Απόστολος Θωμάς

Ένας από τους 12 Αποστόλους του Χριστού, ο οποίος τον ψηλάφησε μετά την Ανάσταση.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Άγιος Θωμάς (αποσαφήνιση).

O Άγιος Θωμάς ήταν ένας από τους δώδεκα αποστόλους, μαθητές του Ιησού Χριστού. Ήταν Ιουδαίος στην καταγωγή και, όπως και άλλοι μαθητές, ασκούσε το επάγγελμα του ψαρά. Εγκατέλειψε το επάγγελμά του και ακολούθησε το Χριστό, όταν εκείνος του το ζήτησε. Ήταν από τους ένθερμους μαθητές, όμως μετά την ανάσταση ολιγοπίστησε και δεν πίστεψε ότι ο Χριστός αναστήθηκε, παρά μόνον όταν ψηλάφισε στα χέρια Του τα σημάδια της Σταύρωσης, στη δεύτερη εμφάνιση του Χριστού στους μαθητές μετά την ανάσταση Του (αναφέρεται ότι κατά την πρώτη εμφάνιση του Ιησού στους μαθητές, ο Θωμάς απουσίαζε).[1]

Άγιος και Απόστολος Θωμάς
Thomas.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
תומא יהודה (Εβραϊκά)
Γέννηση1ος αιώνας
Γαλιλαία
Θάνατος3 Iουλίου 72
Ινδία
Τόπος ταφήςSan Thome Basilica
ΘρησκείαΧριστιανός
Eορτασμός αγίου19 Οκτωβρίου και 13 Ιουλίου
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΆγιος και Απόστολος του Χριστιανισμού
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑπόστολος
Ιστότοπος
www.saint,gr
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Τμήμα μιας σειράς λημμάτων
Οι Δώδεκα Απόστολοι
Last Supper by Theophanes the Cretan.jpg
Οι πρώτοι δώδεκα μαθητές του Χριστού

Μετά την Πεντηκοστή και την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, ο Θωμάς ακολούθησε το «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη»,[2] όπως και οι υπόλοιποι απόστολοι, και ταξίδεψε σε μακρινούς τόπους μεταφέροντας τον Θείο Λόγο. Κατά τη χριστιανική παράδοση, μετά από Θεία Παρέμβαση ταξίδεψε ως την Ινδία, όπου ξεκίνησε το ιεραποστολικό του έργο, προσηλυτίζοντας και βαπτίζοντας Χριστιανούς πολλούς ειδωλολάτρες.[3]

Κατόπιν ταξίδεψε ανατολικότερα, όπου βασίλευε κάποιος με το όνομα Μίσδιος. Εκεί ο Θωμάς συνέχισε την ιεραποστολή, όταν βάπτισε όμως τη γυναίκα και τα παιδιά του Μίσδιου, εκείνος οργίστηκε και έδωσε εντολή να θανατωθεί ο Άγιος. Το σώμα του έθαψαν οι Χριστιανοί της περιοχής και κατά την παράδοση στον τάφο του γίνονταν πολλά θαύματα. Το ιερό λείψανο του Αγίου Θωμά παρέμεινε εκεί έως ότου ο γιος του Μεγάλου Κωνσταντίνου το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1204 το λείψανο μεταφέρθηκε στη Ρώμη, μαζί με τα λείψανα άλλων Αγίων που εκλάπησαν ως λάφυρα κατά την Δ' Σταυροφορία.[4]

Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση της Συρίας, ο Άγιος Θωμάς φέρεται να μαρτύρησε στο όρος Αγ. Θωμάς στην Τσεννάι της Ινδίας στις 3 Ιουλίου το 72 μ.Χ.[5] Ο Εφραίμ ο Σύρος δηλώνει ότι ο Απόστολος σκοτώθηκε στην Ινδία και ότι τα λείψανα του μεταφέρθηκαν τότε στην Έδεσσα. Αυτή είναι η παλαιότερη γνωστή καταγραφή του θανάτου του.[6]

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Θωμά στις 6 Οκτωβρίου.

ΑπολυτίκιοΕπεξεργασία

Απολυτίκιο (Ἦχος γ')
Ἀπόστολε Ἅγιε Θωμᾶ,
πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ,
ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν,
παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.
Απολυτίκιο (Ἦχος δ')
Ὡς θεῖος Ἀπόστολος, θεολογίας κρουνούς,
ἐνθέως ἐξήντλησας, ἐκ λογχονύκτου πλευρᾶς,
Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἠμῶν.
Ὅθεν τῆς εὐσέβειας, κατασπείρας τὸν λόγον,
ἔλαμψας ἐν Ἰνδίᾳ, ὡς ἀκτὶς οὐρανία,
Θωμὰ τῶν Ἀποστόλων, τὸ θεῖον ἀγλάισμα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θωμάς Ιωαννίδης, «O απόστολος Θωμάς και η Aνάσταση του Xριστού (Aπό την πρώτη απιστία στην ύστερη ομολογία)», στο Διακονία, Λειτουργία, Xάρισμα. Tιμητικός Tόμος προς τον Oμότιμο Kαθηγητή του Πανεπιστημίου Aθηνών Γεώργιο A. Γαλίτη, Kέντρο Aρχαιολογικών, Iστορικών και Θεολογικών Mελετών, Λεβάδεια 2006, σελ.. 309-326.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. T, Giorgis. «Πως και που μαρτύρησε ο Απόστολος Θωμάς για το Χριστό;». ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΑΧΩΡΗΤΟΥ. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2020. [νεκρός σύνδεσμος]
  2. «Bible Gateway passage: ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 28:19 - 1894 Scrivener New Testament». Bible Gateway (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2020. 
  3. A. E. Medlycott. India and the Apostle Thomas. 
  4. «Λεηλατώντας τη Βασιλεύουσα». users.uoa.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2020. 
  5. Fahlbusch, Erwin; Bromiley, Geoffrey William (14 Φεβρουαρίου 2008). The Encyclodedia of Christianity, Vol. 5. Wm. B. Eerdmans Publishing. ISBN 978-0-8028-2417-2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2020. 
  6. Cordier, Henri; Polo, Marco (1920). Ser Marco Polo; notes and addenda to Sir Henry Yule's edition, containing the results of recent research and discovery. London : Murray.