Ιεριχώ

αραβική πόλη κοντά στον Ιορδάνη στη Δυτική Όχθη των Παλαιστινιακών περιοχών

Συντεταγμένες: 31°51′N 35°27′E / 31.850°N 35.450°E / 31.850; 35.450

Η Ιεριχώ (εβραϊκά: יְרִיחוֹYərīḥō; αραβικά: أريحا‎‎ Arīḥā ʔaˈriːħaː)) είναι αραβική πόλη κοντά στον Ιορδάνη στη Δυτική Όχθη των Παλαιστινιακών περιοχών. Έχει καταληφθεί από το Ισραήλ από το 1967. Είναι πρωτεύουσα της Επαρχίας Ιεριχούς και είχε πληθυσμό το 2007, 18.346 κάτοικους.[2] Ευρισκόμενη αρκετά κάτω από το επίπεδο της θάλασσας (περίπου 260 μέτρα) 16 χλμ. βορείως της Νεκράς Θάλασσας, η Ιεριχώ είναι το χαμηλότερο σημείο του πλανήτη με μόνιμους κάτοικους. Πιστεύεται επίσης ότι είναι μία από τις παλαιότερες συνεχώς κατοικούμενες πόλεις του κόσμου.[3][4][5] Αρχαιολογικές έρευνες έχουν ανακαλύψει τα κατάλοιπα πάνω από 20 διαδοχικών εγκαταστάσεων στην Ιεριχώ, η πρώτη από τις οποίες είναι 11.000 ετών (9000 ΠΚΕ),[6] σχεδόν στην αρχή του Ολόκαινου. Είναι επίσης η παλαιότερη γνωστή τειχισμένη πόλη.

Ιεριχώ
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Ιεριχώ
31°51′22″N 35°27′47″E
ΧώραΚράτος της Παλαιστίνης[1]
Διοικητική υπαγωγήΚυβερνείο Ιεριχούς
Ίδρυση96ος αιώνας π.Χ.
Έκταση59 km²
Υψόμετρο−275 μέτρο
Πληθυσμός23.220 (2016)
Τηλ. κωδ.02
Ζώνη ώραςUTC+02:00
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Η πόλη της Ιεριχούς.

Στην Παλαιά Διαθήκη περιγράφεται ως «Πόλη των Φοινικόδεντρων», ενώ άφθονες πηγές και μέσα και γύρω από την Ιεριχώ την κατέστησαν προσφιλή τόπο για εγκατάσταση ανθρώπων για χιλιάδες χρόνια.[7] Στην ιουδαιοχριστιανική παράδοση είναι γνωστή ως ο τόπος επιστροφής των Ισραηλιτών μετά τη φυγή από την Αίγυπτο, οδηγούμενοι από τον Ιησού του Ναυή, διάδοχο του Μωυσή.

Τα ερείπια της αρχαίας πόλης στο Τελ εσ-Σουλτάν ανακηρύχθηκαν μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 2023. To τελλ βρίσκεται δίπλα στην πηγή νερού Αΐν εσ-Σουλτάν. Ένας μόνιμος οικισμός είχε προκύψει εδώ από την 9η με 8η χιλιετία π.Χ., λόγω του εύφορου εδάφους της όασης και της εύκολης πρόσβασης στο νερό. Κρανία και αγάλματα που βρέθηκαν στην τοποθεσία μαρτυρούν λατρευτικές πρακτικές των νεολιθικών πληθυσμών που ζούσαν εκεί, και το αρχαιολογικό υλικό της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού δείχνει σημάδια πολεοδομικού σχεδιασμού. Απομεινάρια από τη Μέση Εποχή του Χαλκού αποκαλύπτουν την παρουσία μιας μεγάλης πόλης-κράτους των Χαναναίων που καταλαμβάνεται από έναν κοινωνικά περίπλοκο πληθυσμό.[8]

Παραπομπές

Επεξεργασία
  1. (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) archINFORM. 5059. Ανακτήθηκε στις 27  Φεβρουαρίου 2019.
  2. 2007 PCBS Census. Παλαιστινιακό Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής (Palestinian Central Bureau of Statistics, PCBS).
  3. Gates, Charles (2003). "Near Eastern, Egyptian, and Aegean Cities", Ancient Cities: The Archaeology of Urban Life in the Ancient Near East and Egypt, Greece and Rome. Routledge. σελ. 18. ISBN 0-415-01895-1. Jericho, in the Jordan River Valley in Palestine, inhabited from ca. 9000 BCE to the present day, offers important evidence for the earliest permanent settlements in the Near East. 
  4. Murphy-O'Connor, 1998, σ. 288.
  5. Freedman et al., 2000, σ. 689–671.
  6. "Jericho", Encyclopædia Britannica
  7. Bromiley, 1995, σ. 715.
  8. «Ancient Jericho/Tell es-Sultan». UNESCO World Heritage Centre (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2023.  Διαθέσιμο με άδεια CC-BY-SA IGO 3.0