Άνοιγμα κυρίου μενού

Φέρες Έβρου

οικισμός της Ελλάδας
(Ανακατεύθυνση από Φέρες)

Συντεταγμένες: 40°52′N 26°10′E / 40.867°N 26.167°E / 40.867; 26.167

Φέρες
Άποψη των Φερών.
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Φέρες
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΑνατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Περιφερειακή ενότηταΈβρου
ΔήμοςΑλεξανδρούπολης
Δημοτική ενότηταΦερών
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΘράκη
Περιφερειακή ενότηταΈβρου
Υψόμετρο30 μ.
Πληθυσμός5.457 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΒήρα,Φέραι,Φερετζίκ
Ταχ. κωδ.68500
Τηλ. κωδ.25550

Οι Φέρες (παλαιότερα ως Βήρα ή Φέραι και τουρκικά ως Φερετζίκ) είναι κωμόπολη της περιφερειακής ενότητας Έβρου, έδρα της ομώνυμης δημοτικής ενότητας του δήμου Αλεξανδρούπολης. Έχει πραγματικό πληθυσμό 5.457 κατοίκους (2011).

Οι Φέρες βρίσκονται βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης σε απόσταση 28 χιλιομέτρων και σε απόσταση 6 χιλιομέτρων δυτικά του ποταμού Έβρου.[1]

ΙστορίαΕπεξεργασία

Η πόλη ιδρύθηκε γύρω από την οχυρωμένη μονή της Παναγίας της Κοσμοσώτειρας, την οποία ίδρυσε ο σεβαστοκράτωρ Ισαάκιος Κομνηνός και στην οποία έχει ταφεί και ο ίδιος (περί το 1152). Την περίοδο αυτή η περιοχή ονομαζόταν Βήρος, που σημαίνει τόπος κοντά σε βάλτους ή νερά. Η πόλη που δημιουργήθηκε γύρω από τη μονή πήρε το όνομα Βήρα. Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους το 1204, η Βήρα παραχωρείται ως φέουδο στον Γοδεφρείδο Βιλλεαρδουίνο. Την εποχή που αυτοκράτορας του Βυζαντίου αναλαμβάνει ο Ιωάννης Καντακουζηνός το 1341, οι κάτοικοι της πόλης επαναστατούν εναντίον του, με τον Καντακουζηνό να πολιορκεί την πόλη. Κατά τον Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή, λίγο αργότερα, η πόλη θα καταληφθεί από τους Οθωμανούς, από τον γιο του Σουλτάνου Ορχάν, Σουλεϊμάν. Αυτός θα γκρεμίσει τα τείχη και θα μετατρέψει το καθολικό της μονής σε τζαμί. Αντίθετα ο ιστορικός και γεωγράφος Χατζή Κάλφα αναφέρει πως η πόλη κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς από τον στρατηγό Λαλά Σαχίν Πασά, δώδεκα περίπου χρόνια μετά την πτώση της Αδριανουπόλεως. H πόλη θα αναφέρεται συχνά ως Φέρα ή Φερετζίκ, ενώ τον 15ο αιώνα αναφέρεται και ως Φέραι. Η πόλη θα επανέλθει οριστικά στο Ελληνικό κράτος το 1919, μαζί με όλη την υπόλοιπη Δυτική Θράκη. Μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης to 1923 και την ανταλλαγή των πληθυσμών, στις Φέρες κατοίκησαν πολλοί πρόσφυγες από την Μικρά Ασία.[2]

Κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα ο νομός Έβρου βρίσκεται υπό διπλή κατοχή. Ο δυτικός νομός Έβρου περιέρχεται στα χέρια των Βουλγάρων ενώ ο ανατολικός νομός Έβρου παραμένει στα χέρια των Γερμανών κατακτητών. Οι Φέρες παρέμειναν υπό γερμανική κατοχή μέχρι την 3η Σεπτεμβρίου 1944 σύμφωνα με έγγραφο της Διοίκησης Χωροφυλακής Έβρου της 6ης Μαρτίου του 1946.[3] Σύμφωνα με μια άλλη πηγή οι Φέρες απελευθερώθηκαν ήδη από τον Αύγουστο του 1944 έπειτα από παλλαϊκή εξέγερση και ήταν η πρώτη πόλη της Δυτικής Θράκης που απελευθερώθηκε από τους Γερμανούς[4].

ΕικόνεςΕπεξεργασία

Γνωστοί κάτοικοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Διαδυκτιακές Πύλες, Δήμος Φερών
  2. Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 29 σ. 714 ISBN 960-8177-81-2
  3. Sitalkis (Πέμπτη, 10 Απριλίου 2014). «ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ: Το δραματικό ημερολόγιο της Κατοχής 1941- 44 στη Θράκη». ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. Ανακτήθηκε στις 2019-01-02.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |ημερομηνία= (βοήθεια)
  4. «1) ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΦΕΡΩΝ». Πολιτιστικός Σύλλογος "ΒΗΡΑ". Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2019. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία