Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 38°37′00″N 21°24′00″E / 38.6167°N 21.4°E / 38.6167; 21.4

Αγρίνιο
Πανοραμική άποψη του Αγρινίου
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αγρίνιο
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτική Ελλάδα
ΔήμοςΑγρινίου
Διοίκηση
 • ΔήμαρχοςΓιώργος Παπαναστασίου
Υψόμετρο90 m
Πληθυσμός46 899[1]
Ταχ. κωδ.30100
Τηλ. κωδ.26410
ΙστοσελίδαΔήμος Αγρινίου
Χριστούγεννα στη Κεντρική πλατεία

Το Αγρίνιο είναι πόλη του νομού Αιτωλοακαρνανίας στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας[2]. Αποτελεί την έδρα του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την Ελληνική απογραφή του 2011 ως δήμος έχει πληθυσμό 94.181 κατοίκους, ενώ ως πόλη 46.899[3]. Μαζί με την Πάτρα και τα Ιωάννινα, αποτελούν τα τρία μεγαλύτερα αστικά κέντρα στο δυτικό τμήμα της χώρας.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Κατά την μυθολογία χτίστηκε από το βασιλιά Άγριο, που ήταν απόγονος του γενάρχη Αιτωλού και του γιου του Πλευρώνα. Η πόλη, χτισμένη δίπλα σχεδόν στον ποταμό Αχελώο που ήταν το φυσικό σύνορο ανάμεσα στην Αιτωλία και την Ακαρνανία βρέθηκε αρκετές φορές υπό την κυριαρχία και των δύο πλευρών. Ο Διόδωρος Σικελιώτης την αναφέρει το 322 με 321 π.Χ. όταν αυτή καταλήφθηκε από τους Ακαρνάνες. Το 314 π.Χ. καταστράφηκε από τον Κάσσανδρο και τον αδελφό του Φίλιππο[4][2].

Οι ανασκαφές του Ιωάννη Μηλιάδη το 1920 έδειξαν ότι η αρχαία πόλη βρίσκονταν στο γειτονικό Ζαπάντι (σημερινή Μεγάλη Χώρα), τα τελευταία χρόνια όμως έχουν βρεθεί πολλά αρχαία ακόμα και στο κέντρο της σημερινής πόλης.

Μετά από κάποιους αιώνες στην αφάνεια, η πόλη επανεμφανίζεται την εποχή της Τουρκοκρατίας, τον 14ο αιώνα, με το όνομα Βραχώρι[2] (Imbrahoar), για την ετυμολογία του οποίου έχουν διατυπωθεί αρκετές θεωρίες. Κατοικήθηκε από πολλούς Τούρκους και στις αρχές του 18ου αιώνα έγινε έδρα του σαντζακιού του Κάρλελι, διοικητικό κέντρο της σημερινής Αιτωλοακαρνανίας. Έλαβε ενεργό μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και μετά από πολυήμερη πολιορκία απελευθερώθηκε προσωρινά στις 11 Ιουνίου του 1821 (βλ. Μάχη του Βραχωρίου)[5]. Αργότερα κατακτήθηκε ξανά από τον Κιουταχή και τελικά προσυπογράφηκε οριστικά στα σύνορα του ελεύθερου ελληνικού κράτους το 1832.

Μετά την απελευθέρωση το Βραχώρι πήρε ξανά το αρχαίο του όνομα Αγρίνιον. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς, ειδικά μετά τα τέλη του 19ου μέχρι αρχές του εικοστού αιώνα, όταν στράφηκε μαζικά στην καλλιέργεια του καπνού[2]. Χτίστηκαν τεράστιες αποθήκες και εργοστάσια επεξεργασίας του καπνού, με κυριότερες αυτές των οικογενειών Παπαστράτου, Παπαπέτρου και Παναγόπουλου. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή πλήθος προσφύγων έφτασαν στην πόλη και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Αγίου Κωνσταντίνου[6], ενώ μεγάλη μετακίνηση πληθυσμών είχαμε και από την Ήπειρο και την Ευρυτανία.

Τριτοβάθμια ΕκπαίδευσηΕπεξεργασία

Στο Αγρίνιο λειτουργούν τμήματα του Πανεπιστημίου Πατρών[7]. Τα τμήματα αυτά είναι τα εξής:

  • Τμήμα Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών.
  • Τμήμα Γεωργικής Βιοτεχνολογίας.
  • Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων.
  • Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων Αγροτικών Προϊόντων και Τροφίμων.
  • Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος.

ΠρόσβασηΕπεξεργασία

Λίγο έξω από το Αγρίνιο διέρχεται η Ιόνια Οδός ενώνοντας το με όλη την Δυτική Ελλάδα αλλά και βόρεια με την Ήπειρο και νότια με την Πελοπόννησο. Το αστικό ΚΤΕΛ Αγρινίου εκτελεί δρομολόγια εντός πόλεως ενώ το συνδέει με άλλες πόλεις της Ελλάδας. Το Αγρίνιο εξυπηρετείται αεροπορικώς από το αεροδρόμιο του Ακτίου.

 
Πλατεία Δημοκρατίας

ΣυνοικίεςΕπεξεργασία

Πέρα από το κέντρο της πόλης του Αγρινίου όπως ορίζεται χονδρικά από τις περιοχές γύρω από τις πλατείες Δημοκρατίας και Χατζοπούλου, τη Μητρόπολη και την οδό Παπαστράτου, υπάρχει ένα πλήθος από γειτονιές και συνοικίες, κύριες εκ των οποίων είναι οι παρακάτω:

  • Άγιος Δημήτριος. Περιοχή νοτιοδυτικά της πόλης, που έλαβε το όνομα από τον ομώνυμο Ι.Ν., γύρω από τον οποίο και "τοποθετείται". Στην περιοχή βρίσκεται το δικαστικό μέγαρο της πόλης, ο πρώην Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγρινίου, οι Καπναποθήκες Παπαπέτρου και το παλαιό ΚΤΕΛ.
  • Άγιος Ιωάννης Ρηγανάς. Πρόκειται για τη συνοικία στο νοτιοανατολικό άκρο της πόλης, εκεί όπου βρίσκονται και οι ομώνυμες εργατικές κατοικίες. Έχει πάρει το όνομά της από τον μικρό ναό του Άι Γιάννη του Ρηγανά που βρίσκεται ακόμα πιο έξω βγαίνοντας από την πόλη και πηγαίνοντας προς τον χείμαρρο της Ερμίτσας.
  • Άγιος Κωνσταντίνος. Η περιοχή βρίσκεται στα βορειοδυτικά της πόλης και αποτελούσε παλαιότερα ανεξάρτητο δήμο παρότι είναι πλήρως ενταγμένη στον πολεοδομικό ιστό του Αγρινίου. Η ιστορία της συγκεκριμένης γειτονιάς ξεκινάει ουσιαστικά μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή όταν εκεί δημιουργήθηκε ένας καταυλισμός για να στεγάσει τους πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία.
  • Γιαννούζι. Το Γιαννούζι είναι προάστιο στα νότια της πόλης, με μεγάλη συγκέντρωση εστιατορίων και κοσμικών κέντρων.
  • Γκένοβα. Παλιά ιστορική συνοικία του Αγρινίου, η Γκένοβα βρίσκεται στα όρια περίπου του νέου ναού του Αγίου Χριστόφορου. Για το όνομά της έχουν εκφραστεί διάφορες απόψεις και προβληματισμοί για το αν οφείλεται σε παρουσία Γενοβέζων κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, γεγονός που δεν έχει όμως αποδειχτεί επιστημονικά.
  • Δοκίμι. Πρώην ξεχωριστή κοινότητα εφαπτόμενη πια με την πόλη. Βρίσκεται "κάτω" από την εθνική οδό και στην ευρύτερη περιοχή του βρίσκονται και τα δύο αεροδρόμια της πόλης, στρατιωτικό και πολιτικό.
  • Δύο Ρέματα. Συνοικία στα βορειοανατολικά της πόλης, εφαπτόμενη με το άλσος του Αγίου Χριστόφορου.
  • Ερυθραία. Περιοχή ευρισκόμενη στη νέα είσοδο της πόλης ανάμεσα στον Άγιο Κωνσταντίνο και το κέντρο του Αγρινίου.
  • Καραπανέικα. Κεντρική και πυκνοκατοικημένη συνοικία της πόλης, έχει πάρει το όνομά της από την πλατεία 28ης Οκτωβρίου, γνωστότερη με το παλιό της όνομα Πλατεία Καραπανέικων.
  • Κοκκινοπύλια. Εξοχικό προάστιο στα βόρεια της πόλης, γνωρίζει έντονη οικιστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια.
  • Λεύκα. Νότιο αραιοκατοικημένο προάστιο στην περιοχή του Στρατιωτικού Αεροδρομίου.
  • Μούρες. Γειτονιά στα αριστερά και βόρεια του νοσοκομείου.
  • Μπούζι. Προάστιο κοντά στο Γιαννούζι, στα νότια της πόλης.
  • Νεάπολη (ή Ρουσσέικα). Η Νεάπολη είναι προάστιο στα βόρεια της πόλης.
  • Ντούτσαγα. Ιστορική συνοικία της πόλης στην περιοχή των ναών Αγίας Τριάδας και Αγίου Γεωργίου. Έχει πάρει το όνομά της από τον Τούρκο Ντουτς Αγά στον οποίο ανήκε πριν την Επανάσταση του 1821. Στην περιοχή βρίσκεται ο δημοτικός χειμερινός κινηματογράφος.
  • Παλαιός Άγιος Χριστόφορος - Άγιος Θωμάς. Συνοικία που γνώρισε μεγάλη οικιστική ανάπτυξη τις τελευταίες δεκαετίες, με πλήθος πολυτελών οικοδομών, φημισμένη για την "υπερυψωμένη" θέα της και το γειτονικό δασύλλιο.
  • Πεταλούδα. Με το όνομα αυτό αναφερόμαστε στην περιοχή γύρω από την αερογέφυρα που διασχίζει την εθνική οδό.
  • Σωτηροπούλου. Συνοικία της πόλης βόρεια του πάρκου.
  • Τροχός. Αραιοκατοικημένη περιοχή με πολλούς ελαιώνες στα ανατολικά όρια της πόλης.
  • Φούσκαρη. Γειτονιά κοντά στο κέντρο της πόλης, δυτικά και στα όρια του ναού του Αγίου Δημητρίου, στην οποία από τη δεκαετία του '60 και έπειτα εγκαταστάθηκαν πολλοί Ευρυτάνες.
 
