Καλλιπεύκη Λάρισας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 39°58′0″N 22°27′37″E / 39.96667°N 22.46028°E / 39.96667; 22.46028

Η Καλλιπεύκη είναι χωριό στα Βορειοανατολικά του Νομού Λάρισας, σε υψόμετρο 1054 μ. Απέχει 48 χλμ. από τη Λάρισα και 18 χλμ. από την Σκοτίνα Πιερίας και ανήκει στον Δήμο Τεμπών.[2] . Ο πληθυσμός της είναι περίπου 540 άτομα.

Καλλιπεύκη Λάρισας
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καλλιπεύκη Λάρισας
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΘεσσαλίας
ΔήμοςΤεμπών
Δημοτική ΕνότηταΓόννων
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΛάρισας
Υψόμετρο1054[1]
Πληθυσμός540 (2011)
Ταχ. κωδ.400 06
http://www.kallipefki.gr/

Η παλιά του ονομασία του χωριού πριν 1927 ήταν «Νεζερός»,[3] η οποία προέρχεται από τη σλαβική ρίζα "έζερο" (το "ν" είναι ευφωνικό), που σημαίνει λίμνη. Η Καλλιπεύκη ιδρύθηκε κατά τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους και υπήρξε από το 10ο αι μ.Χ. έδρα επισκόπου, εξαρτώμενου από το Μητροπολίτη Λάρισας. Κεντρικό σημείο του Κάτω Ολύμπου, αποτέλεσε σπουδαία θέση των κλεφτών κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Μέχρι το 1911 υπήρχε στην περιοχή η λίμνη Ασκυρίδα ή Ασκουρίδα, η οποία αποξηράνθηκε και έδωσε θέση για καλλιεργήσιμες εκτάσεις 5.500 στρεμμάτων. Τα τελευταία χρόνια συζητείται η -εν μέρει- ανασύστασή της. Το σημερινό όνομα του χωριού οφείλεται στα ωραία πευκοδάση που το περιβάλλουν. Γνωστά αξιοθέατα αποτελούν η Αγία Τριάδα και η Πατωμένη. Στην Καλλιπεύκη γεννήθηκε το 1760, ο Στέργιος Χατζηκώστας.[4] που έζησε στη Βιέννη. 'Ηταν έμπορος, φίλος, συνεργάτης και εκδότης έργων του Ρήγα Φεραίου.

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Όπως δημοσιεύτηκε στον τόμο απογραφής πληθυσμού και κατοικιών του 1971, πίνακας 4, Μέσος σταθμικός των υψομέτρων εκάστου δήμου ή κοινότητος, σ. 441.
  2. «Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Λάρισας, Δημοτικό Διαμέρισμα Καλλιπεύκης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιανουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2010. 
  3. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine., Πανδέκτης, Μετονομασία στις 4/11/1927, ΦΕΚ: 306/1927
  4. Θεσσαλικό Ημερολόγιο, Λάρισα 2008, τόμος 53ος, σελ. 317 - 318.