Λατσίν

οικισμός του Αζερμπαϊτζάν

To Λατσίν (αζερικά: Laçın(listen) , κυριολεκτικά "γεράκι") ή Μπερτζόρ (αρμενικά: Բերձոր‎ ) είναι de jure μια πόλη και κέντρο της περιοχής Λατσίν του Αζερμπαϊτζάν. Από το 1992, η πόλη είναι κατηλειμμένη από την αυτοανακηρυχθείσα Δημοκρατία του Αρτσάχ. Κατά τη διάρκεια της κατοχής της, η πόλη μετονομάστηκε σε Μπερτζόρ και διοικείται ως κέντρο της περιοχής Κασατάγ.[3]

Λατσίν
Laçın
Բերձոր • Berdzor

Coat of arms
Χώρα Flag of Azerbaijan.svg Αζερμπαϊτζάν (ντε γιούρε)
Flag of Artsakh.svg Αρτσάχ (ντε φάκτο)
Ραγιόν Λατσίν (ντε γιούρε)
Επαρχία Κασατάγ (ντε φάκτο)
Διακυβέρνηση
 • Δήμαρχος Αρτούρ Σαχακιάν[1]
Πληθυσμός (2015)
 • Σύνολο 1,900[2]
Ζώνη ώρας UTC (UTC+4)

Η πόλη και η γύρω περιοχή χρησιμεύουν ως ο στρατηγικός διάδρομος του Λατσίν, ο οποίος συνδέει το Ναγκόρνο-Καραμπάχ με την Αρμενία.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Η πόλη ήταν παλαιότερα γνωστή ως Αμπνταλάρ, έως ότου της χορηγήθηκε καθεστώς πόλης το 1923 και στη συνέχεια μετονομάστηκε Λατσίν (τουρκικό όνομα που σημαίνει γεράκι το 1926.[4][5]

Στις αρχές της δεκαετίας του '20, η επιστολή του Βλαντιμίρ Λένιν προς τον Ναριμάν Ναριμάνοφ "είχε υπονοήσει ότι το Λατσίν έπρεπε να συμπεριληφθεί στο Αζερμπαϊτζάν, αλλά στις αρχές του Μπακού και του Ερεβάν δόθηκαν υποσχέσεις, που ήταν αναπόφευκτα αντιφατικές."[6] Η πόλη Λατσίν στις 7 Ιουλίου 1923 έγινε το διοικητικό κέντρο του Κουρδιστάνσκι Ουγιέζντ, γνωστό συχνά ως Κόκκινο Κουρδιστάν πριν μετακινηθεί στην πόλη Σουσά.[7] Διαλύθηκε στις 8 Απριλίου 1929: Κουρδικά σχολεία και εφημερίδες έκλεισαν. [8]

Πόλεμος Ναγκόρνο-ΚαραμπάχΕπεξεργασία

Η πόλη Λατσίν και το γύρω ραγιόν ήταν οι θέσεις σοβαρών συγκρούσεων κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ κατά το διάστημα 1990-1994 και η πόλη δεν έχει ανακάμψει πλήρως από την καταστροφή αυτού του πολέμου. Το Λατσίν έχει μεγάλη σημασία λόγω του διαδρόμου Λατσίν, που συνδέει την Αρμενία με το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Περίπου 7.800 Αζέροι και Κούρδοι εκτοπίστηκαν ως αποτέλεσμα βίαιων απελάσεων κατά τη διάρκεια της κατοχής.

Οι συμπρόεδροι του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και της Ομάδας Μινσκ σημείωσαν ότι "το Λατσίν αντιμετωπίστηκε ως ξεχωριστή υπόθεση σε προηγούμενες διαπραγματεύσεις". Ο διάδρομος Λατσίν και η περιοχή Κελμπαγιάρ βρίσκονται στο επίκεντρο των αρμενικών απαιτήσεων κατά τη διάρκεια των ειρηνευτικών συνομιλιών του Ναγκόρνο-Καραμπάχ με το Αζερμπαϊτζάν.

Στις 16 Ιουνίου 2015 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξέδωσε απόφαση για την υπόθεση Τσιράγκοφ και άλλων κατά της Αρμενίας, η οποία αφορούσε τις καταγγελίες έξι Αζέρων κουρδικής εθνικότητας προσφύγων ότι δεν μπόρεσαν να επιστρέψουν στα σπίτια και την περιουσία τους στην περιοχή Λατσίν του Αζερμπαϊτζάν, τα οποία αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το 1992 κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι η Αρμενία άσκησε αποτελεσματικό έλεγχο επί του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και των γύρω περιοχών και, ως εκ τούτου, είχε δικαιοδοσία στην περιοχή του Λατσίν. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η άρνηση της αρμενικής κυβέρνησης να έχει πρόσβαση στα σπίτια των αιτούντων συνιστά αδικαιολόγητη παρέμβαση στο δικαίωμά τους να σέβονται την ιδιωτική και οικογενειακή τους ζωή καθώς και τα σπίτια τους. [9]

Δημογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ετος Πληθυσμός Εθνικές ομάδες Πηγή
1926 435 37,7% Αζέροι, 25,3% Κούρδοι, 15,2% Αρμένιοι, 13,1% Ρώσοι Σοβιετική απογραφή [10]
1939 1.063 80,7% Αζέροι, 11,6% Αρμένιοι, 6,4% Ρώσοι Σοβιετική απογραφή [11]
1959 2.329 94,5% Αζέροι, 4,3% Αρμένιοι 1% Ρώσοι Σοβιετική απογραφή [12]
1970 4.990 95% Αζέροι, 2,7% Ρώσοι & Ουκρανοί, 1,1% Αρμένιοι Σοβιετική απογραφή [13]
1979 6,073 99,1% Αζέροι Σοβιετική απογραφή [14]
1989 7.829 Σοβιετική απογραφή [15]
2005 2.190 ~ 100% Αρμένιοι Απογραφή NK [16]
2015 1.900 ~ 100% Αρμένιοι Εκτίμηση NK [2]

ΕδαφοςΕπεξεργασία

Η πόλη είναι γραφικά χτισμένη στην πλευρά ενός βουνού στην αριστερή όχθη του ποταμού Χακάρι. [17]

Αδελφοποιημένες πόλειςΕπεξεργασία

Το Λατσίν έχει αδελφοποιηθεί με το:

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «ԼՂՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարություն». mss.nkr.am. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2013. 
  2. 2,0 2,1 «Urban communities of the NKR» (PDF). stat-nkr.am. National Statistical Service of Nagorno-Karabakh Republic. 1 Ιανουαρίου 2015. σελ. 13. 
  3. Holding, Nicholas (2006). Armenia with Nagorno Karabagh, 2nd: The Bradt Travel Guide. Guilford, Connecticut: Globe Pequot Press, p. 208. (ISBN 1-84162-163-3).
  4. «ЛАЧИН». dic.academic.ru. 
  5. Pospelov, p. 23
  6. Alexandre Bennigsen and S. Enders Wimbush. Muslims of the Soviet Empire. C. Hurst & Co Publishers, 1986, pp. 202, 286. (ISBN 1-85065-009-8).
  7. McDowall, David. A Modern History of the Kurds, 3rd. ed. London: I.B. Tauris, 2004, p. 492.
  8. Catherine Cosman, "Soviet Kurds Face Loss of Their Identity," New York Times, May 13, 1991/June 2, 1991.
  9. Press release issued by the Registrar of the Court. «Azerbaijani refugees' rights violated by lack of access to their property located in district controlled by Armenia». European Court of Human Rights. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2015. 
  10. «Курдистанский уезд 1926». www.ethno-kavkaz.narod.ru. 
  11. «Лачинский район 1939». www.ethno-kavkaz.narod.ru. 
  12. «Лачинский район 1959». www.ethno-kavkaz.narod.ru. 
  13. «Лачинский район 1970». www.ethno-kavkaz.narod.ru. 
  14. «Лачинский район 1979». www.ethno-kavkaz.narod.ru. 
  15. «Демоскоп Weekly - Приложение. Справочник статистических показателей». demoscope.ru. 
  16. http://census.stat-nkr.am/nkr/1-1.pdf
  17. «Great Soviet Encyclopedia». yandex.ru. [νεκρός σύνδεσμος]
  18. "Azerbaijan Protests California Town’s Recognition of Nagorno-Karabakh." RIA Novosti. December 6, 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία