Άνοιγμα κυρίου μενού

Λουδοβίκος των Βουρβόνων, επίσκοπος της Λιέγης

πρίγκιπας των Βουρβόνων

Ο Λουδοβίκος (143830 Αυγούστου 1482) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης (1456 - 1482).

Λουδοβίκος των Βουρβόνων
Louis de Bourbon(Couleurs).jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Louis de Bourbon (Γαλλικά)
Γέννηση1438
Θάνατος30  Αυγούστου 1482
Λιέγη
Συνθήκες θανάτουανθρωποκτονία
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
ΣπουδέςOld University of Leuven
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακαθολικός ιερέας
πολιτικός
Οικογένεια
ΤέκναPietro di Borbone-Busset
ΓονείςΚάρολος Α΄, δούκας των Βουρβόνων και Αγνή της Βουργουνδίας, δούκισσα του Μπουρμπόν
ΑδέλφιαΜαργαρίτα των Βουρβόνων
Ισαβέλλα των Βουρβόνων
Κατερίνα των Βουρβόνων
Μαρία των Βουρβόνων
Ιάκωβος των Βουρβόνων
Λουδοβίκος των Βουρβόνων
Κάρολος Β΄ των Βουρβόνων
Ιωάννης Β΄ των Βουρβόνων
Πέτρος Β΄ των Βουρβόνων
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμακαθολικός επίσκοπος
prince-bishop of Liège (1456–1482)
diocesan bishop
Θυρεός
Blason duche fr Bourbon (moderne).svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Καρόλου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και της Αγνής των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη του Άφοβου, δούκα της Βουργουνδίας.

Μεγάλωσε και ανατράφηκε στην αυλή του θείου του Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας, όπου απέκτησε ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς, αφού η αδελφή του Ισαβέλλα έγινε δεύτερη σύζυγος του εξαδέλφου της Καρόλου του Ισχυρού, γιού του Φιλίππου Γ΄. Σπούδασε για 10 χρόνια με άδεια του Φιλίππου Γ΄ στο Πανεπιστήμιο του Λουβέν.[1] Ο Φίλιππος Γ΄ του εξασφάλισε την επισκοπή της Λιέγης με την επιρροή του στον πάπα Κάλλιστο Γ΄, που απομάκρυνε τον 69χρονο επίσκοπο Ιωάννη του Έινσμπεργκ.[2]

Εξεγέρσεις των κατοίκων της Λιέγης εναντίον του Λουδοβίκου και της ΒουργουνδίαςΕπεξεργασία

Η τοποθέτηση του Λουδοβίκου στην επισκοπή της Λιέγης δημιούργησε εντάσεις· οι κάτοικοι αμέσως εξεγέρθηκαν, αρνούμενοι να αναγνωρίσουν σαν επίσκοπό τους εκείνον που επέβαλε η Βουργουνδία. Αυτό οδήγησε στους πολέμους της Λιέγης και οι κάτοικοι εξόρισαν τον Λουδοβίκο στο Μάαστριχτ, τοποθετώντας στη θέση του τον Μαρκ ντε Μπαντέ.[3] Το 1465 στρατιωτικές δυνάμεις από τη Βουργουνδία έφτασαν για την αποκατάσταση του Λουδοβίκου, νίκησαν και απέδωσαν με τη συνθήκη του Σαιν-Τροντ την επισκοπή στον Λουδοβίκο. [4] Νέα εξέγερση συνετρίβη στη συνέχεια στη μάχη του Μπρουστέμ (1467) και ο Κάρολος Γ΄ ο Ισχυρός μπήκε στην πόλη γκρεμίζοντας τα τείχη.

Το καλοκαίρι του 1468 ο Λουδοβίκος επανήλθε στην επισκοπή της Λιέγης· την ίδια εποχή ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος ΙΑ΄ ζήτησε συνάντηση με τον Κάρολο Γ΄ της Βουργουνδίας. Τότε έγινε νέα εξέγερση των κατοίκων κατά του επισκόπου Λουδοβίκου, η οποία όπως λεγόταν υποκινήθηκε από τον ίδιο τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ (1465).

Ο Κάρολος Γ΄ εξοργισμένος ζήτησε από τον Γάλλο βασιλιά να τον βοηθήσει να καταπνίξει την εξέγερση. Απέσπασε την υπόσχεσή του, αλλά στις 30 Οκτωβρίου 1468 ο Κάρολος Γ΄ κυρίευσε τη Λιέγη και έσφαξε τους κατοίκους της, χωρίς βοήθεια από τον Λουδοβίκο ΙΑ΄.[5][6][7]

Δολοφονία του ΛουδοβίκουΕπεξεργασία

Μετά τη δολοφονία του Καρόλου Γ΄ (1477), ο Λουδοβίκος έγινε ένας από τους συμβούλους τής κόρης και διαδόχου εκείνου Μαρίας, φροντίζοντας να την παντρέψει με τον Κάρολο (Η΄), τότε δελφίνο ακόμη.[8] Ο Λουδοβίκος παρέμεινε στη θέση του στην επισκοπή της Λιέγης, μέχρι τη δολοφονία του στις 30 Αυγούστου 1482 από κάποιον τυχοδιώκτη, τον Γουλιέλμο ντε Λα Μάρκ.[9] Είναι γνωστός ο πίνακας, που παριστάνει τη δολοφονία του, από τον μεγάλο ζωγράφο Ευγένιο Ντελακρουά.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε μυστικά (1464) την Αικατερίνη των Έγκμοντ, κόρη του Άρνολντ δούκα του Γκέλντερς. Η πληροφορία χρονολογείται από τον 17ο αι. και τώρα θεωρείται πλαστή. Είχε μάλλον από μία ερωμένη του παιδιά:

  • (νόθος) Πέτρος των Βουρβόνων, ο νόθος της Λιέγης 1464-1529. Είναι ο γενάρχης τού κλάδου Βουρβόνων-Μπυσσέ.
  • (νόθος) Λουδοβίκος των Βουρβόνων, ο νόθος της Λιέγης 1465-1500.
  • (νόθος) Ιάκωβος των Βουρβόνων, ο νόθος της Λιέγης 1466-1537.[10]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Richard Vaughan (1970), Philip the Good, p. 123.
  2. https://web.archive.org/web/20080505121105/http://www.vertetente.be/histoire/15ligne.htm Μηχανή του χρόνου
  3. https://www.fahnenversand.de/fotw/flags/be-vlihe.html Επαρχία της Λιμβουργίας
  4. http://perso.infonie.be/liege06/09neufi.htm Η άθλια και θλιβερή ειρήνη του Σαιντ - Τροντ
  5. http://perso.infonie.be/liege06/09neufnnn.htm Το πριγκιπάτο της Λιέγης
  6. https://www.jstor.org/stable/870417?seq=1#page_scan_tab_contents Το κέρας του Αγίου Ουμβέρτου
  7. http://perso.infonie.be/liege06/09neufnnn.htm Πολιορκία και καταστροφή της Λιέγης
  8. Kendall, p. 390.
  9. http://www.heraldica.org/topics/france/bouillon.htm Το δουκάτο του Μπουιλλιόν
  10. http://fmg.ac/Projects/MedLands/BOURBON.htm Βουρβόνοι

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Richard Vaughan (1970), Philip the Good, p. 123.
  • François Velde, The Duchy of Bouillon

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία