Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 37°49′12″N 23°50′38″E / 37.82000°N 23.84389°E / 37.82000; 23.84389

Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνας Κορωπίου

Η Αγία Μαρίνα είναι κωμόπολη του δήμου Κρωπίας, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής.[1].

Πίνακας περιεχομένων

ΘέσηΕπεξεργασία

Βορειοδυτικά: Βάρκιζα Βόρεια: Βάρη Βορειοανατολικά: Κορωπί
Δυτικά: Σαρωνικός κόλπος Καλογρέζα Ανατολικά: Κορωπί
Νοτιοδυτικά: Σαρωνικός κόλπος Νότια: Σαρωνικός κόλπος Νοτιοανατολικά: Άγιος Δημήτριος

Η Αγία Μαρίνα είναι παραθαλάσσια κωμόπολη της Αττικής, από την πλευρά του Σαρωνικού, αμέσως μετά τη Βάρκιζα και την «Τρύπα Καραμανλή», πάνω στον παραλιακό δρόμο Αθήνας-Σουνίου. Έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 5 και απέχει από την Αθήνα 35 χλμ. περίπου, προς τα ΝΑ.[2][3][4]. Συνορεύει βόρεια με την Βάρη, ανατολικά με το Κορωπί, δυτικά και νότια βρέχεται από τον Σαρωνικό κόλπο.

Πληθυσμιακά στοιχείαΕπεξεργασία

 
Το πηγάδι του Αλυκού
 
Λεωφόρος Βουλιαγμένης - Λαυρίου σε Αγία Μαρίνα
 
Παραλία Αγίας Μαρίνας
 
Λεωφόρος Αγίας Μαρίνας με εμπορικό κέντρο
 
Ναυτικός Όμιλος Κέκρωψ
 
Νησίδα Ντούνη Αγία Μαρίνα
 
Διασταύρωση Λεωφόρου Αγίας Μαρίνας με Λεωφόρο Βουλιαγμένης - Σουνίου

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Μαρίνας έχει ως εξής: κάτοικοι 2.671 (2001), 3.765 (2011).[1][3][5][6][7] Ο οικισμός αναγνωρίστηκε μόλις το 2001 και προσαρτήθηκε στο δήμο Κρωπίας.[8]

ΟνοματολογίαΕπεξεργασία

Η περιοχή μέχρι τον 19ο αιώνα λεγόταν Αλυκός λόγω του αρχαίου οικισμού που πήρε το όνομα του από το διάσημο πηγάδι το οποίο υπάρχει μέχρι σήμερα με το αρχαίο του όνομα σε ένα χωράφι πολύ κοντά στην Οδό Λουμπάρδας. Μετά την ανέγερση της μεγαλοπρεπούς εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης - Σουνίου η περιοχή μαζί με τον νέο οικισμό μετονομάστηκαν σε Αγία Μαρίνα ή ακριβέστερα Αγία Μαρίνα Αλυκού. Το 1974 στο 32ο χιλιόμετρο της Λεωφόρου Βουλιαγμένης - Σουνίου ανοίχτηκε μεγάλη σήραγγα μέσα από βράχο για το πέρασμα της εθνικού δρόμου, η σήραγγα ονομάστηκε Λουμπάρδα ονομασία που χρησιμοποιούσαν στην Τουρκοκρατία για τα τούνελ ή Τρύπα του Καραμανλή επειδή η διάνοιξη έγινε επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, η σήραγγα της Λουμπάρδας έδωσε το όνομα της σε ολόκληρη την παραλία της Αγίας Μαρίνας.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Αρχαία ιστορίαΕπεξεργασία

Στην Αγία Μαρίνα Κορωπίου βρέθηκαν ευρήματα προϊστορικού οικισμού με ακμή την πρώτη Περίοδο του χαλκού, συνδέονται άμεσα με τα ευρήματα της ίδιας περιόδου στο γειτονικό νησάκι του Ντούνη μέσα στον κόλπο του οικισμού. Η αρχαιολόγος Λιάνα Παρλαμά ανακάλυψε το 1981 5 ενιαίους τετράπλευρους χώρους υπό την μορφή δωματίων και προστατευτικό τοίχο γύρω από αυτούς υπό την μορφή οχυρωματικού περιβόλου με μικρές οδοντωτές επάλξεις και το πλάτος του αυξάνει από 0,60μ. στα 1,10μ. Ανάμεσα στα υπόλοιπα ευρήματα της αρχαιολόγου υπήρχα κεραμικά ΠΕΙ-ΙΙ, τεμάχια λιθαργύρου από το Λαύριο, τεμάχια οψιδιανού και θραύσματα από μαρμάρινο είδωλο. Η περιοχή εξακολουθούσε να κατοικείται και τα πρώτα ιστορικά χρόνια όπως και την Κλασική εποχή όπως έδειξαν τα ευρήματα της αρχαιολόγου σε διάφορες θέσεις του οικισμού ιδιαίτερα σε περιοχές γύρω από την εκκλησία της Αγίας Μαρίνας. Την Κλασική εποχή λόγω ανυδρίας στην ευρύτερη περιοχή του σημερινού Κορωπίου οι κάτοικοι άρχισαν να κατασκευάσουν πηγάδια, επειδή το πόσιμο νερό ήταν πολύ λίγο και σπάνιο το χρησιμοποιούσαν μόνο για την ύδρευση. Το πιο διάσημο από αυτά ήταν το πηγάδι του Αλυκού στην Λουμπάρδα Αγίας Μαρίνας κοντά στον ομώνυμο δρόμο με επιγραφή του 440 - 430 π.χ. περίπου 20 μέτρα δίπλα η οποία το αναφέρει σαν πηγάδι του Αλυκού. Το πηγάδι του Αλυκού λειτουργούσε πάντοτε μέχρι και σήμερα, είναι το μοναδικό από τα πηγάδια της ευρύτερης περιοχής του Κορωπίου το οποίο έχει μέχρι και σήμερα την αρχαία του ονομασία. Οι κάτοικοι έχτιζαν στην περιοχή την ίδια περίοδο (4ος - 3ος αιώνες π.χ.) μικρούς ορθογώνιους πύργους υπό την μορφή φυλακίων, ένας από αυτούς σώζεται και σήμερα δίπλα από την Οδό Θησέως.

Νεώτερη ιστορίαΕπεξεργασία

Η περιοχή την εποχή της Τουρκοκρατίας είχε ελάχιστους κατοίκους ιδιαίτερα Κορωπιώτες μεγαλοκτηματίες, η διανομή των κτημάτων έγινε όπως σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή του Κορωπίου την δεκαετία (1830 - 1840), το 1929 έγιναν και οι επίσημες κρατικές διανομές των μοναστηριακών κτημάτων. Οι κτηματίες δημιούργησαν μονοπάτια στα όρια των κτημάτων τους προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτά, σταδιακά τα μονοπάτια έγιναν δρόμοι τα τελευταία χρόνια τα περισσότερα ασφαλτοστρώθηκαν. Ιστορικοί σταθμοί για τον οικισμό της Αγίας Μαρίνας ήταν η διάνοιξη της Λεωφόρου Κορωπίου - Αγίας Μαρίνας την περίοδο (1932 - 1940) και η ανέγερση του Ιερού Ναού Αγίας Μαρίνας, οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1947. Ο οικισμός στην συνέχεια άρχισε να προσελκύει μόνιμους κατοίκους ιδιαίτερα λόγω του ναού, ακολούθησε το 1955 η διάνοιξη της μεγάλης παραλιακής Λεωφόρου Βουλιαγμένης - Σουνίου η οποία χαρακτηρίζεται εθνικός δρόμος, η κατασκευή της τρύπας Καραμανλή πάνω στον βράχο το 1974 ολοκλήρωσε τα έργα.

ΧαρακτηριστικάΕπεξεργασία

Στην Αγία Μαρίνα καταλήγει και ο επαρχιακός δρόμος Λεωφόρος Κορωπίου-Αγίας Μαρίνας, η περιοχή αναπτύχθηκε ραγδαία την τελευταία δεκαετία μετά την κατασκευή του νέου αεροδρομίου της Αθήνας στα Σπάτα. Η κύρια πρόσβαση είναι από την παραλιακή Λεωφόρο Βουλιαγμένης - Σουνίου, η παραλία της Αγίας Μαρίνας επεκτείνεται από το 32ο ως το 35ο χιλιόμετρο, η διασταύρωση με την Λεωφόρο Αγίας Μαρίνας - Κορωπίου και η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας βρίσκονται στο 34ο χιλιόμετρο. Η παραλία της Αγίας Μαρίνας είναι ανοργάνωτη και προστατεύεται απο τους ανέμους, σε αυτή υπάρχει ένα μεγάλο οργανωμένο club το Mojito bay και στο νότιο σημείο ο Ναυτικός Όμιλος Κέκρωψ που διοργανώνει αγώνες θαλάσσιων αθλημάτων. Ο οικισμός της Αγίας Μαρίνας επεκτείνεται κατά μήκος της Λεωφόρου Αγίας Μαρίνας από την διασταύρωση με την Λεωφόρο Βουλιαγμένης - Σουνίου σε μια απόσταση περίπου 3 χιλιομέτρων, είναι αρκετά ήσυχος και αραιοκατοικημένος με ελάχιστοι κίνηση αν εξαιρέσουμε τους κεντρικούς δρόμους. Η εμπορική κίνηση είναι ελάχιστη υπάρχουν δυο μεγάλα εμπορικά κέντρα στο 34ο χιλιόμετρο της Λεωφόρου Βουλιαγμένης - Σουνίου με πάρκινγκ και άλλα μικρότερα εμπορικά κέντρα διασκορπισμένα κατά μήκος της Λεωφόρου Αγίας Μαρίνας. Η πίστα κάρτ της Λουμπάρδας βρίσκεται σε ορεινή περιοχή στο 33ο χιλιόμετρο, λειτουργεί από το 2003 σαν αντιπρόσωπος μεγάλης Ιταλικής εταιρείες που διοργανώνει ετήσιους αγώνες καρτ.

Ιερός ναός Αγίας ΜαρίναςΕπεξεργασία

Το όραμα της ΑγίαςΕπεξεργασία

Το χρονικό ανέγερσης του Ιερού Ναού της Αγίας Μαρίνας είναι εντυπωσιακό, εκείνη την εποχή το 1924 ολόκληρη η περιοχή γύρω απο τον ναό ανήκε σε εναν ηλικιωμένο μεγαλοκτηματία τον Γεώργιο Παπαμιχάλη κληρονόμο από την σύζυγο του της οικογένειας Ντούνη. Τον Σεπτέμβριο του 1924 μέσα στο πέτρινο σπιτάκι που ζούσε ο Παπαμιχάλης είδε την αγία με την μορφή νεαρής ζητιάνας γυναίκας, την φιλοξένησε αλλά την ίδια μέρα εξαφανίστηκε μυστηριωδώς χωρίς να την δει κανένας άλλος από την οικογένεια του και χωρίς να αναγνωρίσει ο ίδιος ότι είναι η αγία. Στο κτήμα του στην θέση του σημερινού ναού είχε βρει μαρμάρινη κολόνα με την επιγραφή "ΓΕΙΣΙΑΣ ΟΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΑΝΕΘΗΚΕ" κάτι που αποδεικνύει ότι υπήρχε παλιότερος ναός της αγίας στο ίδιο σημείο αλλά ούτε αυτό είχε περάσει από το μυαλό του ηλικιωμένου μεγαλοκτηματία. Την ίδια εποχή ζούσε στο Μαρκόπουλο ένας ηλικιωμένος ενάρετος άνθρωπος με το όνομα Κολιό-Αγάπης που ισχυριζόταν ότι επικοινωνεί πραγματικά με την Θεοτόκο και την Αγία Μαρίνα. Ο Κολιό-Αγάπης είχε προειδοποιήσει στο όνομα της Αγίας μια φορά τους κατοίκους του Κορωπίου για καταστροφικές πλημμύρες αλλά δεν τον άκουσαν με αποτέλεσμα να καταστραφεί η σοδειά τους. Την επόμενη φορά βρέθηκε 3 νεαρούς αδελφούς που επιχειρούσαν να κλέψουν τις πέτρες του παλιού ναού της αγίας από το κτήμα του Παπαμιχάλη, τους ειδοποίησε να μην το κάνουν αλλά τα αδέλφια τον έδιωξαν βίαια, σε λίγο καιρό τα δύο από τα τρία αδέλφια βρήκαν περίεργο θάνατο με αποτέλεσμα ο αδελφός που επέζησε να το θεωρήσει θεϊκό σημάδι.

Η ανέγερση του ναούΕπεξεργασία

Ο Κολιό-Αγάπης στην συνέχεια συνάντησε τον ίδιο τον Γεώργιο Παπαμιχάλη που του αποκάλυψε ότι η νεαρή ζητιάνα γυναίκα ήταν η ίδια η Αγία Μαρίνα, δηλώνοντας την επιθυμία της να ανεγερθεί στο σημείο που βρήκε την μαρμάρινη κολόνα μεγαλοπρεπής ναός αφιερωμένος στην Αγία. Ο Παπαμιχάλης ξεκίνησε με ζήλο τις εργασίες ανέγερσης αλλά τα προβλήματα ήταν πολλά λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων, οι εργασίες διακόπηκαν κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η ανέγερση του μεγαλοπρεπούς ναού ολοκληρώθηκε το 1947, τότε έγιναν τα εγκαίνια από τον μακαριστό Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος Ιάκωβο, τα δωρητήρια του Γεωργίου Παπαμιχάλη και της συζύγου του Σταματίνας συνεχίστηκαν από τα τέσσερα παιδιά τους. Το 1974 με την αλλαγή των ορίων των Μητροπόλεων η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας περιήλθε στην Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής - Δ' Αρχιερατική Περιφέρεια Κρωπίας - Παιανίας και Γλυκών Νερών, ο ναός γιορτάζει με μεγαλοπρεπείς τελετές στις 17 Ιουλίου.

Η νησίδα του ΝτούνηΕπεξεργασία

Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη αρχαιολογικών καταλοίπων της Πρωτοελλαδικής περιόδου έγιναν το 1976 από τον αρχαιολόγο Αδαμάντιο Σαμψών βρίσκοντας υπολείμματα λίθινων θεμελίων κτισμάτων οικοδομημένα σε πολύ πυκνή διάταξη. Βρέθηκαν κεραμικά, τεμάχια οψιδιανού και πολλά λίθινα ευρήματα που χρονολογήθηκαν την Πρώτη περίοδο του χαλκού αποδεικνύοντας πολλές εμπορικές σχέσεις των κατοίκων της νησίδας με πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας όπως η Βοιωτία, η Εύβοια και οι Κυκλάδες. Η νησίδα του Ντούνη μαζί με την βραχώδη χερσόνησο της Αγίας Μαρίνας κηρύχθηκαν αρχαιολογικός χώρος το 2010, τα αρχαιολογικά ευρήματα της νησίδας παρουσιάζουν εκπληκτική ομοιότητα με τα ευρήματα στην γειτονική χερσόνησο της Αγίας Μαρίνας πιθανότατα συμπεραίνουν οι αρχαιολόγοι να ήταν ενιαίος οικισμός που μεγάλο τμήμα του βυθίστηκε. Η νησίδα σήμερα είναι ακατοίκητη και διακρίνεται καθαρά από την παραλία της Αγίας Μαρίνας.[9]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 statistics.gr
  2. Εκδόσεις «Ελλάδα»
  3. 3,0 3,1 Δομή
  4. «Διακοπές»
  5. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
  6. Πάπυρος Λαρούς
  7. Πρόγραμμα Καλλικράτης
  8. eetaa.gr

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Σεραφείμ Κόλλιας, Τοπογράφος Μηχανικός ΕΜΠ "Παλαιά πηγάδια και δρόμοι περιοχής Κορωπίου"
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
  • Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Χάρτες «ROAD»
  • Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
  • http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/BUCKET/General/
  • eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία