Άνοιγμα κυρίου μενού

Βουλή των Αντιπροσώπων (Λίβανος)

Η Βουλή των Αντιπροσώπων (αραβικά: مجلس النواب) ή Εθνοσυνέλευση (γαλλικά: Assemblée nationale) αποτελεί το εθνικό κοινοβούλιο του Λιβάνου. Συγκροτείται από 128 μέλη που εκλέγονται για περίοδο τεσσάρων ετών στις πολυμελείς εκλογικές περιφέρειες, οι οποίες κατανέμονται μεταξύ των διαφορετικών χριστιανικών και μουσουλμανικών δογμάτων του Λιβάνου. Το εκλογικό σώμα του Λιβάνου απαρτίζεται από ενηλίκους οι οποίοι λαμβάνουν μέρος σε καθολική ψηφοφορία. Κύριες λειτουργίες της είναι να εκλέγει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, να εγκρίνει την κυβέρνηση (αν και διορίζεται από τον Πρόεδρο, τον Πρωθυπουργό, μαζί με το Υπουργικό Συμβούλιο, πρέπει να διατηρήσει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας στο Κοινοβούλιο), τους νόμους και τον προϋπολογισμό.

Κοινοβούλιο του Λιβάνου
Assemblée nationale
مجلس النواب
The Lebanese Parliament logo.png
Είδος
Τύπος Μονοθάλαμο
Ηγεσία
Πρόεδρος
Ναμπί Μπερί (Κίνημα Αμάλ)
Από 20 Νοεμβρίου 1992
Δομή
Lebanese Parliament Composition.svg
Πολιτικές ομάδες

     Συμ. 8ης Μαρτίου (53)

     Συμ. 14ης Μαρτίου (50)

     Ανεξάρτητοι (12)
     ΠΣΚ (8)
     Κίνημα Ματζντ (2)

     Κενές (3)
Εκλογές
Τελευταία εκλογή
7 Ιουνίου 2009
Επόμενη εκλογή
6 Μαΐου 2018
Τόπος συνεδριάσεων
Parliament Beirut.jpg
Κοινοβούλιο του Λιβάνου
Βηρυτός, Λίβανος
Ιστοσελίδα
lp.gov.lb

Στις 31 Μαΐου του 2013, το Κοινοβούλιο παρέτεινε την εντολή του για 17 μήνες, λόγω του αδιεξόδου σχετικά με τον εκλογικό νόμο. Επίσης, στις 5 Νοεμβρίου του 2014, το Κοινοβούλιο θέσπισε μια άλλη επέκταση, διατηρώντας έτσι την εντολή του για επιπλέον 31 μήνες, έως τις 20 Ιουνίου του 2017.[1]

Πίνακας περιεχομένων

ΟνομασίαΕπεξεργασία

Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα, η αραβική ονομασία του είναι Βουλή των Αντιπροσώπων (مجلس النواب Majlis an-Nuwwab), η γαλλική ονομασία του είναι Εθνοσυνέλευση (Assemblée nationale), ενώ η αγγλική είναι Κοινοβούλιο του Λιβάνου (Lebanese Parliament).

Κτίριο του κοινοβουλίουΕπεξεργασία

Το κτίριο του Κοινοβουλίου χτίστηκε το 1933 σύμφωνα με τα σχέδια του Αρμενίου αρχιτέκτονα της Μπο-Άρτ, Μαρντιρός Αλτουνιάν. Το κτίριο είχε αρχικά στόχο να χρησιμεύσει ως εθνική βιβλιοθήκη του Λιβάνου. Έχει επιβλητική συμμετρική δομή με ένα ανατολίτικο στυλ ιστορικών περιφερειακών αναφορών με νεο-Μαμελουκικές αποχρώσεις.[2][3]

Κατανομή των εδρώνΕπεξεργασία

Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό του Λιβανέζικου συστήματος είναι η αρχή της «ομολογιακής διανομής»: σε κάθε θρησκευτική κοινότητα έχει παραχωρηθεί αριθμός βουλευτών στο Κοινοβούλιο. Στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 1932 και 1972 (η τελευταία πριν τον εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου), οι έδρες κατανεμήθηκαν μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων σε αναλογία 6:5, με τα διάφορα δόγματα των δύο θρησκειών, στα οποία διατέθηκε εκπροσώπηση περίπου ανάλογη με το μέγεθός τους. Από τη δεκαετία του 1960, οι μουσουλμάνοι είχαν γίνει φανερά δυσαρεστημένοι με αυτό το σύστημα, έχοντας επίγνωση ότι το υψηλότερο ποσοστό γεννήσεων τους και το υψηλότερο ποσοστό μετανάστευσης μεταξύ των χριστιανών, είχαν σχεδόν βέβαιη μουσουλμανική πλειοψηφία, η οποία δεν αντικατοπτρίζει την κατανομή των εδρών. Οι χριστιανοί πολιτικοί ήταν απρόθυμοι να καταργήσουν ή να τροποποιήσουν το σύστημα, κάτι το οποίο αποτέλεσε έναν από τους παράγοντες που οδήγησαν στον εμφύλιο πόλεμο 1975–1990. Η συμφωνία του Ταΐφ του 1989, η οποία έληξε τον εμφύλιο πόλεμο, ανακατένειμε τις έδρες του κοινοβούυλίου και προνόησε για την ίση εκπροσώπηση χριστιανών και μουσουλμάνων, με καθεμία να εκλέγει 64 από τους 128 βουλευτές.[4]

Παρόλο που διανέμονται ομολογιακά όλα τα μέλη, ανεξάρτητα από τη θρησκευτική τους πίστη, εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία, αναγκάζοντας τους πολιτικούς να αναζητήσουν υποστήριξη εκτός των δικών τους θρησκευτικών κοινοτήτων, με εξαίρεση τις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ομόθρησκοί τους κυριαρχούν συντριπτικά στην εκλογική τους περιφέρεια.

Οι αλλαγές που προβλέφθηκαν από τη συμφωνία του Ταΐφ αναφέρονται στον παρακάτω πίνακα:

Κατανομή των εδρών
Ομολογία Προ Ταΐφ Μετά Ταΐφ
Μαρωνίτες 30 34
Ελληνορθόδοξοι 11 14
Έλληνες Καθολικοί 6 8
Αρμένιοι Ορθόδοξοι 4 5
Αρμένιοι Καθολικοί 1 1
Προτεστάντες 1 1
Άλλες χριστιανικές μειονότητες 1 1
Σύνολο Χριστιανών 54 64
Σουνίτες 20 27
Σιίτες 19 27
Αλαουίτες 0 2
Δρούζοι 6 8
Σύνολο Μουσουλμάνων 45 64
Σύνολο 99 128

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Lebanon's MPs extend own terms. Al-Monitor. Published: 10 November 2014.
  2. Saliba, Robert, 1840-1940:Genesis of Modern Architecture in Beirut, http://archnet.org/library/pubdownloader/pdf/9444/doc/DPC1478.pdf. 
  3. «لمحة تاريخية للمجلس النيابي». The Lebanese Parliament. Ανακτήθηκε στις 2013-04-12. 
  4. Laura Etheredge (15 January 2011). Syria, Lebanon, and Jordan. The Rosen Publishing Group, σελ. 151. ISBN 978-1-61530-329-8. http://books.google.com/books?id=rLZQrmRQafcC&pg=PA151. Ανακτήθηκε στις 19 March 2013. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Parliament of Lebanon της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).