Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ιωάννης Σούτσος (1804 - 1890) ήταν καθηγητής και Πρύτανις του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου.

Ιωάννης Σούτσος
Ioannis Soutsos 084.JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1804
Θάνατος1890
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιδάσκων πανεπιστημίου

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1804 στο Αρναούτκιοϊ στην ευρωπαϊκή του Βοσπόρου όχθη. Η καταγωγή του ήταν από επιφανή Βυζαντινή οικογένεια. Ο πατέρας του διορίστηκε δυο φορές ηγεμόνας της Βλαχίας και ακόμη μία φορά ηγεμόνας της Μολδοβλαχίας.

Διδάχτηκε τα πρώτα του γράμματα στην πατρίδα του και στο Βουκουρέστι. Όταν ο πατέρας του πέθανε το 1821 στο Βουκουρέστι, ο νεαρός Ιωάννης μαζί με την μητέρα του και όλη την οικογένεια κατέφυγαν στην Τρανσυλβανία, για να σωθούν από την καταδιωκτική μανία των Τούρκων που είχε ξεσπάσει μετά την καταστροφή του Υψηλάντη.

 
Επιστολή του Ιωάννη Σούτσου ως διευθυντή του Γραφείου Δημοσίου Οικονομίας προς τον Υπουργό Εσωτερικών σχετικά με την επιτυχή ολοκλήρωση της απογραφής του 1861

Ο Σούτσος ήλθε στην Ελλάδα το 1829 και παρέμεινε μια τριετία για να σπουδάσει νομικά και πολιτικές επιστήμες. Αργότερα πήγε στην Ελβετία και Γαλλία για να συμπληρώσει τις σπουδές του.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1835 και διορίστηκε πάρεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας, και το 1837 έκτακτος καθηγητής της πολιτικής οικονομίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο από τους πρώτους. Εκλέχτηκε Πρύτανις το 1847, και από το 1859 ήταν επίτιμος καθηγητής.

Από το 1851 ως το 1852 υπηρέτησε ως Νομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος.

Διετέλεσε διευθυντής του Γραφείου Δημοσίου Οικονομίας του Υπουργείου Εσωτερικών την περίοδο 1860-1863, και διέκοψε την πανεπιστημιακή του υπηρεσία για μια μόνον τριετία όταν διετέλεσε σύμβουλος Επικρατείας από το 1864 ως το 1867.

Παρέμεινε καθηγητής ως τον θάνατό του και ήταν ο πρώτος καθηγητής που συμπλήρωσε πενήντα χρόνια διδασκαλίας. Στην εορτή της πεντηκονταετίας του η Νομική Σχολή του δώρισε εις ένδειξη τιμής μαρμάρινη προτομή, έργο της σμίλης του καλλιτέχνη Γεωργίου Βρούτου.

Απεβίωσε το 1890.

ΠηγέςΕπεξεργασία