Η βορειοδυτική πλευρά της πόλης όπως φαίνεται από το ύψωμα της Αγίας Παρασκευής. Στο βάθος οι δύο λίμνες, αριστερά η Τριχωνίδα και δεξιά η Λυσιμάχεια.

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

 
Οι διατηρητέες αποθήκες της καπνοβιομηχανίας Παπαστράτου
 
Ο βυζαντινός ναός της Αγίας Τριάδας του Μαύρικα, στη βόρεια όχθη της λίμνης Λυσιμάχειας
 
Άποψη του κέντρου του Αγρινίου
 
O Άγιος Χριστόφορος και η ομώνυμη συνοικία

Μέσα Μαζικής ΕνημέρωσηςΕπεξεργασία

Από το 1935 μέχρι το 1967, με εξαίρεση τα χρόνια της κατοχής, εκδιδόταν η εφημερίδα Νέα Εποχή. Από το 1998, η εφημερίδα εκδίδεται ηλεκτρονικά, με τον ίδιο τίτλο.[15]

Στο Αγρίνιο, από το 2000, εκδίδεται η ημερήσια εφημερίδα Συνείδηση της Αιτωλοακαρνανίας, η οποία κυκλοφορεί σε όλο το νομό, και είναι διαθέσιμη και σε ηλεκτρονική μορφή.[16] Η ιδιοκτήτριά του Συνείδηση Ανώνυμη Εταιρεία η οποία κατέχει την ομώνυμη εφημερίδα, κατέχει και δύο τοπικούς ραδιοσταθμούς, τα ενημερωτικά Δυτικά της Ελλάδος 92.8 και τον ψυχαγωγικό Loud Radio 98.2.

