Χρονικό των Πασκιέ

Κύκλος μυθιστορημάτων του Ζωρζ Ντυαμέλ

Το Χρονικό των Πασκιέ (γαλλικός τίτλος: Chronique des Pasquier) είναι κύκλος μυθιστορημάτων του Ζωρζ Ντυαμέλ που γράφτηκε και δημοσιεύθηκε μεταξύ 1933 και 1945. Αποτελείται από δέκα μυθιστορήματα που αφηγούνται την ιστορία μιας γαλλικής μεσοαστικής οικογένειας στο Παρίσι στις αρχές του 20ού αιώνα. [1]

Χρονικό των Πασκιέ
Chronique-des-Pasquier.png
Το εξώφυλλο έκδοσης του 1999
ΣυγγραφέαςΖωρζ Ντυαμέλ
ΤίτλοςChronique des Pasquier
ΓλώσσαΓαλλικά
Ημερομηνία δημοσίευσης1933
Είδοςμυθιστόρημα
ΧαρακτήρεςLaurent Pasquier

ΣυγγραφήΕπεξεργασία

Το Χρονικό των Πασκιέ είναι η δεύτερη μυθιστορηματική σειρά του Ζωρζ Ντυαμέλ, γράφτηκε και εκδόθηκε στο λογοτεχνικό περιοδικό Mercure de France μεταξύ 1933 και 1945, μετά την επιτυχία του προηγούμενου πολύτομου έργου του Ζωή και περιπέτειες του Σαλαβέν, όπου παρουσίαζε τη ζωή ενός από τους πρώτους αντι-ήρωες της γαλλικής λογοτεχνίας.[2]

Επηρεασμένο από το λογοτεχνικό ρεύμα του ουνανιμισμού, το έργο συγκρίνεται συχνά με το 8τομο Οι Τιμπώ (1922-1937) του Ροζέ Μαρτέν ντυ Γκαρ ή με το 27τομο Οι άνθρωποι καλής θέλησης (1932-1946) του Ζυλ Ρομαίν.

Αυτό το μυθιστόρημα-ποταμός του Ζωρζ Ντυαμέλ περιλαμβάνει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα και μπορεί να θεωρηθεί ως λογοτεχνική μεταφορά της ζωής του. Υπήρξε σημαντικό έργο στη λογοτεχνική καριέρα του και μεγάλη εκδοτική επιτυχία, συμβάλλοντας στην εκλογή του στη Γαλλική Ακαδημία το 1935.[3]

ΠαρουσίασηΕπεξεργασία

Το Χρονικό των Πασκιέ αφηγείται την οικογενειακή και κοινωνική ιστορία, για πάνω από σαράντα χρόνια (από το 1889 έως το 1931), του Ρεϊμόν Πασκιέ και των πέντε παιδιών του: ο Ζοζέφ είναι ο μεγαλύτερος, ο σεμνός Φερντινάν, ο Λωράν είναι ο αφηγητής και κεντρικός χαρακτήρας του χρονικού, η Σεσίλ και η μικρότερη κόρη Σουζάν. [4]

Στα τέλη της δεκαετίας του 1880, η οικογένεια ζει πολύ περιορισμένα στο Παρίσι, αντιμέτωπη με καθημερινά οικονομικά προβλήματα για να αντεπεξέλθει στη μόρφωση των παιδιών και την επιθυμία για κοινωνική ανέλιξη του κάπως ασταθούς πατέρα της οικογένειας, ο οποίος σε ηλικία 40 ετών άρχισε σπουδές ιατρικής με την πεισματική βοήθεια της συζύγου του Λουσί. Ο Λωράν Πασκιέ, καλός μαθητής, διακρίνεται στις σπουδές του. Σε διαρκή αναζήτηση του απόλυτου, έγινε γιατρός και διάσημος ερευνητής στη βιολογία με θέση καθηγητή στο Κολλέγιο της Γαλλίας. Ο μεγαλύτερος αδερφός του Ζοζέφ, με φιλόδοξο χαρακτήρα, θα έχει μια εξαιρετική καριέρα στα οικονομικά και την πολιτική, έγινε βουλευτής. Ο Φερντινάν, ο πιο αυτοσαρκαστικός από όλους, εργάστηκε στη διοίκηση και η ζωή του δεν είχε ιδιαίτερη λάμψη. Η Σεσίλ, πολύ δεμένη ψυχικά με τον αδερφό της Λωράν, αποκάλυψε το εξαιρετικό ταλέντο της στο πιάνο από την παιδική της ηλικία και έγινε διάσημη διεθνής ερμηνεύτρια συναυλιών. Τέλος, η Σουζάν, η νεότερη και εξαιρετικής ομορφιάς, έγινε διάσημη ηθοποιός του θεάτρου που τη θαύμαζε όλο το Παρίσι. Οι δυσκολίες της ζωής, πολλά οικογενειακά δράματα και τα γεγονότα των αρχών του 20ού αιώνα σημαδεύουν την ύπαρξη της οικογένειας Πασκιέ, η οποία, πάντα ενωμένη, προσπαθεί να βγει αλώβητη από τις δοκιμασίες.[5]

Τα 10 μυθιστορήματαΕπεξεργασία

  • I. Le Notaire du Havre (1933) - Ο συμβολαιογράφος της Χάβρης
  • II. Le Jardin des bêtes sauvages (1934) - Ο κήπος των άγριων θηρίων
  • III. Vue de la Terre promise (1934) - Άποψη της Γης της Επαγγελίας
  • IV. La Nuit de la Saint-Jean (1935) - Η νύχτα του Αγίου Ιωάννη
  • V. Le Désert de Bièvres (1937) - Η έρημος της Μπιέβρ
  • VI. Les Maîtres (1937) - Οι δάσκαλοι
  • VII. Cécile parmi nous (1938) - Η Σεσίλ ανάμεσά μας
  • VIII. Le Combat contre les ombres (1939) - Η μάχη ενάντια στις σκιές
  • IX. Suzanne et les Jeunes Hommes (1941) - Η Σουζάν και οι νεαροί άνδρες
  • X. La Passion de Joseph Pasquier (1945) - Το πάθος του Ζοζέφ Πασκιέ

Τηλεοπτική διασκευήΕπεξεργασία

Το 2007 ο σκηνοθέτης Ζαν-Ντανιέλ Βεράγκ έκανε μια τηλεοπτική μεταφορά του Χρονικού των Πασκιέ σε 4 επεισόδια με τίτλο Le Clan Pasquier.[6]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία