Άνοιγμα κυρίου μενού

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Βελγίου (ολλανδικά: Het Belgische voetbalelftal, γαλλικά: L'équipe de Belgique de football, γερμανικά: Die Belgische Fußballnationalmannschaft) εκπροσωπεί το Βέλγιο στις διεθνείς διοργανώσεις του αθλήματος και διευθύνεται από τη Βασιλική Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (URBSFA / KBVB) που είναι η διοικούσα αρχή για το ποδόσφαιρο στο Βέλγιο.

Βέλγιο
KBVB-URBSFA logo.png
Χώρα/περιοχή που εκπροσωπεί Βέλγιο
Παρατσούκλι Rode Duivels
Diables Rouges
Rote Teufel
(Κόκκινοι Διάβολοι)
Ομοσπονδία Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
Συνομοσπονδία ΟΥΕΦΑ (Ευρώπη)
Ίδρυση 1904[1]
Προπονητής Flag of Spain.svg Ρομπέρτο Μαρτίνεθ
Αρχηγός Εντέν Αζάρ
Περισσότερες συμμετοχές Γιαν Φερτόνχεν (102)
Κορυφαίος σκόρερ Ρομελού Λουκάκου (36)
Στάδιο έδρας Στάδιο Κινγκ Μποντουέν
Κωδικός ΦΙΦΑ BEL
Ιστότοπος Επίσημος ιστότοπος
Πρώτη εμφάνιση
Κατάταξη ΦΙΦΑ
Τρέχουσα 2 (16 Ιουλίου 2018)
<abrr title="Υψηλότερη κατάταξη ΦΙΦΑ (εμφανίζεται η πιο πρόσφατη)">Υψηλότερη 1 (Νοέμβριος 2015 - Μάρτιος 2016)
<abrr title="Χαμηλότερη κατάταξη ΦΙΦΑ (εμφανίζεται η πιο πρόσφατη)">Χαμηλότερη 71 (Ιούνιος 2007)
Ευρύτερη νίκη
Βέλγιο - Ζάμπια 9-0
(Βρυξέλλες, Βέλγιο; 4 Ιουνίου 1994)
Βέλγιο - Σαν Μαρίνο 10-1
(Βρυξέλλες, Βέλγιο; 28 Φεβρουαρίου 2001)
Βέλγιο - Γιβραλτάρ 9-0
(Λιέγη, Βέλγιο; 31 Αυγούστου 2017)
Ευρύτερη ήττα
Αγγλία (ερασιτεχνική) - Βέλγιο 11-2
(Λονδίνο, Αγγλία; 17 Απριλίου 1909)
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σελίδα στο Twitter Λογαριασμός στο YouTube
Commons page Πολυμέσα σχετικά με την ομάδα

Πίνακας περιεχομένων

ΙστορίαΕπεξεργασία

Το Βέλγιο είναι η αρχαιότερη εθνική ομάδα ποδοσφαίρου στην Ήπειρο της Ευρώπης. Το μεγαλύτερο επίτευγμα της εθνικής Βελγίου, είναι οι έξι συνεχόμενες προκρίσεις σε τελικές φάσεις Παγκοσμίων Κυπέλλων από το 1982 έως το 2002.

Παγκόσμιο ΚύπελλοΕπεξεργασία

Το Βέλγιο είναι από τις χώρες που δίνουν συχνά το παρών σε τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου. Συνολικά έχει συμμετάσχει σε 11 από τις 19 διοργανώσεις που έχουν γίνει. Το 1930, το 1934 και το 1938, στις τρεις πρώτες διοργανώσεις, αν και συμμετείχε, αποκλείστηκε σε όλες τις περιπτώσεις και μάλιστα μόνο με ήττες. Την πρώτη της ισοπαλία την έφερε στην επόμενη συμμετοχή της, το 1954, που δεν ήταν όμως ικανή να της δώσει πρόκριση. Το 1970, κατάφερε και πήρε την πρώτη της νίκη, αλλά δεν αρκούσε, αφού στα άλλα δύο ματς ηττήθηκε, μένοντας εκτός της φάσης των νοκ-άουτ αγώνων. Από το 1982 έως και το 2002, σημείωσε ένα εξαιρετικό επίτευγμα, με την συμμετοχή της σε έξι συνεχόμενες τελικές φάσεις (1982, 86', 90', 94', 98', 2002). Από αυτές, στην πρώτη χρονιά έφτασε μέχρι τον δεύτερο γύρο, την δεύτερη κατόρθωσε να φτάσει έως τον Μικρό τελικό και να ηττηθεί καταλαμβάνοντας την 4η θέση (το 1986), στην συνέχεια έφτασε δύο συνεχόμενες φορές ως την φάση των '16', το 1998 αποκλείστηκε νωρίς από την φάση των ομίλων, ενώ το 2002 έφτασε και πάλι έως τους '16' του θεσμού. Το 2006 και το 2010, δεν κατόρθωσε να προκριθεί στην τελική φάση. Το 2012, ο Μάρκ Βίλμοτς ανέλαβε την ομάδα, μετά την λήξη της συνεργασίας με τον Λίκενς. Οι εμφανίσεις του Βελγίου βελτιώθηκαν και κατάφερε να περάσει αήττητο στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλου του 2014. Εκεί, το Βέλγιο πέρασε στους προημιτελικούς, όπου αποκλείστηκε στον προημιτελικό από την Αργεντινή.[2]Στο παγκόσμιο κύπελλο της Ρωσίας το 2018, κατάφερε να κατακτήσει την 3η θέση νικώντας την Αγγλία στον μικρό τελικό 2-0 με σκόρερς τους: Μενιέ και Αζάρ.

