηνεύουν μέρος της ταινίας κι όχι τελικά όλη την ταινία. Ωστόσο, ο ίδιος ο σκηνοθέτης της δεν εξηγεί την ταινία με παραεπιστημονικό τρόπο ή "φιλοσοφικό" αφήνοντας στον θεατή να την αναγνώσει όπως θέλει[6]. Η ταινία Τα πουλιά είναι η μοναδική ταινία "φανταστικού" στην χιτσκοκική φιλμογραφία[7]. Ο μετρ υφαίνει μία ταινία πάνω στον ανθρώπινο φόβο. Η επίθεση των πουλιών, που βυθίζει στο αίμα και τον τρόμο τη μικρή κοινωνία της Μποντέγκα Μπέι, παραμένει ανεξήγητη. Όπως και οι περισσότεροι ανθρώπινοι φόβοι.

ΒραβείαΕπεξεργασία

Η ταινία έλαβε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ για τα ειδικά εφέ του Ούγκο Άιρεκς, αλλά έχασε από την ταινία Κλεοπάτρα (Cleopatra, 1963).

Υποψηφιότητα:

  • Ειδικών εφέ – Ούγκο Άιρεκς

Προβολή της ταινίας εκτός συναγωνισμού έγινε και στο Φεστιβάλ των Καννών το 1963, στο οποίο παραβρέθηκαν ο σκηνοθέτης με την Τίπι Χέντρεν[8]. Εκεί ο Χίτσκοκ έκανε αισθητή την παρουσία του όχι μόνο με την ταινία αλλά και το χιούμορ του: "Κύριε Χίτσκοκ, σας αρέσουν τα πουλιά;". "Βεβαίως, στη σούβλα!..."[9]. Ο σκηνοθέτης έλαβε επίσης το βραβεία καλύτερης σκηνοθεσίας από την Ένωση Σκηνοθετών την ίδια χρονιά[10].

ΚριτικέςΕπεξεργασία

Ο κριτικός κινηματογράφου Ντέιβιντ Τόμσον αποκάλεσε την ταινία "το τελευταίο αριστούργημα" του Χίτσκοκ[11].

Εξωτερικοί ΣύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 www.nytimes.com/movies/movie/5727/The-Birds/details.
  2. Auiler 1999, σελ. 516
  3. Vagg 2010, σελ. 87
  4. Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ.228
  5. Pierre Lherminier, Χίτσκοκ, μτφρ.Γιώργος Σπανός,εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ.131
  6. Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ.Αιγόκερως, Αθήνα, 1985,σελ.122-123
  7. Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ.228
  8. «Festival de Cannes: The Birds». festival-cannes.com. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2009. 
  9. Ταινίες-σταθμοί και νέα ταλέντα, Ιστορικό Λεύκωμα 1963, σελ. 152-153, Καθημερινή (1997)
  10. «69th & 70th Annual Hero Honda Bengal Film Journalists' Association (B.F.J.A.) Awards 2007-Past Winners List 1964». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2008. 
  11. Thompson 2008, σελ. 97

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ.Αιγόκερως, Αθήνα, 1985,σελ.121-124
  • Pierre Lherminier, Χίτσκοκ, μτφρ.Γιώργος Σπανός,εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1985, σελ.129-133
  • Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μτφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. Ύψιλον, Αθήνα, 1986, σελ.227-238