Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Κριστόφορο Μόρο (Ιταλικά : Cristoforo Moro, 1390 - 10 Νοεμβρίου 1471) ήταν ο 67ος Δόγης της Βενετίας (1462 - 10 Νοεμβρίου 1471) Η Οικογένεια Μόρο εγκαταστάθηκε στην Βενετία τον 12ο αιώνα όταν ο Στέφανος Μαύρος ένας δισέγγονος του Μαύρου έκτισε μια εκκλησία στο νησί του Μουράνο.[2]

Κριστόφορο Μόρο
Portrait of Doge Cristoforo Moro (1390-1471).jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1390
Βενετία[1]
Θάνατος9  Νοεμβρίου 1471
Βενετία[1]
Τόπος ταφήςSan Giobbe
Χώρα πολιτογράφησηςΒενετική Δημοκρατία
ΘρησκείαΚαθολικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Πάδοβας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιπλωμάτης
Οικογένεια
ΟικογένειαMoro
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΔόγης της Βενετίας (1462–1471)
πρέσβης
Θυρεός
Doge Cristoforo Moro.png
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πίνακας περιεχομένων

Δόγης της ΒενετίαςΕπεξεργασία

Ο Κριστόφορο Μόρο ήταν το 11ο μέλος της Οικογένειας που εξελέγη δόγης, η σύζυγος του ήταν η Χριστίνα Σανούδου.[3] Μετά την αποφοίτηση του από το Πανεπιστήμιο ο Μόρο απέκτησε πολλές δημόσιες θέσεις, διετέλεσε πρέσβης στους πάπες Ευγένιο Δ΄ και Νικόλαο Ε΄. Ο Άγιος Βερναρδίνος της Σιένα (1380 - 1444) είχε προφητεύσει ότι ο Κριστόφορο Μόρο θα εκλεγόταν δόγης και μετά την εκτέλεση της προφητείας έκτισε την εκκλησία του Αγίου Ιώβ στην μνήμη του Βερναρδίνου. Κληροδότησε την μεγάλη περιουσία του σε οργανώσεις και ιδρύματα όπως και στην εκκλησία του Αγίου Ιώβ. Την εποχή του Κριστόφορο Μόρο ξέσπασε ο Α΄ Βενετοτουρκικός πόλεμος ανάμεσα στην Δημοκρατία της Βενετίας και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο Πάπας Πίος Β΄ του έστειλε ένα ευλογημένο σπαθί για να τον πείσει να εισέλθει στην συμμαχία εναντίον των Τούρκων αλλά ήταν στην αρχή διστακτικός γιατί η Βενετία έδινε προτεραιότητα μόνο στα οικονομικά της συμφέροντα. Επί των ημερών του μεγάλωσε κατά πολύ σε αριθμό η ελληνική κοινότητα της πόλης, που έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν πιθανό υπερασπιστή των συμφερόντων τους και ειδικά μετά την έναρξη του πολέμου με τους Τούρκους

Η μεγάλη επέλαση των ΟθωμανώνΕπεξεργασία

Τον Απρίλιο του 1463, 10 χρόνια μετά την χρονιά που κατέκτησαν την Κωνσταντινούπολη οι Οθωμανοί κατέλαβαν το Άργος, κάστρο των Βενετών στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ο καρδινάλιος Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος ταξίδευσε στην Βενετία για να καλέσει την δημοκρατία "να υπερασπιστεί την χριστιανική πίστη από τους άπιστους". Την ίδια χρονιά συμμάχησαν η Ουγγαρία, η Βενετία και ο Αλβανός ήρωας Σκεντέρμπεης με την ευλογία του πάπα εναντίον της μεγάλης επεκτατικής απειλής του Μωάμεθ του Πορθητή. Η συμμαχία με πρωταγωνιστή τον Βενετό στρατηγό και ευγενή Αλβίζε Λορεντάν μπόρεσε να σταματήσει προσωρινά τον Μωάμεθ αλλά τα εδάφη που είχε κατακτήσει έγιναν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Βενετός ναύαρχος Νικολό Κανάλ ανακατέλαβε την Ενέζ στην Θράκη αλλά δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί την Εύβοια την μεγαλύτερη αποικία των Βενετών στην Ελλάδα, η Χαλκίδα έπεσε και αυτό ήταν το σκληρότερο πλήγμα για την Βενετία. Η Δημοκρατία αντιμετώπισε στην συνέχεια περισσότερες απειλές από τις Ιταλικές πόλεις του βορρά, ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας πίεζε την Λομβαρδία να επεκταθεί σε βάρος της Βενετίας. Ο τάφος του Κριστόφορο Μόρο εντοπίζεται στο ιερό της εκκλησίας του Αγίου Ιώβ, ο τάφος καλύπτεται με μαρμάρινη πλάκα.[4]

Αποδέκτης των χειρογράφων του ΒησσαρίωναΕπεξεργασία

Στον Μόρο απηύθυνε επιστολή ο Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος στις 31 Μαϊου 1468[5], δωρίζοντας την πολύτιμη συλλογή σπάνιων ελληνικών και λατινικών χειρογράφων που χε με τόσο κόπο κι έξοδα συγκεντρώσει, χάρη και στην ακούραστη εργασία Ελλήνων λογίων όπως ο Ιωάννης Ρώσος, Αρσένιος Αποστόλης κ.ά. για να μη ξεχνάν οι Έλληνες τις ρίζες τους. Του ζήτησε να επιστραφούν στην Ελλάδα όταν αυτή ελευθερωθεί. Τα χειρόγραφα αυτά, με φροντίδα και του δόγη, αποτέλεσαν τον πυρήνα της Μαρκιανής Βιβλιοθήκης.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 122338499. Ανακτήθηκε στις 13  Αυγούστου 2015.
  2. Fanello, Matteo (1797). Notizie Istorico-geografiche Murano
  3. Staley, Edgcumbe (1910). The dogaressas of Venice : The wives of the doges
  4. Goy, Richard John (2006). Building Renaissance Venice: Patrons, Architects and Builders, C. 1430-1500
  5. Kyrakis, Constantinos (Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015). «Υπομνήματα: ...αν δεν υπήρχαν τα βιβλία». Υπομνήματα. Ανακτήθηκε στις 2019-04-16.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |ημερομηνία= (βοήθεια)

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Mosto, Andrea da (1983). I Dogi di Venezia. Firenze.
  • Dumler, Helmut (2001). Venedig und die Dogen. Düsseldorf.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cristoforo Moro της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Κριστόφορο Μόρο
Γέννηση: 1390 Θάνατος: 9 Νοεμβρίου 1471
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Πασκουάλε Μαλιπιέρο
Δόγης της Βενετίας
 

1462 - 1471
Διάδοχος
Νικολό Τρον