Άνοιγμα κυρίου μενού

Κωνσταντίνος Ράδος

Φιλικός και αγωνιστής στην επανάσταση του 1821, έπαρχος

Ο Κωνσταντίνος Ράδος (1785-1865) μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, έλαβε μέρος στον ένοπλο αγώνα κατά των Οθωμανών ενώ την περίοδο της διακυβέρνησης του Ιωάννη Καποδίστρια κατέλαβε σημαντικές διοικητικές θέσεις.

Κωνσταντίνος Ράδος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1785
Θάνατος 1865
Εθνικότητα Έλληνες
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
κυβερνητικός αξιωματούχος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Φιλικός
Έπαρχος

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1785 και σπούδασε σε σχολές των Ιωαννίνων και της Πίζας. Ήταν πατέρας τού δικηγόρου Νικολάου Ράδου και παππούς τού καθηγητή επίσης Κωνσταντίνου Ράδου ο οποίος έχει διατελέσει έφορος του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου[1] και πρόεδρος της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος. Είχε μυηθεί στον καρμποναρισμό, γεγονός που τον έκανε να αντιληφθεί καλύτερα τον τρόπο οργάνωσης και δράσης της Φιλικής Εταιρείας της οποίας και έγινε μέλος. Το 1822 έλαβε μέρος στη μάχη στα Στύρα στο πλευρό του Ηλία Μαυρομιχάλη και του Βάσου Μαυροβουνιώτη ενώ ηττήθηκαν από τον οθωμανικό στρατό του Ομέρ Μπέη[2] . Πριν αλλά και κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης του Ιωάννη Καποδίστρια ανέλαβε αρκετές διοικητικές θέσεις. Συγκεκριμένα ο Κωνσταντίνος Ράδος διατέλεσε Έπαρχος Άνδρου (1822-1824), Έπαρχος Τριπολιτσάς (1825), προσωρινός Διοικητής Ναυπλίου (1828-1829) και Έκτακτος Επίτροπος Δυτικής Ελλάδας (1830-1831). Από τα διοικητικά του καθήκοντα αποσύρθηκε μόλις το 1831, αμέσως μετά την δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια και πέθανε το 1865 λαμβάνοντας μικρή σύνταξη για την συνεισφορά του στον αγώνα, την οποία αργότερα θα συνεχίσει να λαμβάνει η σύζυγός του[2] .

Η πυκνή αλληλογραφία του Ράδου με τον Καποδίστρια σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Βιάρος Καποδίστριας ζητά από τον Ράδο να του επιβεβαιώσει την είδηση του θανάτου τού αδελφού του Ιωάννη αποδεικνύει ότι οι σχέσεις του Κυβερνήτη με τον Κωνσταντίνο Ράδο δεν παρέμειναν απλά σε τυπικό επίπεδο αλλά μεταξύ τους είχε αναπτυχθεί μια πιο ουσιαστική σχέση[3] .

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Δελτίον της Ι.Ε.Ε.Ε., Πρακτικά των ετών 1899-1903, τόμος ΣΤ΄.
  2. 2,0 2,1 Τρ. Ε. Ευαγγελίδης, Ράδος Κωνσταντίνος, Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος 21, σελ.23.
  3. Άννα Κάνδια, «Αρχείο Κωνσταντίνου Ράδου», Τεκμήρια Ιστορίας- Μονογραφίες (2009) σελίδες 25-28.

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Δελτίον της Ι.Ε.Ε.Ε., Πρακτικά των ετών 1899-1903, τόμος ΣΤ΄, Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, Αθήνα 1901
  • Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Παύλου Δρανδάκη, τόμος ΚΑ΄, Εκδοτικός Οργανισμός «Ο Φοίνιξ», χ.χ.
  • Τεκμήρια Ιστορίας- Μονογραφίες, Ιστορική Εθνολογική Εταιρεία Ελλάδος, Αθήνα 2010.
  • Υπογραφές Αγωνιστών της Ελληνικής Επαναστάσεως, Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, Αθήνα 1998.