Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Χιου Άστον (Hugh Aston, Ashton, Asseton, Assheton ή Haston, 1485; – ενταφ. 17 Νοεμβρίου 1558) ήταν Άγγλος συνθέτης της πρώιμης περιόδου των Τυδώρ. Ενώ ελάχιστα έργα του σώζονται, είναι αξιοσημείωτος για την καινοτόμο -για τα πληκτροφόρα και την εκκλησιαστική- μουσική του. Ήταν, επίσης, πολιτικά ενεργός, ως δήμαρχος και βουλευτής. Η γραφή του θεωρείται πολύ πιο προχωρημένη απ΄ό, τι συνηθιζόταν τότε στην ηπειρωτική Ευρώπη. [7][8]

Χιου Άστον
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1485[1]
Lancashire
Θάνατος1558[2][3][4] ή 16  Νοεμβρίου 1558[5]
Γιορκ
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Οξφόρδης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυνθέτης
πολιτικός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος του Αγγλικού Κοινοβουλίου
Member of the 1554-55 Parliament (Leicester)[6]

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια ζωής τού Άστον, ενώ η ακριβής ημερομηνία και ο τόπος γέννησής του είναι, επί του παρόντος, άγνωστα. Ωστόσο, στις 27 Νοεμβρίου 1510 υποβλήθηκε αίτηση για το βαθμό του BMus στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, προτείνοντας για τις εξετάσεις του μια αγόρευση σχετικά με το έργο του Βοηθίου, και την υποβολή (και παρουσίαση) μιας λειτουργίας και ενός αντιφώνου. [9] Υποστηρίζεται ότι, είχε σπουδάσει μουσική στη Σχολή Μουσικής του Πανεπιστημίου για οκτώ χρόνια (που σημαίνει ότι έπρεπε να ήταν στα μέσα της δεκαετίας του '20 μέχρι εκείνη την ημερομηνία, επομένως η εκτιμώμενη ημερομηνία γέννησής του είναι γύρω στο 1485). Πιθανόν, η μελέτη του Βοηθίου ήταν το έργο De Institutione Musica του 6ου αιώνα, που δημοσιεύθηκε στη Βενετία το 1491 και το 1492 (ένα από τα πρώτα μουσικά έργα που είχαν εκδοθεί). [10]

Τα αρχεία του Πανεπιστημίου δείχνουν ότι, οι εξετάσεις του ήταν επιτυχημένες [11] και ότι, το Πανεπιστήμιο διέταξε τους πανεπιστημιακούς υπεύθυνους να επιβλέπουν τις εξετάσεις και να κρατήσουν τα δύο χειρόγραφα. Φαίνεται πολύ πιθανό ότι, αυτά ήταν τα πέντε μέρη του έργου του Άστον, Missa Te Deum Laudamus και το -σαφώς σχετιζόμενο- αντίφωνο Te Deum Laudamus. Αν και τα πρωτότυπα χειρόγραφα δεν υπάρχουν πλέον στα αρχεία της Μουσικής Σχολής, εξαιρετικά πρώιμα αντίγραφα του 1528-30 -περίπου- που, σχεδόν σίγουρα, δημιουργήθηκαν για το Κολέγιο Καρδιναλίου (τώρα Χριστιανική Εκκλησία) της Οξφόρδης, βρίσκονται στον τομέα Forrest-Heather της Βιβλιοθήκης Μπόντλιαν της Οξφόρδης. [12]

Μετά το 1510, ο Άστον μπορεί να έζησε στο Λονδίνο και, φαίνεται ότι, είχε κάποια σχέση με την Αυλή του Ερρίκου Η’. Το 1520/21 πληρώθηκε από τον Κοσμήτορα και την Επιτροπή Κολεγιακής Εκκλησίας της Αγίας Μαρίας, στο Γουόρικ, για να συμβουλεύσει την αγορά και την εγκατάσταση ενός νέου εκκλησιαστικού οργάνου. Το 1525, το αργότερο, ο Άστον εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στο Λέστερ, καθώς υπάρχει πλήρης καταγραφή στοιχείων κατά την επίσκεψη του Επισκόπου στις 27 και 28 Νοεμβρίου 1525 στα αρχεία της επισκοπής του Λίνκολν και φαίνεται να έχει μείνει στο Λέστερ για το υπόλοιπο της ζωής του. Εργαζόταν εκεί ως φύλακας των εκκλησιαστικών οργάνων (Keeper of the Organs) και διευθυντής χορωδιών (Μagister Choristerorum) στο σημαντικότερο βασιλικό ίδρυμα, το Νοσοκομείο και το Κολλέγιο της Αγίας Μαρίας του Ευαγγελισμού (κατόπιν Newarke College). Μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα, το ίδρυμα είχε αποκτήσει υψηλό κύρος και μουσική φήμη, και είχε αποκτήσει το προνόμιο, το οποίο μοιράστηκε προφανώς μόνο με τα βασιλικά παρεκκλήσια (Chapels Royal), να στρατολογεί εξαιρετικούς μουσικούς και τραγουδιστές από άλλα ιδρύματα χωρίς τη συγκατάθεσή τους, με άλλα λόγια να απασχολεί τους καλύτερους μουσικούς της χώρας. Ο αρχικός του μισθός ήταν £ 10 ετησίως (μόνο 2 στερλίνες λιγότερο από τον Κοσμήτορα, τον χρόνο) και, μέχρι το 1540, είχε αυξηθεί σε £ 12 το χρόνο. Επιπλέον, ο Άστον που αναφέρεται επίσης σε ορισμένα έγγραφα ως τραγουδιστής και οργανωτής, είχε το δικαίωμα να λαμβάνει περαιτέρω σημαντικές πληρωμές για πρόσθετες υπηρεσίες, όπως λ.χ. κηδείες. [13]

