Κήπος του Λουξεμβούργου

Συντεταγμένες: 48°50′49″N 2°20′14″E / 48.84694°N 2.33722°E / 48.84694; 2.33722

Ο Κήπος του Λουξεμβούργου (γαλλικά: Jardin du Luxembourg) είναι δημόσιος κήπος που βρίσκεται στο 6ο διαμέρισμα του Παρισιού. Δημιουργήθηκε το 1612 από τη Μαρία των Μεδίκων, χήρα του βασιλιά Ερρίκου Δ' της Γαλλίας, για τη νέα κατοικία της, το παλάτι του Λουξεμβούργου. Ο κήπος σήμερα ανήκει στη Γαλλική Γερουσία,[1] η οποία συνεδριάζει στο παλάτι. Ο κήπος καλύπτει 23 εκτάρια και περιλαμβάνει χώρους περιπάτου με δέντρα, παρτέρια, γλυπτά και σιντριβάνια. Είναι αγαπημένος τόπος συνάντησης για τους Παριζιάνους και προσελκύει επισκέπτες από όλο τον κόσμο.

Κήπος του Λουξεμβούργου
LuxembourgMontparnasse 2.jpg
ΕίδοςΔημοτικό πάρκο
Γεωγραφικές συντεταγμένες48°50′49″N 2°20′14″E
Διοικητική υπαγωγή6ο δημοτικό διαμέρισμα Παρισιού
Τοποθεσία6ο δημοτικό διαμέρισμα Παρισιού
ΧώραΓαλλία
Έναρξη κατασκευής1612
Commons page Πολυμέσα

ΠεριγραφήΕπεξεργασία

Ο κήπος εκτείνεται γύρω από ένα κεντρικό τμήμα που αποτελείται από μονοπάτια γύρω από μια μεγάλη οκταγωνική λίμνη μπροστά στο παλάτι, με πίδακα νερού όπου τα παιδιά πλέουν σκάφη μοντελισμού. Κοντά στη λίμνη υπάρχουν βεράντες που έχουν θέα στο σύνολο και είναι διακοσμημένες με μια σειρά από 20 αγάλματα παλαιών Γαλλίδων βασιλισσών, αγίων αλλά και αντίγραφα από την αρχαιότητα. Το σύνολο των αγαλμάτων του κήπου είναι 108. Ο κήπος φημίζεται για την ήρεμη ατμόσφαιρα του. Οι κήποι περιλαμβάνουν μια μεγάλη περιφραγμένη παιδική χαρά, ένα καρουζέλ και κουκλοθέατρο. Επιπλέον, ελεύθερες μουσικές εκδηλώσεις παρουσιάζονται σε κιόσκι και υπάρχει ένα μικρό εστιατόριο καφέ κοντά, κάτω από τα δέντρα, με εσωτερικό και εξωτερικό καθιστικό από το οποίο πολλοί άνθρωποι απολαμβάνουν τη μουσική με ένα ποτήρι κρασί. Στην Ορανζερί παρουσιάζονται έργα τέχνης, φωτογραφίες και γλυπτά.

Ο κήπος είναι χωρισμένος σε δύο περιοχές: Στην περιοχή γύρω από το παλάτι του Λουξεμβούργου υπάρχουν αυστηρά γεωμετρικά παρτέρια και μονοπάτια κατασκευασμένα στα πρότυπα της κλασικής γαλλικής τέχνης κήπου από τις αρχές του 17ου αιώνα. Στα δυτικά και τα νοτιοδυτικά οι περιοχές σχεδιάστηκαν αργότερα στο στυλ του ελεύθερου αγγλικού κήπου.

Υπάρχουν δύο κρήνες, η κρήνη των Μεδίκων (1630) και η κρήνη της Λήδας (1807)[2].

Οι ώρες λειτουργίας του πάρκου διαφέρουν ανάλογα με την εποχή του χρόνου: ανοίγει μεταξύ 7:30 και 8:15 το πρωί και κλείνει μεταξύ 16:30 και 21: 30 το απόγευμα.

ΚτήριαΕπεξεργασία

 
Το Μικρό Λουξεμβούργο

Μέσα στον κήπο υπάρχουν διάφορα διατηρητέα κτήρια:

  • το παλάτι του Λουξεμβούργου, όπου συνεδριάζει η Γαλλική Γερουσία.
  • Το Μικρό Λουξεμβούργο, ένα ιδιωτικό μέγαρο παρακείμενο στο παλάτι, κατοικία του Προέδρου της Γερουσίας.
  • το Μουσείο του Λουξεμβούργου, που φιλοξενεί μεγάλες προσωρινές εκθέσεις τέχνης, φημισμένες για την ποιότητα των έργων που παρουσιάζονται. Η πρόσβαση στο παλάτι και το μουσείο γίνεται μέσω της οδού Βωζιράρ.
  • ο Πορτοκαλεώνας (Ορανζερί): κατασκευάστηκε το 1839 από τον αρχιτέκτονα Αλφόνς ντε Ζιζόρ. Το καλοκαίρι χρησιμεύει ως χώρος προσωρινών εκθέσεων.
  • το παλιό μέγαρο Βαντόμ, που τώρα στεγάζει την Ανώτατη σχολή Μηχανικών Μεταλλειολόγων.
  • τα θερμοκήπια λουλουδιών, κοντά στο μέγαρο Βαντόμ, περιτριγυρισμένα από οπωροφόρα δέντρα. Περιλαμβάνουν περισσότερα από 400 είδη ορχιδέων.[3] Αυτά τα θερμοκήπια είναι τόπος παραγωγής φυτών για τον κήπο και τη διακόσμηση του παλατιού του Λουξεμβούργου και χώρος συντήρησης της φυτικής κληρονομιάς που χρονολογείται από τα μέσα του 19ου αιώνα.

ΙστορίαΕπεξεργασία

 
Ο κήπος του Λουξεμβούργου

Το 1611, η Μαρία των Μεδίκων, χήρα του Ερρίκου Δ' και αντιβασίλισσα για τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΓ', αποφάσισε να χτίσει ένα παλάτι σε απομίμηση του παλατιού Πίτι της Φλωρεντίας.[4] Αγόρασε το μέγαρο Λουξεμπούρ (σήμερα μέγαρο Μικρό-Λουξεμβούργο) και άρχισε την κατασκευή του νέου παλατιού με αρχιτέκτονα τον Σαλομόν ντε Μπρος και του σιντριβανιού. Το 1612 φυτεύτηκαν 2.000 δέντρα με σκοπό να δημιουργηθεί ένα πάρκο στο στυλ που είχε γνωρίσει ως παιδί στη Φλωρεντία. [5]Ο Τομάζο Φραντσίνι σχεδίασε δύο βεράντες με κιγκλιδώματα και παρτέρια κατά μήκος του άξονα του παλατιού, ευθυγραμμισμένες γύρω από μια κυκλική λίμνη. Επίσης, έκτισε την κρήνη των Μεδίκων στα ανατολικά του ανακτόρου με τεχνητή σπηλιά και σιντριβάνι, χωρίς τη σημερινή λίμνη και τα αγάλματα. Ο αρχικός κήπος ήταν μόλις 8 εκτάρια σε μέγεθος. [6]

Το 1630 αγόρασε επιπλέον εκτάσεις και διεύρυνε τον κήπο σε 30 εκτάρια, αναθέτοντας την εργασία στον Ζακ Μπουασώ, έναν διάσημο καλλιτέχνη τοπίου της εποχής. Ο κήπος επεκτάθηκε προς στην πλευρά του παλατιού και απλώθηκε πάνω από ένα χιλιόμετρο προς τα δυτικά. [7]Δημιουργήθηκαν φυτείες το 1614, καθώς και κρήνες, χώροι περιπάτου και παρτέρια σε γαλλικό στυλ.

Το 1782 το δυτικό τμήμα πωλήθηκε για να καλύψει τα έργα αποκατάστασης του ανακτόρου που ανέλαβε ο κόμης της Προβηγκίας, αδελφός του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ'. Οι κήποι έφτασαν στη μέγιστη διάστασή τους το 1792, μετά το κλείσιμο παρακείμενου μοναστηριού που επέτρεψε την επέκταση των κήπων προς το νότο, μπροστά στην πρόσοψη του ανακτόρου.

Ο βαρόνος Οσμάν, ο οποίος αναμόρφωσε ολόκληρο το Παρίσι, οικοδομώντας τις μεγάλες λεωφόρους, έκοψε το πάρκο σε πολλά σημεία για να κάνει χώρο για τις λεωφόρους. Η κατασκευή των νέων δρόμων δίπλα στο πάρκο απαιτούσε επίσης τη μετακίνηση και την ανοικοδόμηση της κρήνης των Μεδίκων στην σημερινή της θέση. Η μικρή λίμνη προστέθηκε εκείνη την εποχή, μαζί με τα αγάλματα μπροστά στην κρήνη.

Ο κήπος του Λουξεμβούργου εμφανίζεται στο διάσημο μυθιστόρημα του Βικτόρ Ουγκώ οι Άθλιοι. Σε αυτούς τους κήπους, ο Μάριος συνάντησε τον Γιάννης Αγιάννη και την κόρη του Κοζέτ και την ερωτεύτηκε.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία