Άνοιγμα κυρίου μενού

Γουόλτερ Στιούαρτ, 1ος κόμης του Άθολ

Ο Γουόλτερ Στιούαρτ, 1ος κόμης του Άθολ (περί το 1360 - 26 Μαΐου 1437) επιφανής Σκωτσέζος ευγενής από τον Οίκο των Στιούαρτ ήταν δεύτερος γιος του Ροβέρτου Β΄ της Σκωτίας και της δεύτερης συζύγου του Ευφημίας του Ρος κόρης του Ούγου, κόμη του Ρος. Ο Γουόλτερ Στιούαρτ ήταν ένας από τους μικρότερους ετεροθαλείς αδελφούς του Ροβέρτου Γ΄ της Σκωτίας και ένας από τους θείους του Ιακώβου Α΄ της Σκωτίας. Την περίοδο της αιχμαλωσίας του Ιακώβου Α΄ ο Γουόλτερ υποστήριζε με φανατισμό την άποψη να δοθούν στους Άγγλους τα ψηλά λύτρα που ζητούσαν για να επιστρέψει ο βασιλιάς τους στην Σκωτία (1424). Έγινε μέλος του συμβουλίου των 21 ευγενών που καταδίκασαν σε θάνατο τον Μέρντοχ Στιούαρτ και την οικογένεια του για την απόπειρα σφετερισμού του θρόνου. Ο Γουόλτερ Στιούαρτ στην συνέχεια στράφηκε εναντίον του βασιλιά και έγινε ο αρχηγός της συνωμοσίας που δολοφόνησε τον Ιάκωβο Α΄ (1437), εκτελέστηκε τρεις μέρες αργότερα με φρικτά βασανιστήρια. Παντρεύτηκε στον πρώτο του γάμο (1378) την Μαργαρίτα Μπάρκλει, λαίδη του Μπρέχιν με την οποία απέκτησε : [1]

  • Άλαν Στιούαρτ, 4ος κόμης του Καίθνες (πέθανε το 1431)
  • Δαυίδ Στιούαρτ, Κύριος του Άθολ (πέθανε πριν το 1437)
Γουόλτερ Στιούαρτ, 1ος κόμης του Άθολ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1360
Θάνατος26  Μαρτίου 1437
Εδιμβούργο
Αιτία θανάτουκρέμασμα, τράβηγμα και διαμελισμός
Συνθήκες θανάτουθανατική ποινή
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Σκωτίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςIsabella, Countess of Fife
ΓονείςΡοβέρτος Β΄ της Σκωτίας και Ευφημία του Ρος
ΑδέλφιαΕλισάβετ Στιούαρτ, κόμισσα του Κρόφορντ
Αλεξάντερ Στιούαρτ, Κόμης του Μπούκαν
Ροβέρτος Γ΄ της Σκωτίας
Δαυίδ Στιούαρτ, κόμης του Στράθιρν
Ροβέρτος Στιούαρτ, δούκας του Άλμπανι
Γουώλτερ Στιούαρτ, Λόρδος του Φάιφ

Το 1390 η ανιψιά του Ευφημία του ανέθεσε την κομητεία του Καίθνες, ενώ αργότερα δημιουργήθηκε η κομητεία του Άθολ (1404)

Δολοφονία του Δαυίδ Α΄Επεξεργασία

Ο Γουόλτερ Στιούαρτ συμπεριφέρθηκε με μεγάλη ενεργητικότητα στο θέμα της απελευθέρωσης του βασιλιά και της πληρωμής των λύτρων (1424) στην συνέχεια έγινε μέλος του συμβουλίου που καταδίκασε σε θάνατο τον Μέρντοχ Στιούαρτ, εκτελέστηκε με τους δυο γιους του.[2] Έγινε κατόπιν Μέγας Δικαστής της Σκωτίας, πήρε τον τίτλο του κόμη του Στράθιρν από τον Μαλις Στιούαρτ και τέλος έγινε κόμης του Μέντεθ (1427).[3] Ανέθεσε το Καίθνες στον γιο του Άλαν (1428) αλλά επέστρεψε στον ίδιο τον Γουόλτερ μετά τον θάνατο του Άλαν (1431).

Ο βαθμός της πίστης του Γουόλτερ στον Ιάκωβο Α΄ είναι ασαφής. Ο χρονικογράφος Μπιουκάναν (1582) αναφέρει ότι πρωταγωνίστησε στην εκτέλεση της οικογένειας του Μέρντοχ ώστε να εξοντώσει τον αντίπαλο βασιλικό κλάδο από τον Οίκο των Στιούαρτ και να ανοίξει ο δρόμος για να γίνει ο ίδιος βασιλιάς. Άλλοι πιστεύουν ότι είχε μεγάλες ελπίδες να πεθάνει ο Ιάκωβος στην αιχμαλωσία γι'αυτό στην συνέχεια στράφηκε εναντίον του. Ο Γουόλτερ ενώθηκε με τον εγγονό του Γουόλτερ Στιούαρτ, Κύριο του Άθολ και τον Σερ Ροβέρτο Γκράχαμ σε συνωμοσία εναντίον του Ιακώβου Α΄, ο βασιλιάς δολοφονήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1437. Ο Ροβέρτος Στιούαρτ έριξε τις πόρτες των βασιλικών διαμερισμάτων και οι δολοφόνοι μπήκαν μέσα στην Δομηνικιανή μονή στην Περθ, ο βασιλιάς κρύφτηκε κάτω από τα πατώματα όπου τον ανακάλυψε ο Σερ Ροβέρτος και τον σκότωσε με τα χέρια του.[4]

Βίαιος θάνατοςΕπεξεργασία

Ο Γουόλτερ Στιούαρτ μετά την δολοφονία βρήκε ελάχιστη υποστήριξη, συνελήφθη και από τους οπαδούς του βασιλιά και θανατώθηκε σύμφωνα με τις περιγραφές του Μπιουκάναν με φρικτά βασανιστήρια που κράτησαν τρεις μέρες. Την πρώτη μέρα τοποθετήθηκε σε μια άμαξα με έναν γερανό που τον έριξε βίαια στο έδαφος και του έσπασε τα πλευρά, στην συνέχεια τοποθετήθηκε στο κεφάλι του διάδημα από "πυρωμένο σίδερο" με την επιγραφή "βασιλιάς των προδοτών"'.[5] Την δεύτερη μέρα δέθηκε και σύρθηκε με μια άμαξα στον κεντρικό δρόμο του Εδιμβούργου ενώ σύμφωνα με μερικές πληροφορίες είχε τυφλωθεί και βασανιστεί με πυρωμένα σίδερα. Την τρίτη μέρα ενώ ήταν ακόμα ζωντανός του έβγαλαν τα εντόσθια και την καρδιά και τα έκαψαν μπροστά του, στην συνέχεια αποφυλακίστηκε, τεμαχίστηκε και τα κομμάτια του διασκορπίστηκαν σε ολόκληρο το βασίλειο.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. McAndrew, Bruce A., p.180, Scotland's Historic Heraldry
  2. George Crawfurd, p. 159, A General Description of the Shire of Renfrew (1818)
  3. Nicholas, Harris (1842). History of the Earldoms of Strathern, Monteith, and Airth. William Pickering: Stevens and Norton: Clark, Edinburgh. pp. 19–20.
  4. Campbell, Alastair, p.121, A History of Clan Campbell
  5. McAndrew, Bruce A., p.181, Scotland's Historic Heraldry

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Campbell, Alastair, A History of Clan Campbell
  • George Crawfurd, p. 159, A General Description of the Shire of Renfrew (1818)
  • McAndrew, Bruce A., p.181, Scotland's Historic Heraldry
  • Nicholas, Harris (1842). History of the Earldoms of Strathern, Monteith, and Airth. William Pickering: Stevens and Norton: Clark, Edinburgh.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Walter Stewart, Earl of Atholl της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).