Ο Αιμέ Μιλέ (Aimé Millet, Παρίσι 1819 – 1891) ήταν Γάλλος γλύπτης, σημαντικός εκπρόσωπος του νεοκλασικισμού κατά την περίοδο της γαλλικής γλυπτικής του 19ου αιώνα. Ήταν γιος του μινιατουρίστα Φρεντερίκ Μιλέ (1796 – 1859).

Αιμέ Μιλέ
Aimé Millet by Nadar c1856-58.png
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Aimé Millet (Γαλλικά)
Γέννηση28  Σεπτεμβρίου 1819[1][2][3][4][5][6][7]
Παρίσι
Θάνατος14  Ιανουαρίου 1891[1][2][4][5][6]
Παρίσι
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο της Μονμάρτρης
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΣπουδέςΣχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού και Εθνική Σχολή Τεχνών Διακόσμησης
Ιδιότηταγλύπτης[8], γλύπτης μεταλλίων, ζωγράφος και χαράκτης
ΓονείςFrédéric Millet
Σημαντικά έργαFrançois Michel Le Tellier de Louvois, Cassandra Placing Herself under the Protection of Pallas και Vercingétorix
ΒραβεύσειςΙππότης της Λεγεώνας της Τιμής
Χορηγός/οίΝαπολέων Γ΄
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Μιλέ ξεκίνησε τις σπουδές του το 1836 στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού στο εργαστήριο του γλύπτη Πιερ-Ζαν Νταβίντ ντ’ Ανζέ (David d’ Angers), αφού είχε εργαστεί κοντά και στο διάσημο αρχιτέκτονα της εποχής Εζέν Βιολέ-λε-Ντυκ (Eugene Viollet-le-Duc, 1814 – 1879).

Ο Μιλέ εξέθεσε στο Σαλόν του 1857 μιαν «Άρτεμη», που σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Η αναγνώριση του αυτή από κοινό και κριτικούς ήταν αιτία να του ανατεθούν πολλές δημόσιες παραγγελίες, όπως τα μνημεία του αρχηγού των Γαλατών «Βερκιγγετόριξ» (1865, Αλίζ-Σεν-Ρεν) και του Γάλλου ποιητή «Φρανσουά-Ωγκύστ-Ρενέ Σατωμπριάν» (1875, Σαιν-Μαλό), καθώς επίσης γλυπτές διακοσμήσεις για το Λούβρο και το Δημαρχείο του Παρισιού.

Το 1870, ο Μιλέ διορίστηκε καθηγητής στη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών. Πέθανε στο Παρίσι στις 14 Ιανουαρίου 1891 και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο της Μονμάρτρης.

Ανάμεσα στα πιο αξιόλογα έργα του περιλαμβάνονται:

"Η Κασσάνδρα προστρέχει στην προστασία της Αθηνάς". Έργο του Αιμέ Μιλέ. Παρίσι, Κήπος του Κεραμεικού.
  • «Η Κασσάνδρα προστρέχει στην προστασία της Παλλάδας Αθηνάς» (1875, Κήπος του Κεραμεικού)
  • «Σηκουάνας και Μάρνης» (1892, Δημαρχείο του Παρισιού)
  • «Φειδίας ή η Γλυπτική» (1889, Κήπος του Λουξεμβούργου)
  • «Νότια Αμερική» (Προαύλιο Μουσείο Ορσέ)
  • «Πρόνοια, Εμπόριο, Οικονομία» (1882, 14 Rue Bergere)
  • « Ο Απόλλων ανυψώνει τη λύρα του, ανάμεσα στην Ποίηση και τη Μουσική» (1860 – 1869, Όπερα Γκαρνιέ)
  • «Μνημείο του Αλφόνς Μποντέν» (1851, Κοιμητήριο Μονμάρτρης).

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Georges Belleiche, Statues de Paris: Les Rues de la Rive Gauche, pp. 122 & 146, Massin Editeur, Paris, 2006.
  • Georges Belleiche, Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite, pp. 20, 76, 139, 143 & 205, Massin Editeur, Paris, 2006.