Ο Τζούλιο Νάττα (Giulio Natta, 26 Φεβρουαρίου 19032 Μαΐου 1979) ήταν Ιταλός χημικός. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1963 από κοινού με τον Καρλ Τσίγκλερ «για τις ανακαλύψεις τους σχετικά με τα πολυμερή». Υπήρξε επίσης αποδέκτης του Χρυσού Μεταλλίου Λομονόσοφ[15] το 1969.

Τζούλιο Νάττα
Giulio Natta Nobel.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση26  Φεβρουαρίου 1903[1][2][3][4][5][6]
Ιμπέρια[7]
Θάνατος2  Μαΐου 1979[1][2][3][4][5][6]
Μπέργκαμο
Αιτία θανάτουνόσος του Πάρκινσον
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Χώρα πολιτογράφησηςΙταλία (1946–1979)
Βασίλειο της Ιταλίας (1903–1946)
Εκπαίδευση και γλώσσες
ΣπουδέςΠολυτεχνείο του Μιλάνου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταχημικός
μηχανικός
εφευρέτης
διδάσκων πανεπιστημίου
ΕργοδότηςΠολυτεχνείο του Μιλάνου
Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα Ρώμης[8]
Πανεπιστήμιο της Παβία[9]
Πανεπιστήμιο του Μιλάνου[10]
Πολυτεχνείο του Τορίνο[11]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΒραβείο Νόμπελ Χημείας (1963)[12][13]
Χρυσό μετάλλιο Λομονόσοφ (1969)[14]
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας
Ιστότοπος
www.giulionatta.it
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ζωή και έργοΕπεξεργασία

Οικογένεια και σπουδέςΕπεξεργασία

Ο Νάττα γεννήθηκε στην πόλη Ιμπέρια της Λιγουρίας, και συγκεκριμένα στο Πόρτο Μαουρίτσιο. Γονείς του ήταν ο δικαστικός υπάλληλος Φραντσέσκο Μαρία Νάττα και η Έλενα Κρέσπι. Ο Τζούλιο απεφοίτησε από το κλασικό λύκειο «Χριστόφορος Κολόμβος» της Γένοβας σε ηλικία 16 ετών και πήρε πτυχίο χημικού μηχανικού από το Πολυτεχνείο του Μιλάνου το 1924. Το 1927 πέρασε την εξέταση για να γίνει καθηγητής εκεί.

ΣταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Το 1933 ο Νάττα έγινε καθηγητής και διευθυντής του Ινστιτούτου Γενικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Παβία, όπου παρέμεινε μέχρι το 1935. Εκείνο το έτος διορίσθηκε τακτικός καθηγητής της φυσικοχημείας στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης[15], αλλά έφυγε γρήγορα και από το 1936 μέχρι το 1938 ήταν καθηγητής και διευθυντής του Ινστιτούτου Βιομηχανικής Χημείας στο Πολυτεχνείο του Τορίνο. Το 1938 ανέλαβε επικεφαλής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου.[15]

Οι έρευνες του Νάττα στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου βελτίωσαν τα αποτελέσματα των προηγηθέντων συνεισφορών του Γερμανού χημικού Καρλ Τσίγκλερ και στην ανάπτυξη των καταλυτών Τσίγκλερ-Νάττα για τη σύνθεση πολυμερών των α-αλκενίων. Πρωτοπορώντας στη χρήση τέτοιων καταλυτών για την παρασκευή στερεοκανονικών πολυμερών από προπένιο, ο Νάττα τιμήθηκε (από κοινού με τον Τσίγκλερ) με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1963.

Προσωπική ζωήΕπεξεργασία

Το 1935 ο Νάττα παντρεύτηκε τη Ροζίτα Μπεάτι, πτυχιούχο φιλόλογο, που επενόησε τους ελληνικής ετυμολογίας όρους «ισοτακτικό», «ατακτικό» και «συνδιοτακτικό» για πολυμερή που ανεκάλυψε ο σύζυγός της.[16] Το ζεύγος απέκτησε δύο τέκνα, τον Τζουζέππε και τη Φράνκα. Η Ροζίτα απεβίωσε το 1968.[15]

Ο Νάττα έπασχε από τη Νόσο του Πάρκινσον ήδη από το 1956. Το 1963 η κατάστασή του είχε χειροτερεύσει τόσο, ώστε χρειάσθηκε τη βοήθεια του γιου του και τεσσάρων συναδέλφων του για να εκφωνήσει τον λόγο του κατά την απονομή σε αυτόν του Βραβείου Νόμπελ στη Στοκχόλμη. Απεβίωσε στο Μπέργκαμο της Ιταλίας σε ηλικία 76 ετών.[15]


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Comité des travaux historiques et scientifiques. 117468. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Giulio-Natta. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000019074. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. natta-giulio. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. 12847221v.
  6. 6,0 6,1 6,2 «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0045499.
  7. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  8. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2019.
  9. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
  10. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
  11. Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.
  12. www.nobelprize.org/nobel_prizes/chemistry/laureates/1963/.
  13. www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/.
  14. «Большая золотая медаль РАН имени М.В.Ломоносова». Большая золотая медаль РАН имени М.В.Ломоносова. Ρωσική Ακαδημία Επιστημών.
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 15,4 Το λήμμα «NATTA, Giulio» στο Dizionario Biografico degli Italiani, τόμος 78 (2013).
  16. Seymour, F.B. (6 Δεκεμβρίου 2012). Pioneers in Polymer Science. Springer Science & Business Media. σελ. 210. ISBN 978-94-009-2407-9. 

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία