Άνοιγμα κυρίου μενού

Λυκουρία Αχαΐας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 37°51′40″N 22°12′54″E / 37.86111°N 22.21500°E / 37.86111; 22.21500

Λυκουρία
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Λυκουρία
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΚαλαβρύτων
Δημοτική ενότηταΚλειτορίας
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ενότηταΑχαΐας
Υψόμετρο767
Πληθυσμός430 (2011)
Βοσκός από τη Λυκουρία Αχαΐας, που βόσκει το κοπάδι του κοντά στις πηγές του Λάδωνα

Η Λυκούρια (επίσημα: Λυκουρία) είναι χωριό της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων.

Τοποθεσία - Λοιπά στοιχείαΕπεξεργασία

Η Λυκούρια απέχει 14,5 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινό χωριό σε υψόμετρο 767 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 το χωριό βρέθηκε να έχει 430 κατοίκους[1].

Διοικητική ιστορίαΕπεξεργασία

Η Λυκούρια από το 1835 μέχρι το 1841 υπήρξε οικισμός του Δήμου Λυκουρίας, ενώ από το 1841 μέχρι το 1870 αποτέλεσε οικισμό του τότε Δήμου Κλειτορίας αφού ο Δήμος Λυκουρίας προσαρτήθηκε σε αυτόν. Στη συνέχεια ένα τμήμα του Δήμου Κλειτορίας αποσπάστηκε από αυτόν και αποτέλεσε τον τότε Δήμο Λευκασίου, με έδρα μέχρι το 1877 τη Λυκούρια και κατόπιν τον οικισμό Φίλια. Το 1912 με την κατάργηση των Δήμων η Λυκούρια ορίστηκε έδρα της ομώνυμης Κοινότητας. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων αποτελώντας πλέον μια από τις Τοπικές κοινότητες που τον απαρτίζουν.

Στην Τοπική κοινότητα Λυκουρίας εκτός από τον ομώνυμο οικισμό υπάγονται επίσης οι μικροί οικισμοί Κερασιά και Σπηλιά.

Η αρχαία ΛυκουρίαΕπεξεργασία

Η αρχαία Λυκουρία ήταν κώμη της Αρκαδικής Αζανίας. Σύμφωνα με τον Παυσανία βρισκόταν σε απόσταση 50 σταδίων από τις πηγές του Λάδωνα και αποτελούσε το όριο μεταξύ Κλείτορος και Φενεού [2]. Η ακριβής θέση της αρχαίας κώμης δεν έχει εντοπιστεί αλλά εικάζεται ότι βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του σημερινού χωριού.

ΠροσωπικότητεςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011
  2. [19.4] λείπεται δὲ ἐκ Φενεοῦ τῶν ὁδῶν, αἵ εἰσι πρὸς ἡλίου δυσμῶν, ἡ ἐν ἀριστερᾷ. αὕτη δὲ ἡ ὁδὸς ἄγει μὲν ἐς Κλείτορα, καθήκει δὲ παρὰ τοῦ Ἡρακλέους τὸ ἔργον, ὃ τῷ ποταμῷ ῥεῦμα ἐποίησεν εἶναι τῷ Ἀροανίῳ. παρὰ τοῦτο ἡ ὁδὸς κάτεισιν ἐπὶ χωρίον Λυκουρίαν, καὶ ἔστι Φενεάταις ἡ Λυκουρία πρὸς Κλειτορίους ὅροι τῆς γῆς. [20.1] προελθόντων δὲ σταδίους ὡς πεντήκοντα ἐκ Λυκουρίας, ἐπὶ τοῦ Λάδωνος ἀφίξῃ τὰς πηγάς Παυσανίου, Αρκαδικά

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία