Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Αριαράθης ΣΤ΄ ο Επιφανής Φιλοπάτωρ (2ος αιώνας π.Χ.) ήταν ηγεμόνας του βασιλείου της Καππαδοκίας κατά την ελληνιστική περίοδο, μέλος της Δυναστείας των Αριαραθιδών. Βασίλεψε προσεγγιστικά κατά την περίοδο 130116 π.Χ. Ήταν γιος του βασιλιά Αριαράθη Ε΄ του Ευσεβούς Φιλοπάτορα και της Νύσας (ή Λαοδίκης).

Αριαράθης ΣΤ΄ της Καππαδοκίας
Ariarate VI di Cappadocia - dracma anno 1.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση2ος αιώνας π.Χ.
Θάνατος2ος αιώνας π.Χ.
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΛαοδίκη της Καππαδοκίας
ΤέκναΑριαράθης Ζ΄ της Καππαδοκίας
Αριαράθης Η΄ της Καππαδοκίας
Νύσσα
ΓονείςΑριαράθης Ε΄ της Καππαδοκίας και Νύσα της Καππαδοκίας
Οικογένειαd:Q64685193

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Μετά την κατάπνιξη της εξέγερσης του Αριστόνικου, οι Ρωμαίοι αντάμειψαν όλους τους συμμάχους τους που τους παρείχαν βοήθεια. Στους διαδόχους του Αριαράθη Ε΄, ο οποίος πάντα εξέφραζε την πίστη του στη Ρώμη και έπεσε μαχόμενος, η Σύγκλητος χάρισε την Κιλικία και τη Λυκαονία.[1]

Την περίοδο που σκοτώθηκε ο Αριαράθης, βρίσκονταν στη ζωή έξι από τους γιους του με τη βασίλισσά του, Νύσα. Εκείνη ορίστηκε κυβερνήτης του κράτους μέχρι να μπορέσει να ασκήσει κάποιος από αυτούς την εξουσία. Επειδή όμως η Νύσα δεν θέλησε να παραδώσει το θρόνο δηλητηρίασε τα παιδιά της. Αποτροπιασμένοι οι αυλικοί κατάφεραν να περισώσουν ένα από αυτά, κι αφού θανάτωσαν τη βασίλισσα, το ανέβασαν στο θρόνο με την επωνυμία Αριαράθης ο Επιφανής Φιλοπάτωρ. Ο τελευταίος κυβέρνησε για μια δεκαπενταετία περίπου χωρίς να διασώζονται ιδιαίτερες λεπτομέρειες για σημαντικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν την περίοδο αυτή.[1]

Φαίνεται πως ήρθε σε σύγκρουση με το βασιλιά του Πόντου, το Μιθριδάτη Ε΄ τον Ευεργέτη. Σε μια προσπάθεια να καταστήσει την Καππαδοκία δορυφόρο της ποντικής πολιτικής, ο τελευταίος πάντρεψε τελικά τον Αριαράθη με την κόρη του, Λαοδίκη. Αυτό ωστόσο δεν ήταν αρκετό για τον αδερφό της, νέο βασιλιά του Πόντου, Μιθριδάτη ΣΤ΄ τον Ευπάτορα, ο οποίος κανόνισε τη δολοφονία του Αριαράθη μέσω ενός ευγενούς που ονομαζόταν Γόρδιος.[2]

ΧρονολόγιοΕπεξεργασία

Δυναστεία των
        Αριαραθιδών
        
 
Βασιλείς

  Δατάμης
  Αριαράμνης Α΄
  Αριαράθης Α΄
  Αριαράθης Β΄
  Αριαράμνης Β΄
  Αριαράθης Γ΄
  Αριαράθης Δ΄
  Αριαράθης Ε΄
  Οροφέρνης
  Αριαράθης ΣΤ΄
  Αριαράθης Ζ΄
  Αριαράθης Η΄
  Αριαράθης Θ΄
  Αριοβαρζάνης Α΄
  Αριοβαρζάνης Β΄
  Αριοβαρζάνης Γ΄
  Αριαράθης Ι΄
  Αρχέλαος

  Άλλα μέλη...

Έτος (π.Χ.) Γεγονός
Γέννηση του Αριαράθη ΣΤ΄, γιου του ηγεμόνα της Καππαδοκίας, Αριαράθη Ε΄ και της Νύσας.
132/130 π.Χ. Ο Αριαράθης Ε΄ βοηθά τη Ρώμη να καταστείλει την επανάσταση του Αριστόνικου. Κατά τη διάρκεια της διαμάχης αυτής χάνει τη ζωή του.
Οι Ρωμαίοι παραχωρούν στην Καππαδοκία την Κιλικία και τη Λυκαονία.
Η Νύσα δολοφονεί τα παιδιά της για να μην παραδώσει το θρόνο. Οι αυλικοί της σώζουν ένα από αυτά κι, αφού θανατώσουν τη βασίλισσα, το ανεβάζουν στο θρόνο. Πρόκειται για τον Αριαράθη ΣΤ΄ τον Επιφανή Φιλοπάτορα.
Ο Αριαράθης ΣΤ΄ νυμφεύεται την κόρη του βασιλιά του Πόντου, Μιθριδάτη Ε΄, τη Λαοδίκη.
116 π.Χ. Ο αδερφός της Λαοδίκης, Μιθριδάτης ΣΤ΄ Ευπάτωρ, συνωμοτεί και θανατώνει τον Αριαράθη ΣΤ΄ μέσω ενός ευγενούς, του Γόρδιου.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Justinus, «Επιτομή του Πομπήιου Τρόγου», 37.1
  2. Justinus, «Επιτομή του Πομπήιου Τρόγου», 38.1

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία