Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Χαριβέρτος Α΄ (γαλλ.: Charibert I, 517 - Δεκέμβριος 567) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν βασιλιάς μίας περιοχής της Φραγκίας με πρωτεύουσα το Παρίσι (561-567).

Χαριβέρτος Α΄
Tiers de sou de Caribert Ier frappé à Aire.png
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 520 (περίπου)[1]
Θάνατος 567[2]
Σελ[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μονάρχης[1]
Οικογένεια
Σύζυγος Ingoberga[1]
Meroflede[3]
Theodechilde[4]
Marcova[5]
Τέκνα Bertha of Kent[5]
Berteflede[6]
Clothilde[7]
Γονείς Κλοθάριος Α´[1] και Ingund[1]
Αδέλφια Χραμ[1]
Χιλπέριχος Α΄[1]
Γκούντραμ[1]
Σιγιβέρτος Α΄[1]
Gundoald[1]
Chlothsind[1]
Οικογένεια Μεροβίγγειοι[1]
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Βασιλέας των Φράγκων
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο πρώτος (επιζήσας) γιος τού Χλωτάριου Α΄ βασιλιά της Νευστρίας (Σουασόν) και της Ίνγκουντ, κόρης τού Μπαντέρικ ηγεμόνα των Θουριγγίων. Ο Χλωτάριος Α΄ είχε καταφέρει να αποκτήσει τα μερίδια των τριών αδελφών του και να επανενώσει τη Φραγκία.

Στρατιωτικές εκστρατείες και ενθρόνισηΕπεξεργασία

Το 556 ο ετεροθαλής αδελφός του Χραμ εξεγέρθηκε. Ο Χλωτάριος Α΄ έστειλε τους γιους του Χαριβέρτο Α΄ και τον Γκούντραμ εναντίον αυτού και της μητέρας του Χούννας. Στην αρχή έγιναν διαπραγματεύσεις, αλλά όταν απέτυχαν, οι δύο στρατοί ετοιμάστηκαν για μάχη. Ο Χραμ, που κρυβόταν στο Μέλαν Ορος, έστειλε πλαστές επιστολές στους δύο αδελφούς, αναφέροντας ψευδώς, πως ο πατέρας τους απεβίωσε. Τότε ο Χαριβέρτος Α΄ και ο Γκούντραμ επέστρεψαν για να εξασφαλίσουν τις κτήσεις τους. Τελικά ο Χλωτάριος Α΄ απεβίωσε το 561 και το βασίλειο των Φράγκων διαιρέθηκε στα τέσσερα. Ο Χαριβέρτος Α΄ έλαβε τη Νευστρία (την περιοχή μεταξύ των ποταμών Σομμ και Λίγηρα), το Πουατιέ, την Ακουιτανία και την Τουλούζη με το Παρίσι ως έδρα του. Ο Γκούντραμ έλαβε την Ορλεάνη-Βουργουνδία, ο Σιγιβέρτος Α΄ την Αυστρασία (Ρενς) και ο Χιλπέριχος Α΄ το Σουασόν.

Το τέλος και η υστεροφημίαΕπεξεργασία

Αν και ήταν εύγλωττος και γνώστης των νόμων, ο Γρηγόριος της Τουρ τον βρίσκει έναν από τους πιο άσωτους Μεροβιγγείους. Είχε τέσσερις συζύγους ταυτόχρονα, δύο από τις οποίες ήταν αδελφές, πράγμα που προκάλεσε τον αφορισμό του από τον Γερμανό. Αυτό ήταν το πρώτο επιτίμιο σε βασιλιά τού Οίκου αυτού. Ως αποτέλεσμα ετάφη με ντροπή στο κάστρο Μπλάβια της Αρμορίκης (νυν Βρετάνης). Οι αδελφοί του μοιράστηκαν την κτήση του, συμφωνώντας να κρατήσουν το Παρίσι από κοινού. Η επιζήσασα (από τις τέσσερις συζύγους του) χήρα του Θευδεχίλδη επρόκειτο να παντρευτεί τον αδελφό του Γκούντραμ, αλλά Σύνοδος στο Παρίσι το 557 έκρινε αθέμιτους τέτοιους γάμους. Ο Γκούντραμ απρόθυμα την έβαλε για ασφάλεια σε μονή στην Αρλ.

Η κύρια πηγή για τη ζωή τού Χαριβέρτου Α΄ είναι η Ιστορία των Φράγκων τού Γρηγορίου της Τουρ (βιβλία Δ΄ 3, 16, 22, 26 και Θ΄ 26) και από την άποψη των Άγγλων η Εκκλησιαστική Ιστορία του Αγγλικού λαού τού Βέδα.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε την Ινκομπέργκα, άγνωστης καταγωγής και είχε τέκνα:

  • Μπλιθίλδη 538-603, παντρεύτηκε μάλλον τον Άνσμπερτους Γαλατο-Ρωμαίο συγκλητικό.
  • Χροδοβέρτος γενν. 595.
  • αγία Μπέρθα π. 565-601 ή μετά, παντρεύτηκε τον παγανιστή Έθελμπερτ του Κεντ. Πήρε μαζί της τον επίσκοπο Λιούντχαρτ ως προσωπικό της εξομολογητή. Επηρέασε την Αυλή εκεί και συνέβαλε στην επιτυχή ιεραποστολή τού Αγ. Αυγουστίνου τού Καντέρμπερι το 597, που επέφερε την μεταστροφή στον Χριστιανισμό τού πρώτου αυτού Αγγλο-Σάξονα ηγεμόνα.
  • Χαριβέρτος του Εσμπάι 555-636, ευγενής, ίσως κόμης. Απόγονοί του είναι πιθανώς οι Ροβερτίδες.

Είχε αρκετές παλλακίδες: από την Μεροφλέντα, κόρη ενός κλώστη μαλλιού και από την αδελφή της Μαρκοβέφα είχε τέκνα:

  • Μπερτεφλέντε, μοναχή στην Τουρ.
  • Κλοτίλντε, μοναχή στον Αγ. Σταυρό τού Πουατιέ.

Από την Θεοδολγίδα/Θευδεχίλδη, κόρη ενός βουκόλου είχε ένα αγόρι, που απεβίωσε βρέφος.

Ο Γρηγόριος της Τουρ περιγράφει τις ακολασίες τού Χαριβέρτου Α΄: ότι ήταν νυμφομανής, συμμετείχε σε όργια και ήθελε να αφήνει εγγύους γυναίκες, αλλά αυτά δεν επαληθεύονται από άλλες πηγές του 6ου αι.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Bachrach, Bernard S. Merovingian Military Organization, 481–751. Minneapolis: University of Minnesota Press, 1971.
  • Historia Francorum Books I-IX at Medieval Sourcebook.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charibert I της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 73-76. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  2. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 137337604. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
  3. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 74. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  4. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 74-75. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  5. 5,0 5,1 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 75. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  6. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 75-76. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  7. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 76. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.