Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ιωάννης (Γκίνος) Μπούας (αλβανικά:Gjin Bue Shpata, αποδίδεται Γκιν Μπούα Σπάτα, ;-1399) υπήρξε Αλβανός πολέμαρχος του 14ου αιώνα.

Ιωάννης Μπούας
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1310
Θάνατος29  Οκτωβρίου 1399
Χώρα πολιτογράφησηςΑλβανία
Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΟικογένειαΟίκος Μπούα
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΔεσπότης

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν γιος του Πέτρου Μπούα, αδελφός του Σγούρου και του Παύλου και πατέρας του Πέτρου του νεώτερου. Έφερε και την επωνυμία «Σπάτας» (=σπαθί). Υπήρξε, όπως ο πατέρας του, άρχοντας του Αγγελοκάστρου της Αιτωλοακαρνανίας,[1] του ορμητηρίου της αρβανίτικης οικογένειας των Μπουαίων, από τότε που εγκαταστάθηκαν στην Νότια Ήπειρο και την Στερεά Ελλάδα.[2] Το 1374, όμως, κατέλαβε την Άρτα, την οποία κι έκανε πρωτεύουσα του κρατιδίου του. Επίθεσή του κατά των Ιωαννίνων το ίδιο έτος, δεν στέφθηκε από επιτυχία, καθώς ηττήθηκε από τους Γιαννιώτες που είχαν τότε Δεσπότη τον Θωμά Πρελούμπο, γνωστό και ως Αλβανιτοκτόνο, από πηγές της εποχής.

Τρία χρόνια αργότερα, ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Αιτωλοακαρνανίας συλλαμβάνοντας τον Χουάν Φερνάντεθ ντε Ερέδια, Γάλλο Σταυροφόρο.[3] Αρχικά, τον πούλησε στους Τούρκους κι έπειτα τον επαναγόρασε για να τον μεταπουλήσει στους Λατίνους για εννιά χιλιάδες φράγκα. Το 1380 εκστρατεύει κατά των Ιωαννίνων ξανά, χωρίς επιτυχία δε. Συνοικέσιο που πραγματοποιήθηκε μεταξύ του οίκου του και του Θωμάς Πρελούμπου έληξε τις εχθροπραξίες μεταξύ των δύο ανδρών.

Το 1384, οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Άρτα. Ο Γκίνος ζήτησε την βοήθεια του Πρελούμπου, ο οποίος όμως αρνήθηκε καθώς συνεργαζόταν με τους Τούρκους. Όταν ο τελευταίος δολοφονήθηκε, ο Αρβανίτης φύλαρχος πολιόρκησε ξανά τα Γιάννενα, ανεπιτυχώς, όμως, για μία ακόμη φορά. Το ίδιο αποτέλεσμα είχε κι η τέταρτη απόπειρά του να καταλάβει την Ηπειρώτικη πόλη, το 1389. Το 1390, ο Τούρκος Γαζή Εβρενός, επιτέθηκε κατά της Ακαρνανίας και την Ηπείρου. Ο Μπούας, ζήτησε την βοήθεια του Ησαύ Μπουοντελμόντι, Ιταλού ηγεμόνα των Ιωαννίνων. Η συνεργασία των δύο ανδρών επισφραγίστηκε με συνοικέσιο.

Ο Γκίνος Μπούας πέθανε το 1399.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. "Αλβανοί, Αρβανίτες, Έλληνες", Σαράντος Καργάκος, Β' Έκδοση, 2000
  2. Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 44, λήμμα Μπούας
  3. Στέφανος Θωμόπουλος, 1888, βλ. πηγές σελ. 305

ΠηγέςΕπεξεργασία