Στο Αγρίνιο λειτουργεί από το 1992 ο ραδιοτηλεοπτικός όμιλος ΑΧΕΛΩΟΣ MEDIA ο οποίος κατέχει στην ιδιοκτησία του, το ομώνυμο τηλεοπτικό κανάλι Αχελώος TV[17], το οποίο είναι το μεγάλο περιφερειακό της Βoρειοδυτικής Ελλάδας. Έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και καλύπτει την Δυτική Ελλάδα, τον νομό Ευρυτανίας, τους νομούς της Ηπείρου και τα Επτάνησα. Επίσης στον ίδιο όμιλο, ανήκει ο ομώνυμος ραδιοφωνικός σταθμός Αχελώος FM 98.4 που είναι τοπικής εμβέλειας με ενημερωτικό χαρακτήρα και αναμεταδίδει μέρος του προγράμματος του Αθηναϊκού Real FM 97.8 από τα μέσα του 2008.

Λειτουργούν επίσης τα ειδησεογραφικά sites agrinionews.gr και agriniopress.gr.

Οι υπόλοιποι ραδιοφωνικοί σταθμοί που εκπέμπουν από το Αγρίνιο είναι:

  • 89.2 Γλέντι FM Stereo
  • 90.7 Ράδιο Κόσμος
  • 93.7 Αγρίνιο FM
  • 94.2 Energy FM
  • 94.7 Ράδιο Ρυθμός
  • 95.1 Music Life Radio
  • 97.1 Ράδιο Ακαρνανία
  • 97.8 Radio Live FM
  • 99.5 Αέρας FM
  • 100.9 Σήμαντρο
  • 101.7 Όραμα FM
  • 102.2 Ράδιο Αγρίνιο
  • 103.5 Antenna Star FM
  • 103.9 View FM Τριχωνίδα
  • 106.3 Ραδιοφωνικός Σταθμός Ιεράς Μητρόπολης Αιτωλίας και Ακαρνανίας
  • 107.0 Mad Radio
  • 107.4 Aria FM

Προσωπικότητες του ΑγρινίουΕπεξεργασία

  1. Οικογένεια Παπαστράτου - οικογένεια βιομηχάνων και ευεργετών της πόλης (η κεντρικότερη οδός της πόλης φέρει το όνομα της οικογένειας)
  2. Οικογένεια Σταμάτη - οικογένεια πολιτικών
  3. Στράτος Αποστολάκης - πρώην Διεθνής ποδοσφαιριστής
  4. Πέτρος Μίχος - πρώην Διεθνής ποδοσφαιριστής, προπονητής ποδοσφαίρου
  5. Χρήστος Γαρουφαλής - Ζωγράφος
  6. Κάτια Γέρου - Ηθοποιός
  7. Παναγιώτης Δαγκλής - Στρατηγός και πολιτικός
  8. Κωνσταντίνος Δημάδης - Λογοτέχνης
  9. Γιώργος Ζαραβίνας - Διεθνής αθλητής χάντμπολ
  10. Γιάννης Κανδήλας - Ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος
  11. Δημήτρης Καπράλος - Χρυσός ολυμπιονίκης στη σύνθεση σκακιστικών προβλημάτων
  12. Χρήστος Καπράλος - Γλύπτης
  13. Πάνος Καπώνης - Ποιητής και συγγραφέας
  14. Μιχάλης Κούσης - Δρομέας μεγάλων αποστάσεων και μαραθωνοδρόμος (στην μνήμη του διοργανώνεται ετησίως ημιμαραθώνιος δρόμος στην πόλη)[18]
  15. Κωστής Μαραβέγιας - Τραγουδιστής και τραγουδοποιός
  16. Αριστείδης Μόσχος - Μουσικός και δάσκαλος του σαντουριού
  17. Αθανάσιος Παλιούρας - Καθηγητής Βυζαντινής Αρχαιολογίας
  18. Αναστάσιος Παναγόπουλος - Βιομήχανος, ευεργέτης και δήμαρχος του Αγρινίου
  19. Θόδωρος Παπαδημητρίου - Γλύπτης
  20. Δημήτρης Παπαποστόλου - Συνθέτης
  21. Πυθαγόρας Παπασταματίου - Συνθέτης
  22. Λουκία Πιστιόλα - Ηθοποιός
  23. Χρήστος Μποκόρος - Ζωγράφος
  24. Λαμπρινή Καρδαρά - Σκηνογράφος και Ενδυματολόγος
  25. Ράνια Τραγόμαλλου - Δημοσιογράφος, Παρουσιάστρια και Συγγραφέας
  26. Μίλτος Τσεκούρας - Δημοσιογράφος
  27. Γιάννης Υφαντής - Ποιητής
  28. Νεκτάριος Φαρμάκης - Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας (από την 1η Σεπτεμβρίου 2019)
  29. Κωσταντίνος Χατζόπουλος - Λογοτέχνης
  30. Σπύρος και Ελένη Τσικνιά - Ευεργέτες του Αγρινίου (δωρητές του Παλαιού και Νέου Νοσοκομείου)
  31. Τασολάμπρου Χρυσούλα - Συγγραφέας (βιβλίο "Ελλήνων Ηχόχρωμα", πρώτη γυναίκα συγγραφέας βυζαντινής γραφής)[19][20][21]

Αθλητικές Ομάδες και εγκαταστάσειςΕπεξεργασία

Στην αθλητική ζωή της πόλης σημείο αναφοράς είναι το όνομα του Παναιτωλικού, με το σύλλογο να ιδρύεται το 1926 κυρίως σαν φιλεκπαιδευτικό σωματείο το οποίο έχει τεράστια κοινωνική προσφορά στην πόλη.[22] Η ομάδα ποδοσφαίρου του συλλόγου αποτελεί μια από τις ιστορικότερες επαρχιακές ομάδες της χώρας. Τα τελευταία χρόνια έχει σταθερή παρουσία στην Superleague, στην οποία έχει προς ώρας συμμετάσχει σε 7 αγωνιστικές περιόδους, με καλύτερη θέση την 7η, στη σεζόν 2014-15.

Πέραν του ποδοσφαίρου, ο σύλλογος διατηρεί τμήματα σε όλα τα δημοφιλή αγωνίσματα, κάποια εξ αυτών ιδιαιτέρως επιτυχημένα (όπως η ομάδα χειροσφαίρισης γυναικών που αγωνίζεται στη Α1 κατηγορία και το 2011 συμμετείχε στο final four του Κυπέλλου Ελλάδος[23] το τμήμα beach handball, που το 2010 έφτασε στο final four του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Συλλόγων[24][25] αλλά και το τμήμα ελληνορωμαϊκής πάλης που έχει αναδείξει πρωταθλητές Ελλάδας[26]).

Πέραν του Παναιτωλικού, το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Α.Ο. Αγρινίου εκπροσωπεί την πόλη στις εθνικές κατηγορίες, συμμετέχοντας στη Α2 Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών ανδρών, ενώ ιστορικό είναι και το σωματείο της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου με συμμετοχές μεταξύ άλλων στη Β' και Γ' εθνική και πλούσια παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης. Στην πόλη αναπτύσσουν τη δραστηριότητά τους πολλοί ακόμη σύλλογοι, όπως ο ΠΑΣ Ιωνικός Αγρινίου, το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών του οποίου συμμετέχει στην Α2 κατηγορία[27], ο Ναυτικός Όμιλος Αγρινίου, ο ΦΙ.ΜΠΑ. Πήγασος κ.ά.

Σε ό,τι αφορά στις εγκαταστάσεις, διαπιστώνεται μια γενική έλλειψη, με το πρόβλημα να εντοπίζεται ιδίως στην απουσία κλειστών γυμναστηρίων, κατάσταση που δημιουργεί δυσκολίες την κάλυψη των αναγκών των πολυάριθμων σωματείων. Παρ' όλα αυτά στην πόλη, υπάρχει το ΔΑΚ "Μιχάλης Κούσης",[28] το Γήπεδο Παναιτωλικού και το προπονητικό κέντρο Emileon SportsCenter (ανήκει στον μεγαλομέτοχο του Παναιτωλικού και αποτελεί προπονητικό κέντρο της ομάδας[29]), αρκετά συνοικιακά γήπεδα ερασιτεχνικών σωματείων και του Δήμου και μερικά ιδιωτικά γήπεδα.

Παραπομπές και σημειώσειςΕπεξεργασία

  1. «Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011». (Ελληνικά) Ελληνική απογραφή 2011. Ελληνική Στατιστική Αρχή. 1  Μαΐου 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 199, τομ. 1. 
  3. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10708 (σελ. 233-234 του pdf)
  4. «Ηλεκτρονική Πλοήγηση Μνημείων Αιτωλοακαρνανίας και Αχαϊας - Χώροι». monuments.hpclab.ceid.upatras.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2019. 
  5. Κουτσονίκας, Λάμπρος (1863). Γενική ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως, Τόμος Α΄. Εν Αθήναις: Εκ του «Ευαγγέλιμου» Δ. Καρακατζάνη. 
  6. iAitoloakarnania.gr (21 Μαΐου 2018). «Ο Άγιος Κωνσταντίνος στο Αγρίνιο, οι προσφυγικές καταβολές και τα αξιοθέατα». iAitoloakarnania. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2019. 
  7. «Τα Τμήματα του Αγρινίου και η πόλη». Πανεπιστήμιο Πατρών. 21 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2019. 
  8. «Λαογραφικό Ιστορικό Φιλολογικό Μουσείο Αιωλοακαρνανίας». drw.gr. Δρω. 
  9. «Παπαστράτειος Δημοτική Βιβλιοθήκη». papastrateioslibrary.blogspot.com. Παπαστράτειος Δημοτική Βιβλιοθήκη Αγρινίου. 
  10. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2019. 
  11. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2019. 
  12. Μνημεία Μικρασιατών - Μικρασιάτισσα Μάνα
  13. Κουτσοθανάσης, Ανδρέας. «Ο μιναρές απο το παλιό τζαμί-Μεγάλη χώρα αγρινίου (The Muslim Minaret)». youtube.com. Ανδρέας Κουτσοθανάσης. 
  14. «Δάσος Αγ. Χριστοφόρου». runnermagazine.gr. Runner Magazine. 
  15. «Η εφημερίδα μας, από την έντυπη εβδομαδιαία έκδοση του 1935 στην σημερινή διαδικτυακή έκδοσή της». Η Νέα Εποχή. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2013. 
  16. «Ηλεκτρονικός ιστότοπος της εφημερίδας "ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ"». 
  17. ΑΧΕΛΩΟΣ TV goodnews.gr. Ανακτήθηκε την 12 Δεκεμβρίου 2012
  18. «Ημιμαραθώνιος». imimarathoniosmixaliskousis.gr. Ημιμαραθώνιος Δρόμος Αγρινίου "Μιχάλης Κούσης". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2017. 
  19. «Με απόλυτη επιτυχία στέφτηκε η παρουσίαση του βιβλίου της Χρυσούλας Τασολάμπρου » AerasNews.gr». AerasNews.gr. 10 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2019. 
  20. iAitoloakarnania.gr (8 Ιανουαρίου 2019). «Η Αγρινιώτισσα Χρυσούλα Τασολάμπρου είναι η πρώτη γυναίκα συγγραφέας σε βυζαντινή μουσική γραφή». iAitoloakarnania. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2019. 
  21. Agv, Τμημα Ειδησεων (1 Απριλίου 2019). «Η Χρυσούλα Τασολάμπρου παρουσιάζει το «Ελλήνων Ηχόχρωμα»». AgrinioVOICE.gr. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2019. 
  22. «1926-2014: 88 ΧΡΟΝΙΑ, Μια Ζωή Παναιτωλικός». panetolikosac.gr. Παναιτωλικός. 
  23. «Παναιτωλικός-Αναγέννηση Άρτας». youtube.com. 
  24. «Την 4η θέση κατέκτησε ο Παναιτωλικός». Ηλιούπολη Beach Handball Club. 
  25. «Beach Handball (φωτό)». panetolikosac.gr. Παναιτωλικός. 
  26. «ρόστερ». panetolikosac.gr. Παναιτωλικός. 
  27. «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Α2 ΕΘΝΙΚΗΣ ΒΟΛΛΕΫ ΓΥΝΑΙΚΩΝ 2016-17 (ΙΩΝΙΚΟΣ)». sportait.gr. SportAit. 
  28. «Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Αγρινίου». epoxi.gr. Η Νέα Εποχή. 
  29. «Προπονητικό Κέντρο». emileon.gr. Πολυχώρος Emileon. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2018. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία