Εθνικοί δρυμοί της Ελλάδας

κατάλογος εγχειρήματος Wikimedia
Greece location map.svg
Blue pog.svg
Ζακύνθου
Blue pog.svg
Αλοννήσου
Red pog.svg
Αίνου
Red pog.svg
Αώου
Red pog.svg
Οίτης
Red pog.svg
Σαμαριάς
Red pog.svg
Ολύμπου
Red pog.svg
Πάρνηθας
Red pog.svg
Παρνασσού
Red pog.svg
Βάλια-Κάλντα
Red pog.svg
Πρεσπών
Red pog.svg
Σουνίου
Green pog.svg
Σχινιά Μαραθώνα
Green pog.svg
Κορώνειας
Green pog.svg
Β. Πίνδου
Green pog.svg
Μεσολογγίου
Green pog.svg
Δαδιάς
Green pog.svg
Κερκίνης
Green pog.svg
Έβρου
Green pog.svg
Αμβρακικού
Green pog.svg
Νέστου
Green pog.svg
Τζουμέρκων
Green pog.svg
Κοτυχιού
Green pog.svg
Αξιού
Green pog.svg
Ροδόπης
Green pog.svg
Χέλμου
Red pog.svg Εθνικοί δρυμοί
Green pog.svg Εθνικά πάρκα
Blue pog.svg Εθνικά θαλάσσια πάρκα
(Σημείωση: Στον χάρτη παρουσιάζονται επίσημα προστατευόμενες περιοχές στις οποίες το πλήρες όνομα έχει συντομογραφηθεί, ενώ οι θέσεις των σημείων δεν αποτελούν τους πυρήνες των οικοτόπων).
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Εθνικός.

Στην Ελλάδα η οριοθέτηση Εθνικών Δρυμών, δηλαδή περιοχών φυσικού πλούτου προστατευμένων από κανονισμών του κράτους είναι χαρακτηριστικό που ξεκίνησε να εδραιώνεται από την δεκαετία του 1950. Το φυσικό περιβάλλον της Ελλάδας χαρακτηρίζεται από έντονες εναλλαγές οικοσυστημάτων και βιότοπων. Σχεδόν το 5% της ελληνικής ακτογραμμής αποτελείται από οικολογικά ευαίσθητους υγροβιότοπους, κυρίως σε περιοχές που βιώνουν την ραγδαία ανάπτυξη του τουρισμού.

Ελληνικό κλίμαΕπεξεργασία

Το κλίμα της Ελλάδας χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες:

  • Στο μεσογειακό κλίμα το οποίο χαρακτηρίζεται από ήπιους, υγρούς χειμώνες και ζεστά, ξηρά καλοκαίρια. Οι θερμοκρασίες σπάνια φτάνουν σε ακραίες τιμές, αν και χιονοπτώσεις σημειώνονται περιστασιακά ακόμη και στην Αθήνα, τις Κυκλάδες ή την Κρήτη κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
  • Στο αλπικό κλίμα που απαντάται κυρίως στη Δυτική Ελλάδα (Ήπειρο, Στερεά Ελλάδα, Θεσσαλία, Δυτική Μακεδονία καθώς και κεντρικά μέρη της Πελοποννήσου όπως η Αχαΐα, η Αρκαδία και τμήματα της Λακωνίας).
  • Στο εύκρατο κλίμα που απαντάται στην Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία καθώς και στη Θράκη σε μέρη όπως η Κομοτηνή, η Ξάνθη και ο βόρειος Έβρος με κρύους, υγρούς χειμώνες και ζεστά, ξηρά καλοκαίρια.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Η κλιματική και βιολογική ποικιλότητα της Ελάδας, μαζί με την πλούσια χλωρίδα και πανίδα που τη συνοδεύει, έκανε εμφανή την ανάγκη δημιουργίας εθνικών πάρκων ήδη από το 1937, όταν η κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά εξέδωσε για πρώτη φορά νόμο που καθιέρωσε εθνικά πάρκα στην Ελλάδα. Το 1938 ιδρύθηκε ο πρώτος εθνικός δρυμός στην Ελλάδα, ο Εθνικός Δρυμός Ολύμπου και ακολούθησε στη συνέχεια η δημιουργία του Εθνικού Δρυμού Παρνασσού.

Εθνικοί Δρυμοί και Θαλάσσια ΠάρκαΕπεξεργασία

Στην Ελλάδα καθιερώθηκε ο όρος Εθνικός δρυμός (αντί του όρου Εθνικό Πάρκο που χρησιμοποιείται διεθνώς) επειδή οι περισσότεροι δρυμοί αφορούν δασικές περιοχές (δρυμός - δρυς - βελανιδιά), ενώ για τις θαλάσσιες περιοχές που πλέον έχουν νομοθετηθεί ως προστατευόμενες χρησιμοποιείται ο όρος Θαλάσσιο Πάρκο.

Όνομα Ίδρυση Περιοχή
(εκτ.)
Χάρτης Εικόνα
Εθνικός δρυμός Αίνου Κεφαλληνίας 1962 2.862
 
 
 
Εθνικός δρυμός Βίκου Αώου 1973 12.600
 
 
 
Εθνικός δρυμός Οίτης 1966 7.210
 
 
 
Εθνικός δρυμός Ολύμπου 1938 3.988
 
 
 
Εθνικός δρυμός Παρνασσού 1938 3.513
 
 
 
Εθνικός δρυμός Πάρνηθας 1961 3.812
 
 
 
Εθνικός δρυμός Πίνδου 1966 6.927
 
 
 
Εθνικός δρυμός Πρεσπών 1974 19.470
 
 
 
Εθνικός δρυμός Σαμαριάς 1962 4.850
 
 
 
Εθνικός δρυμός Σουνίου 1974 3.500
 
 
 
Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου 1992 208.713
 
 
 
Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου 1999 13.500
 
 
 

Εθνικά πάρκαΕπεξεργασία

Υπάρχει μια πληθώρα προστατευόμενων περιοχών, ιδιαίτερα υδροβιοτόπων που χαρακτηρίστηκαν ιδιαίτερα μετά το 2004 Εθνικά Πάρκα. Αυτά, με έτος αναγνώρισης, είναι:[1]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία