Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 40°48′46″N 00°31′24″E / 40.81278°N 0.52333°E / 40.81278; 0.52333

Τορτόζα
Riberes i Illes de l'Ebre - 3.jpg
Το κάστρο της Τορτόζα από την απέναντι όχθη του ποταμού Έβρου.
Localització de Tortosa.png
Escudo de Tortosa.svg
Έμβλημα
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Τορτόζα
40°48′45″N 0°31′16″E
ΧώραFlag of Spain.svg Ισπανία
Αυτόνομη κοινότηταFlag of Catalonia.svg Καταλονία
Φυσική επαρχίαΚάτω Έβρος
Διοικητική υπαγωγήΚάτω Έβρος
Διοίκηση
Υψόμετρο12 μ.[1]
Πληθυσμός33.992
Ταχ. κωδ.431554
Ζώνη ώραςUTC+01:00
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Τορτόζα (Tortosa στα καταλανικά και τα ισπανικά) είναι μια πόλη της Καταλονίας στην Ισπανία. Είναι πρωτεύουσα της φυσικής επαρχίας του Κάτω Έβρου της επαρχίας της Ταραγόνα. Είναι επισκοπική έδρα και αποτελεί ένα σημαντικό αγροτικό, εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Σύμφωνα με τα δημοτικά αρχεία του 2010, ο δήμος της Τορτόζα, μαζί με τη διπλανή Ροκέτας, είχε 36.574 κατοίκους.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Στη σημερινή θέση της Τορτόζα υπήρξε πιθανότατα η πόλη της Ιμπέρα (Hibera), πρωτεύουσα της ιβηρικής Ιλερκαβόνια. Επί Ρωμαίων έφερε το όνομα Ντερτόζα (Dertosa) ενώ υπήρξε πρωτεύουσα του ομώνυμου μουσουλμανικού βασιλείου τάιφα (ως Turtusha) που ιδρύθηκε το 1035.

Κατακτήθηκε το 1148 από τον Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Δ΄, που την ενσωμάτωσε στην κομητεία της Βαρκελώνης.

Το 1149 έγινε η έδρα του γυναικείου ιπποτικού Τάγματος του Πέλεκυ που ιδρύθηκε προς τιμήν της ηρωικής μάχης που έδωσαν οι γυναίκες της πόλης ενάντια στους Μαυριτανούς.

Τον 19ο αιώνα αποτέλεσε σημαντικό κέντρο των Καρλιστών, ενώ την όποια ακμή έζησε στις αρχές του 20ού αιώνα έσβησε ο εμφύλιος πόλεμος, κατά τον οποίο και καταστράφηκε ολοσχερώς από τους βομβαρδισμούς από τα στρατεύματα του Φράνκο.

Σημεία ενδιαφέροντοςΕπεξεργασία

Η πόλη διατηρεί ένα σημαντικό αριθμό ιστορικών αρχιτεκτονικών μνημείων. Το κάστρο της πόλης (la Suda) είναι έργο του χαλίφη Αμπντεραμάν Γ’ και μετά τη χριστιανική κατάκτηση έγινε κατοικία τόσο της οικογένειας ευγενών Μονκάδα, όσο και των Ναϊτών Ιπποτών. Από το 1294 μετατράπηκε σε βασιλικό παλάτι. Μεγάλο μέρος των μεσαιωνικών κατασκευών καλύπτεται από μεταγενέστερες επεμβάσεις του 17ου και 18ου αιώνα, που πραγματοποιήθηκαν με σκοπό την οχύρωση των δύο λόφων της πόλης. Κατά την ανάβαση στο κάστρο γίνονται αντιληπτά απομεινάρια ενός μουσουλμανικού νεκροταφείου ενώ στο εσωτερικό του κάστρου διασώθηκε ένα στρώμα με στίχους από το Κοράνι.

Άλλες οχυρωματικές κατασκευές είναι το φρούριο Τενάλιες, οι οχυρώσεις του Σίτζα, το οχυρό του Δούκα της Ορλεάνης και τα τρία του 17ου αιώνα, όπως και μερικά κομμάτια τείχους και διάφοροι πύργοι διάσπαρτοι στην ευρύτερη περιοχή του δήμου.

Ο καθεδρικός της Σάντα Μαρία είναι γοτθικού ρυθμού και ολοκληρώθηκε το 1597.

Επίσης, στη μέση της κοίτης του ποταμού Έβρου βρίσκεται ένα από τα λιγοστά εναπομείναντα μνημεία της εποχής της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο, αφιερωμένο στους νεκρούς της Μάχης του Έβρου κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου.

Αδελφοποιημένες πόλειςΕπεξεργασία

Από το 1968 η πόλη έχει αδελφοποιηθεί με πέντε άλλες πολεις, μια στην Ισπανία και τέσσερις στο εξωτερικό

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Tortosa της Καταλανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).