Ο Ζακ Λακάν (γαλλ.: Jacques Marie Émile Lacan, 13 Απριλίου 1901 - 9 Σεπτεμβρίου 1981) ήταν Γάλλος ψυχαναλυτής και ψυχίατρος, που θεωρήθηκε ως «ο πιο αμφιλεγόμενος ψυχαναλυτής μετά τον Φρόυντ».[18] Οργανώνοντας ετήσια σεμινάρια στο Παρίσι από το 1953 έως το 1981, ο Λακάν επηρέασε πολλές ηγετικές φυσιογνωμίες Γάλλων διανοούμενων στις δεκαετίες του 1960 και 1970, ιδιαίτερα όσους σχετίστηκαν με τον μεταδομισμό. Οι ιδέες του άσκησαν σημαντική επίδραση στην κριτική θεωρία, τη λογοτεχνική θεωρία, τη γαλλική φιλοσοφία του 20ού αιώνα, την κοινωνιολογία, τη φεμινιστική θεωρία, τη θεωρία κινηματογράφου και την κλινική ψυχανάλυση.[19]

Ζακ Λακάν
Jaques Lacan.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jacques Lacan (Γαλλικά)
Γέννηση13  Απριλίου 1901[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12]
3ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού[13][14][15]
Θάνατος9  Σεπτεμβρίου 1981[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12]
6ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού[16][15]
Αιτία θανάτουκαρκίνος εντέρου[17]
ΥπηκοότηταΓαλλία
ΣπουδέςΚολλέγιο Στανισλάς και Σχολή Ιατρικής του Παρισιού
ΣύζυγοςΣίλβια Μπατάιγ και Marie-Louise Blondin
ΤέκναJudith Miller, Sibylle Lacan και Caroline Roger-Lacan
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ερευνητικός τομέαςψυχανάλυση, ψυχιατρική και γλωσσολογία
Αξίωμαπρόεδρος
Ιδιότηταψυχίατρος, ψυχαναλυτής και μεταφραστής
Διδακτορικός καθηγητήςHenri Claude
Ακαδημαϊκός τίτλοςΔιδάκτωρ
Υπογραφή
LacanSignature.png

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Πρώτα χρόνιαΕπεξεργασία

Ο Λακάν γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν το μεγαλύτερο από τα τρία παιδιά των Εμιλί και Αλφρέ Λακάν. Ο πατέρας του ήταν ένας επιτυχημένος έμπορος σαπουνιών και ελαίων. Η μητέρα του ήταν ρωμαιοκαθολική – ο νεότερος αδερφός του μπήκε σε μοναστήρι το 1929 και ο ίδιος παρακολούθησε το ιησουϊτικό κολλέγιο Stanislas. Στις αρχές του 1920 ο Λακάν παρακολούθησε πολιτικές συναντήσεις της Action Française, δεξιού πολιτικού κινήματος, για το οποίο αργότερα άσκησε αυστηρή κριτική και γνώρισε τον ιδρυτή του Σαρλ Μωρράς. Μέχρι τα μέσα του 1920, ο Λακάν είχε απογοητευτεί από τη θρησκεία κι είχε γίνει άθεος. Ήρθε σε σύγκρουση με την οικογένειά του γι’ αυτό το θέμα.[20][21][22]

Στα 1920, καθώς απορρίφθηκε ως πολύ αδύναμος για στρατιωτική θητεία, εισάγεται στην ιατρική σχολή και το 1926 ειδικεύεται στην ψυχιατρική στο νοσοκομείο Αγία Άννα του Παρισιού. Τον ενδιέφεραν ιδιαιτέρως οι φιλοσοφικές θεωρίες των Καρλ Γιάσπερς (Karl Jaspers) και Μάρτιν Χάιντεγκερ (Martin Heidegger) και παρακολούθησε σεμινάρια για τον Χέγκελ (Hegel) από τον Κογιέβ (Alexandre Kojève).

ΔιδασκαλίαΕπεξεργασία

Βιβλία στα ελληνικάΕπεξεργασία

  • (1982) Το σεμινάριο XI
  • (1987) Η οικογένεια
  • (2005) Λειτουργία και πεδίο της ομιλίας και της γλώσσας στην ψυχανάλυση
  • (2008) Οι ψυχώσεις
  • (2008) Τα ονόματα του Πατρός
  • (2009) Η διδασκαλία μου
  • (2010) Απαντήσεις
  • (2010) Το σεμινάριο για το κλεμμένο γράμμα
  • (2011) Ακόμη Encore
  • (2011) Ο θρίαμβος της θρησκείας και λόγος προς τους καθολικούς
  • (2014) Το αντίστροφο της ψυχανάλυσης
  • (2015) Ο ατομικός μύθος του νευρωτικού
  • (2015) Μιλάω στους τοίχους

Ελληνικά περιοδικά λακανικής ψυχανάλυσηςΕπεξεργασία

Στην ελληνική γλώσσα κυκλοφορούν σήμερα τρία περιοδικά λακανικής ψυχανάλυσης

  • Το περιοδικό λακανικής κλινικής Fort-Da.[23]
  • To περιοδικό Η Ψυχανάλυση. Πρόκειται για έκδοση της Ελληνικής Εταιρείας της Νέας Λακανικής Σχολής.[24]
  • Το περιοδικό ψυχανάλυσης, φιλοσοφίας και τέχνης αληthεια.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119104423. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Jacques-Lacan. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 (Αγγλικά) SNAC. w6sx92k4. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 «Nationalencyklopedin» (σουηδικά) jacques-lacan. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000014981. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 «Store norske leksikon». (Μποκμάλ, Νεονορβηγικά) Great Norwegian Encyclopedia. 1978. Jacques_Marie_Lacan.
  7. 7,0 7,1 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. lacan-jacques-marie.
  8. 8,0 8,1 «Grove Art Online» (Αγγλικά) Oxford University Press. 12  Νοεμβρίου 1998. T048561.
  9. 9,0 9,1 «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0036230.
  10. 10,0 10,1 GeneaStar. lacan.
  11. 11,0 11,1 Roglo. p=jacques;n=lacan.
  12. 12,0 12,1 (Αγγλικά) Indiana Philosophy Ontology Project. thinker/3414. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  13. muse.jhu.edu/books/9780791488058.
  14. global.britannica.com/biography/Jacques-Lacan#ref662033.
  15. 15,0 15,1 «Fichier des personnes décédées»
  16. www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/00043079.2009.10786169.
  17. www.elmundo.es/cultura/2014/05/17/5376944622601d637c8b4592.html.
  18. David Macey, "Introduction", Jacques Lacan, The Four Fundamental Concepts of Psycho-Analysis (London 1994) p. xiv
  19. αναφέρεται στην ενότητα "The American Journal of Psychoanalysis", Volume 47, Issue 1, Spring 1987, ISSN: 0002-9548 "Lacan and post-Structuralism", P51-P57, από τον Jan Marta
  20. Roudinesco, Elisabeth, Jacques Lacan & Co.: a history of psychoanalysis in France, 1925–1985, 1990, Chicago University Press
  21. Perry Meisel (April 13, 1997). «The Unanalyzable». New York Times. http://www.nytimes.com/books/97/04/13/reviews/970413.13meiselt.html. 
  22. Michael Martin (2007). The Cambridge Companion to Atheism. Cambridge University Press. σελ. 310. ISBN 9780521842709. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2012. Among celebrity atheists with much biographical data, we find leading psychologists and psychoanalysts. We could provide a long list, including...Jacques Lacan... 
  23. «Παρουσίαση του περιοδικού Fort-Da». 
  24. «Περιοδικό Η Ψυχανάλυση». 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jacques Lacan της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).