Άνοιγμα κυρίου μενού

Δρυοπίδα Κύθνου

οικισμός της Ελλάδας
(Ανακατεύθυνση από Δρυοπίδα)

Συντεταγμένες: 37°22′58″N 24°25′51″E / 37.38278°N 24.43083°E / 37.38278; 24.43083

Η Δρυοπίδα είναι παραδοσιακός[1] οικισμός της Κύθνου των Κυκλάδων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 325 κατοίκους[2].

Δρυοπίδα
Άποψη της Δρυοπίδας
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Δρυοπίδα
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Δήμος Κύθνου
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότητα Κυκλάδων
Υψόμετρο 190
Πληθυσμός 325 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Σύλλακας, Χωριό
Χαρακτηριστικό δρομάκι από την Δρυοπίδα της Κύθνου

Πίνακας περιεχομένων

Γενικά στοιχείαΕπεξεργασία

Η Δρυοπίδα βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από τη Χώρα[3] και είναι κτισμένη ανάμεσα σε δύο λόφους[4], σε υψόμετρο 190 μέτρων[1]. Κύριο γνώρισμα του οικισμού είναι τα κεραμίδια που καλύπτουν τις σκεπές των περισσότερων σπιτιών, πράγμα που οφείλεται στην ανάπτυξη που γνώρισε κατά το παρελθόν η κεραμική τέχνη στη Δρυοπίδα[4]. Διοικητικά υπαγόταν αρχικά στην επαρχία Κέας ως έδρα της κοινότητας Δρυοπίδος, ενώ το 1997, στα πλαίσια των διοικητικών μεταβολών του σχεδίου Καποδίστριας, υπήχθη στον δήμο Κύθνου[1], στον οποίο παρέμεινε και μετά τις αλλαγές του σχεδίου Καλλικράτης που δεν επηρέασαν την Δρυοπίδα.

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο οικισμός δημιουργήθηκε σε άγνωστη χρονική περίοδο, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν σε αυτό πρόσφυγες από την Κρήτη. Αρχικά έφερε το όνομα Σύλλακας ή Χωριό, μετονομάστηκε όμως αργότερα σε Δρυοπίδα, όνομα που έφερε κατά την αρχαιότητα η Κύθνος, σε ανάμνηση των Δρυόπων που θεωρούνται οι πρώτοι οικιστές του νησιού[4]. Κατά το παρελθόν στη Δρυοπίδα γνώρισε σημαντική ανάπτυξη η κεραμική[4], ενώ κοντά στον οικισμό λειτούργησε ορυχείο σιδήρου στο σπήλαιο Καταφύκι[5].

Σημεία ενδιαφέροντοςΕπεξεργασία

 
Σπήλαιο "Καταφύκι"

Στη Δρυοπίδα λειτουργεί το Λαογραφικό μουσείο της Κύθνου στο οποίο εκτίθενται ενδύματα, αντικείμενα και εργαλεία της παραδοσιακής ζωής των κατοίκων της[3]. Επίσης λειτουργούν ένα μικρό Βυζαντινό Μουσείο που στεγάζεται στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου[3] καθώς και Αγρομουσείο. Σημαντικό αξιοθέατο είναι και η εκκλησία του Αγίου Μηνά που διαθέτει ξυλόγλυπτο τέμπλο και εικόνες του 16ου αιώνα[3].

Στη θέση Φιρές κοντά στον οικισμό, υπάρχει το σπήλαιο Καταφύκι που περιέχει αίθουσες με σταλακτίτες και σταλαγμίτες αλλά και μια αλληλουχία φυσικών στοών και τεχνητών ανοιγμάτων. Κατά την αρχαιότητα λειτούργησε ως ορυχείο σιδήρου, δραστηριότητα που επαναλήφθηκε μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους[5].

 
Πινακίδες κατεύθυνσης στα μονοπάτια του χωριού

Απογραφές πληθυσμούΕπεξεργασία

Απογραφή 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 1463[1] 1372[1] 1377[1] 1128[1] 786[1] 701[1] 591[1] 517 325[2]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Μιχαήλ Σταματελάτος - Φωτεινή Βαμβά Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σ. 205.
  2. 2,0 2,1 «Εφημερίς της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας» (PDF). eetaa.gr. 28 Δεκεμβρίου 2012. σελ. 51678. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2016. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 «Τουρισμός». kythnos.gr. Δήμος Κύθνου. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2016. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 «Κύθνος Δρυοπίδα: Η Χώρα, τα χωριά και οι οικισμοί της Κύθνου». kythnosinfo.gr. Κύθνος info. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2016. 
  5. 5,0 5,1 «Ανοικτό για τους επισκέπτες το σπήλαιο "Καταφύκι" στην Κύθνο». koinignomi.gr. Κοινή Γνώμη Κυκλάδων. 17 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2016.