Ευρωπαϊκό ΠρωτάθλημαΕπεξεργασία

Παρόλο που σε Παγκόσμια κύπελλα τα πηγαίνει καλά, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα δυσκολεύει το Βέλγιο. Εκεί έχει μόνο 5 παρουσίες σε τελικές φάσεις. Το 1972 που διοργάνωσε τον θεσμό, στην πρώτη της συμμετοχή, κατάφερε να φτάσει έως τον μικρό τελικό και να κατακτήσει την 3η θέση. Στη δεύτερη συμμετοχή του, το Βέλγιο, έγινε φιναλίστ το 1980. Στον Μεγάλο Τελικό ηττήθηκε από τη Δυτική Γερμανία με 2-1. Μετέπειτα, ακολούθησαν δύο ακόμα συμμετοχές, το 1984 και το 2000, με την εθνική Βελγίου να αποκλείεται στη φάση των ομίλων και στις δύο περιπτώσεις. Το 2016 προκρίθηκε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, ενώ έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία του την 1η θέση στην κατάταξη της FIFA το Νοέμβριο του 2015.[3] Στο EURO 2016 τερμάτισε 7η χάνοντας στα προημιτελικά της διοργάνωσης από την Εθνική Ουαλίας του Γκάρεθ Μπέιλ με 3-1.[4]

Ολυμπιακοί ΑγώνεςΕπεξεργασία

Τη μεγαλύτερη διάκρισή της, η ομάδα του Βελγίου, την έχει πετύχει σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Συγκεκριμένα έχει κατακτήσει το Χρυσό μετάλλιο, το 1920, όταν διοργάνωσε τους Αγώνες. Πριν από αυτό το επίτευγμα, είχε συμμετοχή στους Αγώνες του Παρισιού το 1900, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο της τρίτης θέσης. Στο Παρίσι το 1924, είχε ξανά μια ανεπιτυχή συμμετοχή και πήρε μέρος χωρίς επιτυχία και στους Αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ. Η πιο πρόσφατη συμμετοχή του Βελγίου σε Ολυμπιακούς Αγώνες είναι το 2008, στο Πεκίνο, όπου έμεινε στην τέταρτη θέση, εκτός μεταλλίων.

ΣήμαΕπεξεργασία

ΣτάδιοΕπεξεργασία

Η εθνική ποδοσφαίρου του Βελγίου, έχει ως έδρα της, το Στάδιο Κινγκ Μπαουντουίν, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα τις Βρυξέλλες. Η χωρητικότητά του είναι 45.200. Το συγκεκριμένο στάδιο έχει φιλοξενήσει αγώνες ράγκμπι και τέννις, εκτός από ποδόσφαιρο. Η έδρα της εθνικής Βελγίου είναι το Στάδιο Κινγκ Μποντουέν.

ΠαίκτεςΕπεξεργασία

Τρέχουσα σύνθεσηΕπεξεργασία

Οι παίκτες που κλήθηκαν στο Μουντιάλ του 2018.[5]

Οι συμμετοχές και τα γκολ ισχύουν ως τις 11 Ιουνίου 2018.

0#0 Θέση Παίκτης Ημερομηνία γεννήσεως Αγώνες Τέρματα Ομάδα
1 Τ Τιμπό Κουρτουά 11 Μαΐου 1992 (1992-05-11) (27 ετών) 58 0   Τσέλσι
12 Τ Σιμόν Μινιολέ 6 Μαρτίου 1988 (1988-03-06) (31 ετών) 21 0   Λίβερπουλ
13 Τ Κουν Κάστιλς 25 Ιουνίου 1992 (1992-06-25) (27 ετών) 0 0   ΦφΛ Βόλφσμπουργκ
2 Α Τόμπι Αλντερβέιρελντ 2 Μαρτίου 1989 (1989-03-02) (30 ετών) 77 3   Τότεναμ Χότσπερ
3 Α Τόμας Βερμάελεν 14 Νοεμβρίου 1985 (1985-11-14) (33 ετών) 66 1   Μπαρτσελόνα
4 Α Βενσάν Κομπανί 10 Απριλίου 1986 (1986-04-10) (33 ετών) 77 4   Μάντσεστερ Σίτι
5 Α Γιαν Φερτόνχεν 24 Απριλίου 1987 (1987-04-24) (32 ετών) 102 8   Τότεναμ Χότσπερ
15 Α Τόμας Μουνιέρ 12 Σεπτεμβρίου 1991 (1991-09-12) (27 ετών) 25 5   Παρί Σεν Ζερμέν
20 Α Ντέντρικ Μπογιάτα 28 Νοεμβρίου 1990 (1990-11-28) (28 ετών) 7 0   Σέλτικ Γλασκώβης
6 M Άξελ Βίτσελ 12 Ιανουαρίου 1989 (1989-01-12) (30 ετών) 90 9   Τιεντζίν Τσουαντζιάν ΦΚ
7 M Κέβιν Ντε Μπρόινε 28 Ιουνίου 1991 (1991-06-28) (28 ετών) 62 14   Μάντσεστερ Σίτι
8 M Μαρουάν Φελαϊνί 22 Νοεμβρίου 1987 (1987-11-22) (31 ετών) 82 17   Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
11 M Γιανίκ Φερέιρα Καράσκο 4 Σεπτεμβρίου 1993 (1993-09-04) (25 ετών) 26 5   Νταλιάν Γιφάνγκ ΦΚ
17 M Γιούρι Τίλεμανς 7 Μαΐου 1997 (1997-05-07) (22 ετών) 9 0   Μονακό
18 M Αντνάν Γιανουζάι 5 Φεβρουαρίου 1995 (1995-02-05) (24 ετών) 8 0   Ρεάλ Σοσιεδάδ
19 M Μούσα Ντεμπελέ 16 Ιουλίου 1987 (1987-07-16) (32 ετών) 76 5   Τότεναμ Χότσπερ
22 M Νασέρ Τσαντλί 2 Αυγούστου 1989 (1989-08-02) (29 ετών) 45 5   Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον
23 M Λεάντερ Ντεντόνκερ 15 Απριλίου 1995 (1995-04-15) (24 ετών) 5 0   Άντερλεχτ
9 Ε Ρομέλου Λουκάκου 13 Μαΐου 1993 (1993-05-13) (26 ετών) 69 36   Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
10 Ε Εντέν Αζάρ   7 Ιανουαρίου 1991 (1991-01-07) (28 ετών) 86 22   Τσέλσι
14 Ε Ντρις Μέρτενς 6 Μαΐου 1987 (1987-05-06) (32 ετών) 69 14   Νάπολι
16 Ε Τοργκάν Αζάρ 29 Μαρτίου 1993 (1993-03-29) (26 ετών) 11 1   Μενχενγκλάντμπαχ
21 Ε Μισί Μπατσουαγί 2 Οκτωβρίου 1993 (1993-10-02) (25 ετών) 16 7   Μπορούσια Ντόρτμουντ

ΣτατιστικάΕπεξεργασία

Πρώτοι σε συμμετοχέςΕπεξεργασία

Στην λίστα με τους πρώτους ποδοσφαιριστές σε συμμετοχές, προηγείται ο Γιάν Κιούλεμανς, με 96. Ακολουθεί ο εν ενεργεία, Τίμι Σίμονς με 94, στη τρίτη θέση βρίσκεται ο Γιαν Φερτόνχεν με 89 και στην τέταρτη θέση με 86 συμμετοχές, βρίσκονται οι Έρικ Γκέρετς και Φράνκι Φαν ντερ Ελστ. Ο Ένζο Σκίφο είναι στην 6η με 84 και 7ος βρίσκεται ο Ντάνιελ Βαν Μπούιτεν με 83.

Πρώτοι σκόρερΕπεξεργασία

Ο Μπέρναρντ Βουρχούφ είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία της εθνικής Βελγίου, έχοντας σκοράρει 30 φορές σε 61 παιχνίδια. Τόσες φορές έχει σκοράρει και ο Πολ Βαν Χιμστ, όμως μένει δεύτερος λόγω περισσότερων συμμετοχών (81). Στην τρίτη θέση, με ένα γκολ διαφορά, ο Μαρκ Γουίλμοτς και στην τέταρτη ο Τζόσεφ Μερμάνς με 27 γκολ. Στην πέμπτη θέση με 26 τέρματα, βρίσκεται ο Ρόμπερτ Ντε Βιν.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2019.
  2. «Αργεντινή - Βέλγιο 1-0». www.sport24.gr. Ανακτήθηκε στις 2016-06-02. 
  3. «Στην 1η θέση το Βέλγιο | tovima.gr». 
  4. «Η Ουαλία απέκλεισε το Βέλγιο με ανατροπή» (στα αγγλικά). http://www.sport24.gr/football/Euro/Euro2016/h-oyalia-apekleise-to-velgio-me-anatroph.4149439.html. Ανακτήθηκε στις 2017-03-29. 
  5. «REVEALED: EVERY WORLD CUP 2018 SQUAD - FINAL 23-MAN LISTS». Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2018. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία