Για άλλες χρήσεις, δείτε: Γιάννης Σταμούλης (αποσαφήνιση).

Ο Ιωάννης Σταμούλης (Θήβα, 12 Σεπτεμβρίου 1930 - Αθήνα, 3 Δεκεμβρίου 2007[2]) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διετέλεσε ευρωβουλευτής από το 1989 έως το 1994 , ενώ στη συνέχεια έγινε ο πρώτος εκλεγμένος νομάρχης Βοιωτίας (1994 - 1998).

Γιάννης Σταμούλης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση12  Σεπτεμβρίου 1930
Θήβα
Θάνατος3  Δεκεμβρίου 2007
Αθήνα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
δικηγόρος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΠανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΝομάρχης Βοιωτίας
Ευρωβουλευτής (1989–1994, Ελλάδα)[1]

Πρωταγωνίστησε στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

ΣταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το Σεπτέμβριο του 1930 στη Θήβα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πήρε το πτυχίο του το 1952. Εργάστηκε ως δικηγόρος, αρχικά στη Λιβαδειά και στη συνέχεια στην Αθήνα, αναλαμβάνοντας πολύ σημαντικές υποθέσεις στα ανώτατα δικαστήρια της χώρας.

Έδειξε τις μεγάλες νομικές του ικανότητες ως δικηγόρος της εφημερίδας Αυριανή στο απόγειο της κυκλοφορίας και επιρροής της τη δεκαετία του 1980, όταν δεχόταν καταιγισμό μηνύσεων και αγωγών από τα πρόσωπα που επέκρινε. Ο Σταμούλης στην πλειονότητα των περιπτώσεων κατάφερνε να αθωώνει την εφημερίδα και τον εκδότη της Γιώργο Κουρή. Επίσης, υπερασπίστηκε με επιτυχία τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που ήταν διοικητές διάφορων ΔΕΚΟ την περίοδο του σκανδάλου Κοσκωτά, ενώ υπήρξε και ένας από τους συνηγόρους υπεράσπισης των μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη.[3]

Η εφημερίδα Το Βήμα σκιαγράφησε το δικηγορικό προφίλ του την περίοδο της δίκης του αιώνα της 17 Νοέμβρη, που έγινε το 2003:[4]

«Πρώην ευρωβουλευτής του ΠαΣοΚ και πρώην νομάρχης Βοιωτίας. Ανακίνησε την υπόθεση των γερμανικών αποζημιώσεων. Η ευγενής φυσιογνωμία του δεν προδίδει τη δυναμικότητα που επιδεικνύει στις δικαστικές αίθουσες. Μια φορά μάλιστα, στη δίκη των ΔΕΚΟ, ως συνήγορος του πρώην γενικού διευθυντή των ΕΛΤΑ Παναγιώτη Βουρνά, διεκδικώντας τον λόγο δεν δίστασε να χτυπήσει το χέρι του στην έδρα του προέδρου. Αριστος γνώστης της δικονομίας, χαρακτηρίζεται ως «ο δικηγόρος των ενστάσεων», τακτικής που, όπως φαίνεται, θα ακολουθήσει και σε αυτή την υπόθεση. Ηδη και κατά το στάδιο της ανάκρισης υπέδειξε στους πελάτες του να μην απολογηθούν επειδή θεώρησε αναρμόδια τη δικαστική λειτουργό που τη διενεργούσε. Στη συνέχεια επανήλθε ζητώντας την ακυρότητα της προδικασίας αλλά και την εξαίρεση του εποπτεύοντος την ανάκριση εισαγγελέα εφετών»

Στις ευρωεκλογές του 1989 εξελέγη ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε από το 1989 έως το 1994. Στη συνέχεια, στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1994 εξελέγη ο πρώτος αιρετός νομάρχης Βοιωτίας και υπηρέτησε στη θέση αυτή μέχρι το 1998. Ως νομάρχης Βοιωτίας, είχε κατά καιρούς εσωκομματικά προβλήματα με τις τοπικές οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ.

Ήταν πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Θυμάτων Ναζιστικής Κατοχής και πρωταγωνιστής στο νομικό αγώνα διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων για τα θύματα της περιόδου,ενώ ανέδειξε διεθνώς τη Σφαγή στο Δίστομο[5].

Απεβίωσε από καρκίνο το Δεκέμβριο του 2007 σε ηλικία 77 ετών, και κηδεύτηκε από τον Ιερό Ναό του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου στην Αθήνα, ενώ τάφηκε στη γενέτειρά του.

Κόρη του είναι η δικηγόρος Κέλλυ Σταμούλη, που ασχολείται με το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία