Μαρία της Αντιόχειας (διεκδικήτρια)

Η Μαρία (γαλλ. Marie de Poitiers, απεβ. μετά τις 10 Δεκεμβρίου 1307) από τον Οίκο του Πουατιέ ήταν κόρη του πρίγκιπα της Αντιόχειας και διεκδίκησε το βασίλειο της Ιερουσαλήμ.

Μαρία της Αντιόχειας
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Marie d'Antioche (Γαλλικά)
Γέννηση13ος αιώνας
Θάνατος1307
Canosa di Puglia
Οικογένεια
ΓονείςΒοημούνδος Δ΄ της Αντιόχειας και Μελισάνθη του Λουζινιάν
ΑδέλφιαΕρρίκος της Αντιόχειας
Φίλιππος της Αρμενίας
Βοημούνδος Ε΄ της Αντιόχειας

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν η μόνη κόρη του Βοημούνδου Δ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας & κόμη της Τρίπολης και της Μελισσάνθης των Λουζινιάν, κόρης του Αμωρί Β΄ της Ιερουσαλήμ.

Το 1268 ο εξάδελφός της Κορραδίνος των Χοενστάουφεν, βασιλιάς της Σικελίας & Ιερουσαλήμ, νικήθηκε και εκτελέστηκε από τον Κάρολο Α΄, ο οποίος είχε την παπική άδεια να καταλάβει το βασίλειο της Σικελίας. Ο Κορραδίνος ήταν εγγονός της Ισαβέλλας Β΄ της Ιερουσαλήμ, εγγονής της Ισαβέλλας Α΄ της Ιερουσαλήμ. Τότε η Μαρία, ως η μόνη επιζήσασα εγγονή της Ισαβέλλας Α΄ (δηλ. πλησιέστερης εξ αίματος συγγενής), διεκδίκησε το βασίλειο τη Ιερουσαλήμ[1]. Ωστόσο η Συνέλευση των βαρόνων (Haute Cour) εξέλεξε τον Ούγο Γ΄ της Κύπρου ως τον νέο βασιλιά της Ιερουσαλήμ. Αυτός ήταν εγγονός της Αλίκης της Καμπανίας, 2ης κόρης της Ισαβέλλας Α΄, ενώ η Μελισσάνθη των Λουζινιάν ήταν 5η κόρη της.

Έτσι η Μαρία μετέβη στη Ρώμη και πρότεινε στον Κάρολο Α΄ να πωλήσει τα δικαιώματά της. Πράγματι με τη συγκατάθεση και ευλογία του πάπα, πωλήθηκαν το 1277[2]. Ο Κάρολος Α΄ έλαβε τον τίτλο του βασιλιά της Ιερουσαλήμ και κατέκτησε την Άκρα, που την κράτησε ως το 1285. Από τότε η διεκδίκηση στο βασίλειο άλλαξε συχνά χέρια, περνώντας σε επόμενη γενεά με διαθήκη ή κατάκτηση, παρά με απευθείας διαδοχή.

Η Μαρία απεβίωσε άτεκνη στο Καστέλο ντε Κανόζα της Απουλίας μετά τις 10 Δεκεμβρίου 1307.


Παραπομπές σε πηγέςΕπεξεργασία

  1. Setton, Kenneth M. (ed.) (1985). A History of the Crusades: The Impact of the Crusades on the Near East, p. 201. University of Wisconsin Press. ISBN 0-299-09144-9
  2. Hindley, Geoffrey (2004). The Crusades: Islam and Christianity in the Struggle for World Supremacy, p. 269. Carroll & Graf Publishers. ISBN 0-7867-1344-5.