Η ακριβής ημερομηνία θανάτου του δεν είναι γνωστή, αλλά ενταφιάστηκε στις 17 Νοεμβρίου 1558 στην εκκλησία της κοινότητας του Southgates Ward, την Αγία Μαργαρίτα. Στις 15 Νοεμβρίου 2008 πραγματοποιήθηκε στην Αγία Μαργαρίτα μια αναμνηστική τελετή για τα 450 χρόνια, η οποία περιελάμβανε δύο από τα σωζόμενα αντίφωνα του Άστον, τα δύο γνωστότερα κομμάτια για πληκτροφόρο και πολλή μουσική από τα Sarus Rite (τελετουργικά της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας). [14]

Πολιτική καριέραΕπεξεργασία

Πριν από το 1530, ο Άστον -καθώς δεν υπάρχουν άλλοι με το ίδιο όνομα που καταγράφηκαν στο Λάστερ τον16ο αιώνα- υπήρξε μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου και αργότερα alderman. Μάλιστα, από το 1532 χρημάτισε δικαστής για δύο χρόνια, ελεγκτής λογαριασμών για συνολικά 16 χρόνια, δήμαρχος μεταξύ 1541-1542, ένας από τους δύο βουλευτές του Δήμου για το Κοινοβούλιο του 1555, ενώ παρέμεινε alderman μέχρι το θάνατό του. [15]

ΈργαΕπεξεργασία

  • Missa Te Deum λειτουργία για 5 φωνές
  • Missa Videte manus meas λειτουργία για 6 φωνές
  • Gaude mater matris Christe, αντίφωνο για 5 φωνές
  • Te Deum laudamus, αντίφωνο για 5 φωνές
  • Hornpipe (1510-25), που θεωρείται το αρχαιότερο γνωστό κομμάτι για virginal [16] (πιθανόν και το Lady Carey’s Dοmpe) [17]

Υπάρχουν έργα του που χρησιμοποιήθηκαν ως βάσιμο (ground bass) για μουσική των Byrd (πληκτροφόρο) και Whytbroke (βιόλα). [18]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13933679d. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13933679d. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. CERL Thesaurus. Consortium of European Research Libraries. cnp01073536. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. (Γαλλικά, Ολλανδικά, Αγγλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ισπανικά) Musicalics. 81311. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. (Αγγλικά) Find A Grave. Ανακτήθηκε στις 29  Αυγούστου 2019.
  6. (Αγγλικά) The History of Parliament. 1509-1558/member/aston-hugh-1496-1558.
  7. Λεωτσάκος
  8. Kennedy
  9. Marbeck & Parsley
  10. Boethius, Anicius Manlius Severinus,De Institutione Musica. Translated, with Introduction and Notes as Fundamentals of Musicby Calvin M. Bower. Edited by Claude V. Palisca. New Haven: Yale University Press, 1989
  11. Oxford University: Register of Congregations. Oxford History Society vol. 38 (N.S.) pp. 106-7
  12. Digital Image Library of Medieval Music: Forrest-Heather Part Book - taken from Census-Catalogue of Manuscript Sources of Polyphonic Music 1400-1550, 5 vols. (Neuhausen-Stuttgart, 1979-1988
  13. Thompson
  14. Boylan
  15. http://www.historyofparliamentonline.org/volume/1509-1558/member/aston-hugh-1496-1558
  16. Λεωτσάκος
  17. Baker
  18. Blom

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • «Λεξικό Μουσικής και Μουσικών» (Dictionary of Music and Musicians) του George Grove, D.C.L (Oxford, 1880)
  • Baker’s biographical dictionary of musicians, on line
  • Kennedy, Michael Λεξικό Μουσικής της Οξφόρδης (Oxford University Press Αθήνα: Γιαλλέλης, 1989) ISBN 960-85226-1-7
  • Γιώργος Λεωτσάκος, επιμέλεια λήμματος στην εγκυκλοπαίδεια «Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα», έκδοση 1991, τόμος 12, σ. 50
  • Enciclopedia Bompiani-Musica, Milano (εκδ. ΑΛΚΥΩΝ, 1985)
  • Eric Blom The New Everyman Dictionary of Music (Grove Weidenfeld, N. York, 1988)
  • John Marbeck and Osbert Parsley, Tudor Church Music vol. X, Hugh Aston. Oxford University Press, 1929
  • A. Hamilton Thompson: The History of the Hospital and the New College of the Annunciation of St Mary in The Newarke, Leicester,. Leicester: Leicestershire Archaeological Society, 1937.
  • Patrick J. Boylan: Hugh Aston (ca. 1485-1558): Composer and Mayor of Leicester, Leicestershire Historian no. 44, pp.26-30, 2008.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Hugh Aston της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).