Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ιωάννης Μαλαχίας (1880 - 1958) ήταν ιατρός από την Ικαρία ο οποίος υπήρξε ο ηγέτης της Ικαριακής εξέγερσης έναντι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και ο πρόεδρος της Ελευθέρας Πολιτείας της Ικαρίας.[1]

Ιωάννης Μαλαχίας
Ιωάννης Μαλαχίας.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα γεννήσεωςΙωάννης Μαλαχίας
Γέννηση1880
Ξυλοσύρτης Ικαρίας
Θάνατος1958
Άγιος Κήρυκος Ικαρίας
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιατρός
αρχηγός κράτους
επαναστάτης
πολιτικός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαd:Q60727603 (Ιουλίου 1912 – Νοεμβρίου 1912)

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

 
Άγαλμα του Μαλαχία στον Άγιο Κήρυκο.

Γεννήθηκε στο χωριό Ξυλοσύρτης του δήμου Αγίου Κηρύκου και με την ενηλικίωση του σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και στο Παρίσι. Κατά την παραμονή του στην Αθήνα ήρθε σε γνωριμία με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και συμμερίστηκε το όραμα της Μεγάλης Ιδέας. Επιστρέφοντας στην Ικαρία, η οποία τελούσε υπό Οθωμανική διοίκηση, κατάφερε να αποκτήσει το αξίωμα του Μουχτάρη -αντιπροσώπου- των κατοίκων. Διατηρούσε επικοινωνίες με τις οθωμανικές αρχές σχετικά με την παραγωγή και οικονομία του νησιού, ιδιαίτερα τα καπνά ζητώντας να αρθούν οι περιορισμοί στην καλλιέργεια τους, έως ότου το 1911 καταργήθηκε ο θεσμός του Μουχτάρη σε όλη την αυτοκρατορία.

Μετά την κατάκτηση των Δωδεκανήσων από την Ιταλία κατά την διάρκεια του Ιταλοτουρκικού πολέμου, ο Μαλαχίας ξεκίνησε ετοιμασίες για την εξέγερση των Ικαριωτών εναντίον της Οθωμανικής φρουράς στο νησί, και παράλληλα βρισκόταν σε επικοινωνία με τον Θεμιστοκλή Σοφούλη σχετικά με τις κινήσεις της Ελλάδας, ενώ στο νησί έφτασε και ο Κωνσταντίνος Μυριανθόπουλος ως απεσταλμένος του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών.[2] Συνελήφθη στις 9 Ιουλίου, την ημέρα όπου προγραμματίζονταν να ξεκινήσει η εξέγερση, ωστόσο η εξέγερση ξεκίνησε και 8 ημέρες αργότερα ο Μαλαχίας απελευθερώθηκε από τους επαναστάτες, ανάμεσα στους οποίους συμμετείχαν και μη Ικαριώτες, όπως ο Μακεδονομάχος Ευάγγελος Κουκουδέας. Με την κατάλυση της φρουράς, και τη μη αποστολή ενισχύσεων από τους Οθωμανούς, ιδρύθηκε η Ελεύθερη Πολιτεία Ικαρίας στις 17 Ιουλίου του 1912 με τον Μαλαχία ως τον πρόεδρο του 9-μελούς συμβουλίου της εθνοσυνέλευσης και πρόεδρο της Πολιτείας.

Μετά την πάροδο 5 μηνών, η Ικαρία έγινε μέρος του κράτους της Ελλάδας. Ο Μαλαχίας συνέχισε να ζει στον Άγιο Κήρυκο όπου διεύθυνε το τοπικό νοσοκομείο. Μετά τον Β´ παγκόσμιο πόλεμο, υπήρξε ο αντιπρόσωπος της Ικαρίας στον νομό Σάμου.[3]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Καβουριάρης, Μάκης (2012). Η Ελεύθερη Ικαριακή Πολιτεία (PDF). Εταιρεία Ικαριακών Μελετών. σελ. Τεύχος 17, σελ. 5, 8-12. 
  2. «Η Ελεύθερη Πολιτεία της Ικαρίας – ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ». Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2016. 
  3. John Chrysochoos: Ikaria. Paradise in Peril. RoseDog Press, Pittsburgh PA 2010, ISBN 978-1-4349-8240-7, S. 64.

Σχετική βιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • (Αγγλικά) Anthony J. Papalas: Rebels and Radicals. Icaria 1600–2000. Bolchazy-Carducci, Wauconda IL 2005, ISBN 0-86516-606-4, S. 96 ff.
  • (Γερμανικά) Ioannis Zelepos: Die Insel Ikaria vom Juli bis November 1912: Der Aufstand gegen die osmanische Herrschaft und der „Freistaat Ikaria“ bis zur Vereinigung mit Griechenland. In: Ioannis Vassis (Hrsg.): Lesarten. Festschrift für Athanasios Kambylis zum 70. Geburtstag dargebracht von Schülern, Kollegen und Freunden. de Gruyter, Berlin u. a. 1998, ISBN 3-11-015894-9, S. 338–350.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία