Άνοιγμα κυρίου μενού

Άνω Κεράσοβο Αιτωλοακαρνανίας

οικισμός της Ελλάδας

Διοικητική διαίρεσηΕπεξεργασία

Ανήκει στο Δήμο Αγρινίου, όπως συστάθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”[1][2] από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων της Αιτωλίας της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας, που βρίσκεται στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.[3] Σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας, έδρα του δήμου είναι το Αγρίνιο και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

Δήμος Αγρινίου
Συνένωση Δήμων Αιτωλίας
Αγγελοκάστρου
Αγρινίου
Αρακύνθου
Θεστιέων
Μακρυνείας
Νεάπολης
Παναιτωλικό
Παραβόλα
Παρακαμπύλια
Στράτο

Μέχρι το 2010, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του σχεδίου "Καποδίστριας",[4] το Άνω Κεράσοβο, η Δάφνη και το Κλήμα, ανήκαν στο Δημοτικό Διαμέρισμα Άνω Κερασόβου, του πρώην Δήμου Αρακύνθου του Νομού Αιτωλίας και Ακαρνανία.

ΓεωμορφολογίαΕπεξεργασία

Βρίσκεται στις πλαγιές του Αράκυνθου.[5] Έχει υψόμετρο 503 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

Δημογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Σύμφωνα με την απογραφή[6] του 2011,[7] ο μόνιμος πληθυσμός στο Άνω Κεράσοβον αυξήθηκε σε 310 κατοίκους από τους 287 που ήταν το 2001, ενώ το 1991 ανερχόταν στους 421 κατοίκους.

Έτος 1907 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 380 363 424 592 679 628 542 441 421 287 310
Πηγες [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16][17] [16][18] [7]
 

Οικονομικές δραστηριότητεςΕπεξεργασία

Οι κάτοικοι ασχολούνται με την εκμετάλλευση κυρίως της καστανιάς, την υλοτομία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Στο Άνω Κεράσοβο υπάρχει εργοστάσιο ξυλείας.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Υπουργείο Εσωτερικών - Το πρόγραμμα Καλλικράτης». www.ypes.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2017. 
  2. «Νόμος Καλλικράτη» (PDF). Εφημερίδα της Κυβέρνησης. 7 Ιουνίου 2010. 
  3. «Άνω Κεράσοβο». www.makrinianews.gr. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2017. 
  4. «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ "ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ"». www.ypes.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2017. 
  5. «Χάρτες Google». Χάρτες Google. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2017. 
  6. «Απογραφή». 
  7. 7,0 7,1 «Εφημερίδα της Κυβέρνησης» (PDF). 28 Δεκεμβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Μαΐου 2017. 
  8. «Στατιστικά αποτελέσματα της γενικής απογραφής του πληθυσμού κατά την 27 Οκτωβρίου 1907», σελ. 372, από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 7/11/2017. Ανακτήθηκε 8/1/2018
  9. «Πληθυσμός του Βασιλείου της Ελλάδος κατά την απογραφή της 19 Δεκεμβρίου 1920», σελ. 13, από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 7/6/2015. Ανακτήθηκε 8/1/2018
  10. «Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 15-16 Μαϊου 1928», σελ. 13, από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 4/3/2016. Ανακτήθηκε 8/1/2018
  11. «Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 16 Οκτωβρίου 1940», σελ. 14, από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 25/4/2017. Ανακτήθηκε 8/1/2018
  12. «Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογαφήν της 7ης Απριλίου 1951», σελ. 19, από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 4/3/2017. Ανακτήθηκε 8/1/2018
  13. «Αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού - κατοικιών της 19ης Μαρτίου 1961», Πίνακας 1, σελ. 8, από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 6/3/2017. Ανακτήθηκε 8/1/2018
  14. «Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 14ης Μαρτίου 1971», σελ. 27, από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 24/10/2014. Ανακτήθηκε 8/1/2018
  15. «Αποτελέσματα απογραφής πληθυσμού - κατοικιών της 5ης Απριλίου 1981», σελ. 128, από ΕΛΣΤΑΤ, Ανακτήθηκε 8/1/2018
  16. 16,0 16,1 «West Greece (Greece): Municipalities & Settlements - Population Statistics, Charts and Map». www.citypopulation.de (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2018. 
  17. Η απογραφή του 1991 «Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφή της 17ης Μαρτίου 1991 κατά νομούς, επαρχίες, δήμους, κοινότητες και οικισμούς», στη σελ. 28 αναφέρει 485 κατοικους, από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 20/8/2017. Ανακτήθηκε 8/1/2018
  18. «Απογραφή πληθυσμού - κατοικιών της 18ης Μαρτίου 2001», σελ. 61, από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 29/7/2017. Ανακτήθηκε 8/1/2018