Το Γκοαλούντο Γκατ (επίσης Γκοαλάντα και Γκοαλόντο, βεγγαλικά: গোয়ালন্দঘাট) είναι μια μικρή πόλη και ποουρασάμπα στην υποεπαρχία Γκοαλανταγκάτ της επαρχίας Ρατζμπάρι στην Διαίρεση Ντάκα του Μπανγκλαντές. Υπάρχουν δύο σιδηροδρομικές διαβάσεις στο Γκοαλούντο Γκατ και το Γκοαλούντο Μπαζάρ.[1] Η πόλη έχει έκταση 4.86 τ.χλμ. και πληθυσμό 22.000 κατοίκων (εκτίμηση 2001).[2]

Γκοαλούντο Γκατ
Goalanda Ghat Faridpur Bangladesh (2).JPG
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Γκοαλούντο Γκατ
23°43′28″N 89°44′42″E
ΧώραΜπανγκλαντές
Διοικητική υπαγωγήΝτχάκα
Έκταση149,03 km²
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Το Γκοαλάντα Γκατ

Ιστορική σημασίαΕπεξεργασία

Ο Σιδηρόδρομος της Ανατολικής Βεγγάλης άνοιξε την γραμμή από την Καλκούτα προς το Γκοαλούντο στη νότια όχθη του ποταμού Πάντμα το 1871.[3] Το Γκοαλούντο ήταν για πολλά χρόνια σημαντικός συγκοινωνιακός κόμβος για τα ταξίδια στις ανατολικές περιοχές της Βεγγάλης και το Ασσάμ. Εδώ είναι μια σύντομη σχετικά με τη σημασία του Γκοαλούντο Γκατ στα προηγούμενα χρόνια: "Αν κάποιος πάει από την Καλκούτα στη Ντάκα το σιδηροδρομικό ταξίδι τελειώνει στο Γκοαλούντο και από εκεί στο Ναραγιανγκάντζ συνεχίζεται με ατμόπλοιο. Η βραδινή ταχυδρομική παράδοση από την Καλκούτα φτάνει στο Γκοαλούντο τις πρώτες πρωινές ώρες. Βρίσκεται στη διασταύρωση του Πάντμα, του Γάγγη και του Βραχμαπούτρα, και τα καθημερινά δρομολόγια των ατμόπλοιων το συνδέουν με τα σιδηροδρομικά συστήματα στο Ναραγιανγκάντζ και το Τσαντπούρ, και οι υπηρεσίες ατμόπλοιων το συνδέουν με το Μανταριπούρ, το Μπαρισάλ, το Σιλχέτ και το Κατσάρ. Υπάρχουν επίσης καθημερινά δρομολόγια από ατμόπλοια τον Πάντμα προς το Ντίγκα Γκατ, προς την Πάτνα στην εποχή της ξηρασίας, και το Μπουξάρ στις βροχές, και από τον Βραχμαπούτρα προς το Ντιμπρουγκάρ. Έτσι θα πρέπει να θεωρηθεί ότι το Γκοαλούντο καταλαμβάνει μια πολύ ισχυρή στρατηγική θέση στους υδατόδρομους της Βεγγάλης, μια θέση η οποία έχει γίνει πολύ ισχυρότερη από την ανάπτυξη των σιδηροδρόμων."[4]

Ακόμη και μετά τη διαίρεση της Ινδίας το 1947, η Ταχεία της Ανατολικής Βεγγάλης συνέχισε μέχρι το 1964. Αυτή ήταν η τελευταία άμεση σύνδεση με την Καλκούτα.[5][6] Η σιδηροδρομική σύνδεση του Γκοαλούντο Γκατ από τότε έχει χρησιμοποιηθεί μόνο για εσωτερικές μετακινήσεις στο Μπαγκλαντές.

Σενάρια αλλαγήςΕπεξεργασία

Οι λεωφορειακές/οδικές μετακινήσεις από τότε έχουν αποκτήσει πρωταρχική σημασία στο Μπαγκλαντές. Οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν λεωφορεία για το ταξίδι από τη Ντάκα και άλλα μέρη προς το Μπεναπόλε και στη συνέχεια διασχίζουν τα σύνορα και φτάνουν στη Καλκούτα.[7] Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα οι οδικές μεταφορές γίνονται χρησιμοποιώντας τη πορθμειακή γραμμή Νταουλάτντια-Πατούρια σε κοντινή απόσταση. Το πλοίο επίσης μεταφέρει υπεραστικά λεωφορεία σε όλο τον Πάντμα.[8]

Τον Νοέμβριο του 2011, η Κυβέρνηση του Μπανγκλαντές κάλεσε διεθνείς προσφορές για την κατασκευή μιας δεύτερης γέφυρας στον Πάντμα που θα συνδέει την Πατούρια και τη Νταουλάτντια σε μια δημόσια-ιδιωτική εταιρική βάση, με κόστος 2 δισ. δολάρια.[9]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. "Bangladesh Railway Route Map" 2001
  2. Bangladesh Bureau of Statistics, results from census 23 January 2001. Data corrected upwards by 6.23 percent, according to officially estimated loss during the counting process, with the result rounded to the nearest thousand.
  3. R.P.Saxena. «Indian Railway History timeline». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2011. 
  4. «Goalundo Ghat – From the Hooghly to the Himalayas (1913)». IRFCA. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2011. 
  5. Sangeeta Thapliyal. «India-Bangladesh Transportation Links: A Move for Closer Cooperation». Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2011. 
  6. «Geography – International». IRFCA. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2011. 
  7. «Getting to Benapole». i-guide. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2011. 
  8. «Dense fog disrupts ferry service for 12 hrs». Dail Sun, 11 December 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2011. 
  9. «Government invites tender for 2nd Padma Bridge Project». Bangladesh, 19 November 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2011.