Συντεταγμένες: 37°29′1″N 21°38′52″E / 37.48361°N 21.64778°E / 37.48361; 21.64778

Η Ζαχάρω είναι κωμόπολη της νοτιοδυτικής Ελλάδας στη δυτική Πελοπόννησο.[2]

Ζαχάρω Ηλείας
Panoramic Ai Lias.jpg
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Ζαχάρω Ηλείας
37°29′10″N 21°38′58″E
2011 Dimos Zacharos.png
ΧώραΕλλάδα[1]
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Ζαχάρως
Γεωγραφική υπαγωγήΠελοπόννησος
Υψόμετρομέτρο
Ταχ. κωδ.270 54
Τηλ. κωδ.26250
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Γενικά στοιχείαΕπεξεργασία

Η Ζαχάρω βρίσκεται προς τα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και κοντά στα παράλια του Κυπαρισσιακού κόλπου ενώ την πόλη διασχίζει η Εθνική Οδός GR-9/E55, που συνδέει την Πάτρα με την Καλαμάτα. Απέχει από τον Πύργο 32 χιλιόμετρα (νοτιοδυτικά), από τα Κρέστενα 17 χιλιόμετρα (νότια), 24 χιλιόμετρα από την Ολυμπία (νοτιοδυτικά), περίπου 30 χιλιόμετρα από την Κυπαρισσία (βόρεια) και 90 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα (βορειοδυτικά). Φημίζεται για τις μεγάλες αμμώδεις παραλίες[3], την παρακείμενη Λίμνη Καϊάφα και τα Ιαματικά Λουτρά Καϊάφα. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, αποτελεί μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες κωμοπόλεις της Ηλείας.

Η Ζαχάρω είναι ένας νέος και οργανωμένος δήμος. Διαθέτει παιδικό σταθμό, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο, λύκειο, εκκλησίες, ταχυδρομείο, αστυνομικό τμήμα[4], δικαστικό κατάστημα, κέντρο υγείας[5], εφορία[6], τράπεζες και σιδηροδρομικό σταθμό[7]. Οι αθλητικές εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν γήπεδο ποδοσφαίρου, γήπεδο μπάσκετ και δημοτικό γυμναστήριο ανοιχτό για το κοινό.

Στην κεντρική πλατεία, που είναι πολύ κοντά στην εθνική οδό, υπάρχουν πλατάνια. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας και πολιούχος της πόλης είναι ο Άγιος Σπυρίδων, ο οποίος εορτάζεται στις 12 Δεκεμβρίου, ημέρα τοπικής αργίας.[8]

ΙστορίαΕπεξεργασία

Η ιστορία της Ζαχάρως αρχίζει στα μέσα του 19ου αιώνα ενώ κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 η Ζαχάρω ήταν αραιοκατοικημένη. Ωστόσο, τις επόμενες δεκαετίες πληθυσμοί από τα γύρω ορεινά βουνά άρχισαν να κατεβαίνουν και να εγκαθίστανται σ' αυτή. Το όνομά της λέγεται ότι το πήρε από ένα χάνι που υπήρχε στην περιοχή, στο οποίο κατέφευγαν και διανυκτέρευαν διάφοροι ταξιδιώτες. Το χάνι ανήκε σε κάποια γυναίκα ονόματι Ζαχαρούλα, από την οποία έλαβε και το όνομα ο οικισμός.

Διοικητικά - Δημογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Διοικητικά υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μακίστου. Η Ζαχάρω το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1947 με το ΦΕΚ 287Α - 19/12/1947 του Δήμου Ζαχάρως.[9]

  • Απογραφή 1981: πληθυσμός πόλης: 2.812
  • Απογραφή 1991: πληθυσμός πόλης: 4.318, πληθυσμός δήμου: 11.041
  • Απογραφή 2001: πληθυσμός πόλης: 6.739, πληθυσμός δήμου: 12.910
  • Απογραφή 2011: πληθυσμός πόλης: 5.407, πληθυσμός δήμου: 8.953

Οικονομική δραστηριότηταΕπεξεργασία

Η οικονομία της Ζαχάρως βασίζεται κατά μεγάλο μέρος στον τουρισμό και στη γεωργία. Η κωμόπολη και η γύρω περιοχή συγκεντρώνουν πολλούς τουρίστες, ειδικά το καλοκαίρι. Η μορφολογία της περιοχής βασίζεται σε έναν μοναδικό συνδυασμό για ευρωπαϊκά εδάφη: περιλαμβάνει την ατελείωτη αμμώδη παραλία, τη λίμνη του Καϊάφα, τα ιαματικά λουτρά του Καϊάφα και το παρακείμενο βουνό του Λαπίθα. Ο αγροτικός τομέας είναι επίσης σημαντική πηγή εισοδήματος για τους κατοίκους. Σε μεγάλο μέρος βασίζεται στην ελαιοκαλλιέργεια και την ελαιοπαραγωγή. Η ποικιλία ελαιοδέντρων που καλλιεργείται κατά κόρον είναι η κορωνέικη, η οποία είναι από τις πιο διακεκριμένες στην Ελλάδα. Το ελαιόλαδο που παράγεται είναι ποιότητας "έξτρα παρθένο" και κατά κύριο λόγο εξάγεται σε άλλες χώρες. Επίσης η τομάτα που παράγεται στη Ζαχάρω αποτελεί μοναδική ποικιλία και είναι γνωστή για τη γλυκύτητά της. Όταν ωριμάζει γεμίζει τόσο με σάκχαρα (κυρίως φρουκτόζη και ινουλίνη) που οι κρύσταλλοί τους φαίνονται με γυμνό μάτι. Η καλλιέργεια της ζαχαρέικης τομάτας κοντεύει να εκλείψει, καθώς η ποικιλία δεν αναπτύσσεται καλά στα θερμοκήπια, έχει σύντομη περίοδο παραγωγής και η χοντρή φλούδα κάνει τον καρπό βαρύ και ευάλωτο σε πιέσεις και φθορά κατά τη συσκευασία.

ΚλίμαΕπεξεργασία

Η Ζαχάρω έχει εύκρατο Μεσογειακό Κλίμα. Η εγγύτητα με τη θάλασσα είναι ένας καθοριστικός παράγοντας για τη διαμόρφωση του κλίματος. Ως εκ τούτου, οι χειμώνες είναι ήπιοι και βροχεροί, ενώ τα καλοκαίρια είναι ηλιόλουστα και ζεστά.

Πυρκαγιές 2007Επεξεργασία

Τον Αύγουστο 2007 η ευρύτερη περιοχή της Ζαχάρως επλήγη από φοβερές πυρκαγιές, με αρκετές ανθρώπινες απώλειες και ανυπολόγιστες ζημιές σε σπίτια και περιουσίες.[10] Ήταν από τις λίγες περιοχές στην Ελλάδα που γνώρισαν την καταστροφική μανία των πυρκαγιών σε τέτοιο βαθμό.

ΑθλητισμόςΕπεξεργασία

Η ποδοσφαιρική ομάδα «Α.Ο. Ολυμπιακός Ζαχάρως» που ιδρύθηκε το 1928 και είχε και παρουσία στη Δ΄ Εθνική , διαλύθηκε το 2013. Από το 2014 επαναλειτούργησε[11] ως «Νέος Ολυμπιακός Ζαχάρως»

ΦωτογραφίεςΕπεξεργασία

 
Πανοραμική άποψη της Ζαχάρω από τον λόφο του Προφήτη Ηλία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
  2. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 60, τομ. 13. 
  3. Team, TANEA (11 Ιουλίου 2003). «διακοπές Kατάκολο - Zαχάρω - Nεοχώρι». ΤΑ ΝΕΑ. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2020. 
  4. «ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΖΑΧΑΡΩΣ - Υπ. Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης - Ελληνική Αστυνομία». www.astynomia.gr. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2020. 
  5. «ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΖΑΧΑΡΩΣ». Zacharo. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2020. 
  6. «Χρυσός οδηγός». www.xo.gr. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2020. 
  7. «Θεματική εκδρομή με τραίνο, εκκλησία Υπαπαντής, Σάββατο 2/2/2013». TrainOSE. 16 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2020. 
  8. «Ηλεία Η Ζαχάρω «τίμησε» τον πολιούχο της Αγ. Σπυρίδωνα». PatrisNews - Εφημερίδα Πατρίς Ηλείας. 13 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2020. 
  9. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2020. 
  10. «Το χρονικό της «μαύρης» Παρασκευής του 2007». Η Εφημερίδα των Συντακτών. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2020. 
  11. «Ολυμπιακός Ζαχάρως». iliakopodosfairo.blogspot.gr. 18 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2017.