Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Γκαλεάτσο Μαρία Σφόρτσα (Galeazzo Maria Sforza, 24 Ιανουαρίου 1444 - 26 Δεκεμβρίου 1476) ήταν δούκας του Μιλάνου (1466 - 1476).

Γκαλεάτσο Μαρία Σφόρτσα
Piero Pollaiuolo Portrait of Galeazzo Maria Sforza.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Galeazzo Maria Sforza (Ιταλικά)
Γέννηση24  Ιανουαρίου 1444
Φέρμο
Θάνατος26  Δεκεμβρίου 1476
Μιλάνο
Αιτία θανάτουτραύμα από μαχαίρι
Συνθήκες θανάτουανθρωποκτονία
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός Ναός του Μιλάνο
ΕθνικότηταΙταλοί
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΝτοροτέα Γκονζάγκα (1466–1476)
Μπόνα της Σαβοΐας
ΣύντροφοςΛουκρέτσια Λαντριάνι
ΤέκναΜπιάνκα Μαρία Σφόρτσα
Αικατερίνη Σφόρτσα
Τζαν Γκαλεάτσο Σφόρτσα
Anna Sforza
Ermes Maria Sforza
Carlo Sforza
Οτταβιάνο Μαρία Σφόρτσα
Alessandro Sforza di Francavilla
ΓονείςΦραγκίσκος Α΄ Σφόρτσα και Μπιάνκα Μαρία Βισκόντι
ΑδέλφιαΛουδοβίκος Σφόρτσα
Ιπολίτα Μαρία Σφόρτσα
Ασκάνιο Σφόρτσα
ΣυγγενείςΜαξιμιλιανός Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (γαμπρός), Λουδοβίκος Γ΄ της Μάντουα (πεθερός), Βαρβάρα του Βρανδεμβούργου (πεθερά) και Μπόνα Σφόρτσα (εγγονή)
ΟικογένειαΟίκος των Σφόρτσα
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαduke of Milan
Θυρεός
Coat of arms of the House of Sforza.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Μέλος της διάσημης οικογένειας των Σφόρτσα του Μιλάνου, ήταν με κλίση στις τέχνες, τα γράμματα, τη μουσική, ενώ παράλληλα ήταν τυραννικός και βίαιος. Γιος του διάσημου επαναστάτη Φραγκίσκου Α΄, συμμάχου του Κόζιμο των Μεδίκων, που είχε κερδίσει τον τίτλο του δούκα του Μιλάνου και της Μπιάνκα Μαρία Βισκόντι.

Ήταν διάσημος θαυμαστής της μουσικής, μετατρέποντας το παρεκκλήσιό του σε τόπο συγκέντρωσης μουσικών συνόλων και διάσημων Ευρωπαίων μουσικών, ιδιαίτερα από τη Γαλλία, τη Φλαμανδία και τις Κάτω Χώρες. Χαρακτηριστικότερα μερικοί από αυτούς ήταν ο Αλεξάντερ Αγκρίκολα, ο Γιοχάνες Μαρτίνι, ο Λοϊζέτ Κομπέρ κ.ά.

O Γκαλεάτσο, παρά την αγάπη του προς την μουσική, ήταν βίαιος χαρακτήρας. Αναφέρονται περιστατικά όπως αυτό ενός κατασκόπου του τον οποίο ανάγκασε να καταπιεί ολόκληρο λαγό, άλλον καρφωμένο ζωντανό στο φέρετρό του και έναν ποιητή που τον καταδίκασε σε θάνατο από πείνα. Είχε παθολογική αδυναμία στις γυναίκες, που τις άλλαζε συνέχεια.

Το τέλος τουΕπεξεργασία

Η δολοφονία του οργανώθηκε από τρεις υψηλούς κρατικούς του συμβούλους, τους Κάρλο Βισκόντι, Τζερόλαμο Ολτζιάτι και Τζιοβάνι Αντρέα Λαμπουνιάνι. Ο Λαμπουνιάνι ήταν ο ιθύνων νους της σκευωρίας, έχοντας μπλεχτεί παλαιότερα σε υποθέσεις όπου ο δούκας τού είχε αφαιρέσει εκτάσεις γης· ο Ολτζιάτι ήταν θιασώτης των δημοκρατικών ιδεωδών, ενώ ο Βισκόντι πίστευε ότι ο Σφόρτσα είχε ατιμάσει την αδελφή του.

Αφού μελέτησαν προσεκτικά τις κινήσεις του δούκα, αποφάσισαν να συγκεντρωθούν (1476) την ημέρα μετά τα Χριστούγεννα, στην εκκλησία του Αγίου Στεφάνου. Περίμεναν το δούκα να έρθει και εμφανίστηκε μπροστά του ο Λαμπουνιάνι, όπου μετά από μια σύντομη λογομαχία, τον μαχαίρωσε στη βουβωνική χώρα και το στήθος. Οι άλλοι δύο τον βοήθησαν στις κινήσεις του. Ο Λαμπουνιάνι μπλέχτηκε μέσα στον όχλο, αλλά μην καταφέρνοντας να ξεφύγει, δολοφονήθηκε επιτόπου, ενώ οι άλλοι δύο προσωρινά σώθηκαν. Το πτώμα του Λαμπουνιάνι διαπομπεύθηκε στους δρόμους της πόλης και ακρωτηριάστηκε από το πλήθος. Οι άλλοι δύο που δεν ήταν οι κύριοι δολοφόνοι, αλλά συνεργοί, βρέθηκαν αργότερα και εκτελέσθηκαν.

Ο ανθρωπιστής Κόλα Μοντάνο, που θεωρήθηκε ηθικός αυτουργός, εμπνέοντας τους δολοφόνους για την πράξη τους, εγκατέλειψε σύντομα το Μιλάνο.

Τον Γκαλεάτσο διαδέχθηκε ο γιος του Τζαν-Γκαλεάτσο, ενώ η κόρη του Μπιάνκα-Μαρία (γεν. 1472), παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α' των Αψβούργων. Κόρη του ήταν και η δυναμική Αικατερίνη Σφόρτσα.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1466 τη Δωροθέα Γκοντζάγκα, κόρη τού Λουδοβίκου Γ΄ μαρκησίου της Μάντουα. Δεν απέκτησαν τέκνα και η Δωροθέα απεβίωσε το 1467.

Το 1468 ο Γκαλεάτσο-Μαρία έκανε δεύτερο γάμο με τη Μπόνα, κόρη τού Λουδοβίκου δούκα της Σαβοΐας και είχε τέκνα:

Με μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα.
Από την ερωμένη του Λουκρέτσια Λανντριάνι:

Από τη Λουτσία Μαρλιάνι:

Από άγνωστη:

  • (νόθη) Κιάρα, παντρεύτηκε τον Πέτρο κόμη νταλ Βέρμε.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Martines, Lauro (2003). April Blood: Florence and the Plot Against the Medici. New York: Oxford UP.
  • Belotti Bortolo. Il Dramma di Gerolamo Olgiati; Milano; 1929
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Galeazzo Maria Sforza της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).