Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Βουκάν Νεμάνια (σερβικά : Вукан Немањић) (πριν από 1165 - μετά το 1207) ήταν μεγάλος Ζουπάνος του Μεγάλου Πριγκιπάτου της Ράσκας την περίοδο 1202-1204. Ήταν Ζουπάνος της Πριμόριε από το 1195 μέχρι το θάνατό του.

Βουκάν Νεμάνια
Vukan Nemanjić, Studenica.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1165 (περίπου)
Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας
Θάνατος1207 (περίπου)
Duklja
Τόπος ταφήςMorača
ΕθνικότηταΣέρβοι
Χώρα πολιτογράφησηςΜεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας
ΘρησκείαΣερβική Ορθόδοξη Εκκλησία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΤέκναDmitar Nemanjić
Stefan Vukanović Nemanjić
Đorđe Nemanjić
ΓονείςΣτέφανος Α΄ Νεμάνια και Αναστασία της Σερβίας
ΑδέλφιαΆγιος Σάββας
Στέφανος ο Πρωτόστεπτος
ΟικογένειαΟίκος Νεμάνια
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Στέφανου Νεμάνια και της Αναστασίας. Μικρότερα αδέλφια του ήταν ο Στέφανος Β΄ και ο Ράστκο και είχε επίσης δύο αδελφές.

Ο πατέρας του είχε καταφέρει να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία της Ράσκας από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία μετά το θάνατο του αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ το 1180, και στη συνέχεια κατέκτησε τα παραδοσιακά φέουδα της Ντούγκλια, Τραβουνία και Ζαχλουμία στις ακτές της Αδριατικής. Ο Νεμάνια έδωσε στον Βουκάν τα τρία φέουδα συμπεριλαμβανομένων και των Χβόσνο και Τοπλίτσα[1].

Σε μια επιγραφή με τη χρονολογία 1195 στην εκκλησία του Αγίου Λουκά στο Κότορ, Ο Βουκάν τιτλοφορείται ως βασιλιάς της Ντούκλια, Δαλματία, Τραβουνία, Τοπλίτσα και Χβόσνο[2].

Αν και ο Βουκάν ήταν πρωτότοκος γιος του Νεμάνια, αυτός προτίμησε στην διαδοχή τον δεύτερο γιο του Στέφανο για τον σερβικό θρόνο, κυρίως επειδή ο Στέφανος ήταν παντρεμένος με την Βυζαντινή πριγκίπισσα Ευδοκία Αγγελίνα. Φαίνεται ότι Βουκάν αντέδρασε σε αυτήν την αλλαγή στη διαδοχή, δηλώνοντας τον εαυτό του βασιλιά της Ντούγκλια το 1195. Παρά το γεγονός ότι έλαβε βασιλικό τίτλο παρέμεινε να αναγνωρίζει την εξουσία του πατέρα του.

Το 1196 ο Στέφανος Α παραιτήθηκε υπέρ του Στέφανου Β΄ και ο Βουκάν έπρεπε να αναγνωρίσει τον αδελφό του ως ο νέος ηγεμόνας της Σερβίας. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1200 άρχισε να συνωμοτεί εναντίον του αδελφού του με σκοπό να πάρει την θέση του στον θρόνο. Ο Βουκάν συμμάχησε με τον Ούγγρο βασιλιά Έμερικ ο οποίος βρισκόταν σε πόλεμο με τους Βουλγάρους. Με τη βοήθεια των ουγγρικών στρατευμάτων το 1202 ο Βουκάν κατόρθωσε να ανατρέψει τον αδελφό του ο οποίος διέφυγε στη Βουλγαρία και ο Βουκάν έγινε μέγας Ζουπάνος στη θέση του[2][3].

Το Μεγάλο πριγκιπάτο της Ράσκας

Σε αντάλλαγμα για την ουγγρική βοήθεια ο Βουκάν έγινε υποτελής των Ούγγρων και υποσχέθηκε ότι θα αλλάξει πίστη στον ρωμαιοκαθολισμό, αν ο Πάπας του έδινε τον βασιλικό τίτλο. Ωστόσο, ως Ούγγρος υποτελής, ο Βουκάν σύντομα βρέθηκε μπλεγμένος σε σύγκρουση με τους με τη Βουλγαρία. Το 1203 οι Βούλγαροι του επιτέθηκαν και κατέλαβαν το ανατολικό τμήμα της χώρας του με την πόλη του Νις. Στο χάος που ακολούθησε την βουλγαρική επίθεση και χρησιμοποιώντας το αλλαξοπίστημα του Βουκάν ο Στέφανος Β΄ κατάφερε να επιστρέψει στη Σερβία και να ανατρέψει τον Βουκάν το 1204.

Με παρέμβαση του τρίτου αδελφού τους που ήταν ήδη αρχιεπίσκοπος ο Βουκάν γλίτωσε την οργή του Στέφανου και αφέθηκε να διοικεί τα πρότερα φέουδα του με τον τίτλο του Ζουπάνου. Αναφέρεται για τελευταία φορά το 1207. Πιστεύεται ότι πέθανε αμέσως μετά, επειδή ο γιος του Τζόρτζε αναφέρεται ως βασιλιάς το 1208.

Ο Βουκάν είχε τουλάχιστον τρεις γιους από άγνωστη σύζυγό :

  • Τζόρτζε, ζουπάνος της Ντούγκλιας.
  • Στέφανος, ο οποίος ίδρυσε το μοναστήρι Μπράτσα το 1252.
  • Ντμίταρ, ο οποίος ίδρυσε το μοναστήρι της Νταβιντόβιτσα, και ήταν ακόμη ζωντανός στο 1286[4].
  • Μλάντεν[5].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Fine, p. 7 (528)
  2. 2,0 2,1 M. Ćirković, Vuk Tošić, The Serbs, Wiley-Blackwell, 2004, p. 38
  3. Konstantin Jirecek, Geschichte der Serben 1, Gotha 1911,p.289
  4. Konstantin Jirecek, Geschichte der Serben 1, Gotha 1911,p.290
  5. Младен Лесковац, Александар Форишковић, Чедомир Попов, Српски биографски речник, Volume 2, Будућност, 2004, p. 407

ΠηγέςΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Vukan Nemanjić of Serbia της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).