Άνοιγμα κυρίου μενού

Λαζαράδες Κοζάνης

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°1′8″N 21°51′13″E / 40.01889°N 21.85361°E / 40.01889; 21.85361

Λαζαράδες
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Λαζαράδες
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
Περιφερειακή ενότηταΚοζάνης
ΔήμοςΔήμος Καμβουνίων
Δημοτική ενότηταΚαμβουνίων
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονία
Περιφερειακή ενότηταΚοζάνης
Υψόμετρο635
Πληθυσμός152[1] (2001)
Άλλα
Ταχ. κωδ.50500
Τηλ. κωδ.24640


Οι Λαζαράδες είναι χωριό του νομού Κοζάνης που απέχει 46 χιλιόμετρα από την πόλη της Κοζάνης.

Ανήκει στο δήμο Καμβουνίων και έχει 152 κατοίκους (απογραφή 2001), οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία (περίπου 100 μόνιμοι). Το χωριό βρίσκεται ανάμεσα στο Τρανόβαλτο και την Ελάτη.

Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, στις 9 Οκτωβρίου 1912 έγινε η μάχη των Λαζαράδων: νικητήρια μάχη του Ελληνικού απελευθερωτικού στρατού ενάντια στα τουρκικά στρατεύματα. Οι απώλειες του ελληνικού στρατού στη μάχη των Λαζαράδων έφτασαν τους 150 νεκρούς και τραυματίες[2]. Το 1913 το χωριό προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Ελλάδος.

Σύμφωνα με το Ελληνικό προξενείο στην Ελασσόνα το 1904, στο χωριό ζουν 180 Έλληνες Χριστιανοί[3], ενώ τον ίδιο αριθμό συναντάμε και το 1910 σε στατιστικά στοιχεία από την Αθήνα[4].

Κάθε χρόνο στις 9 Οκτωβρίου οργανώνεται εορτασμός στο μνημείο της μάχης των Λαζαράδων, όπου συμμετέχουν όλες οι διοικητικές, στρατιωτικές και εκκλησιαστικές αρχές του τόπου.

Η ενοριακή Εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου κτίστηκε το 1857, ενώ η κτητορική επιγραφή του νάρθηκα φέρει τη χρονολογία 1883. Οι εικόνες του τέμπλου αναγράφουν χρονολογία 1858 ή 1871 και οι τοιχογραφίες χρονολογούνται από το 1900.

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Απογραφή 2011 Πληθυσμού και Κατοικιών. ΕΛΣΤΑΤ». Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2015. 
  2. «Η Μάχη στο Σαραντάπορο και στους Λαζαράδες - Ερανιστής». Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2015. 
  3. Σπανός, Κώςτας. "Η απογραφή του Σαντζακίου των Σερβίων", in: "Ελιμειακά", 2001, 48-49.
  4. Χαλκιόπουλος, Αθανάσιος. Η Μακεδονία : εθνολογική στατιστική των βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου. Αθήναι,1910, σ. 107.